پایگاه اطلاع رسانی وااسلاماه

 

ای انسان خودت را برای عبادت من فارغ گردان، درونت را پر از بی نیازی می گردانم، حدیث قدسی

بهترین یاد خدا ورد (لااله الا الله) است

کسی که خداوند را ذکر می کند و کسی که او را ذکر نمی‌کند همچون زنده و مرده‌اند

زبانت همیشه از یاد خداوند تر و تازه است

خدا را به کثرت ثنا بگویید زیرا خدا حامدون را دوست میدارد

به زمانه ناسزا نگویید که موجب ناراضگی الله می شود

سامانه پرسش و پاسخ شرعی
تعداد سوالات: 1676
بازدیدها: 1369061
محمد
| بازدیدها: 989

سلام علیکم، آیا اسلام وجود و تاثیرچیزی به نام “شانس “در زندگی انسان ها را قبول دارد؟ لطفا” توضیح دهید؟

پاسخ :

اگر کسی بگوید که فلانی خوش شانس است، و منظورش این باشد که خوشبختی و منفعت دنیایی به وی رو آورده است، باید گفت که این سخن شرعی نیست، و موافق با شریعت نمی باشد، چرا که هرآنچه که از خوب و بد متوجه انسانها می شود از جانب خداوند حکیم است و او تعالی از ازل تقدیر فرموده است که سرنوشت انسانها چگونه خواهد بود، و البته این بدان معنا نیست که خداوند جبرا سرنوشت ما را نوشته و ما اختیاری در زندگی خود نداریم، بلکه خداوند متعال چون از آینده خبر دارند، و می دانند که انسانها با اختیار خویش چه مسیری را می پیمایند، با توجه به این علم و سپس اراده بر تقدیر یا عدم تقدیر، سرنوشت انسانها را رقم زده است.

بنابراین موحدان چنین اعتقاد دارند که هرآنچه از خوبی و بدی متوجه انسان می شود، قضا و قدر الهی است و از روی اتفاق و تصادفی نبوده و نخواهد بود.

پس باید فهمید که منظور گوینده مثلا از این گفته که "من شانس ندارم" چیست؟

آیا منظور وی اینست که هیچ خوشی و منفعتی به او روی نمی آورد؟!

اگر این مراد را داشته باشد، باید به وی گفت:

اولا: هر خوشی و منفعتی از جانب خداوند متعال است، پس اگر قرار باشد خداوند متعال نفع و زیانی تقدیر کرده باشد، آن نفع و زیان به شما وارد می شود و اینگونه نیست که بدون اراده ی خداوند متعال و بلکه خودبخود خوشی یا ناخوشی به شما رو کند!

دوما: این سخن شما دلیل بر ناشکری و نادیده گرفتن نعمتهای خداوندی است، چطور آن همه نعمت را که خداوند متعال به شما داده نادیده می گیرید؟!

و اگر مراد او این باشد که شانس یک عامل در جلب منفعت و دفع شر است، که هرکس این عامل با او یار باشد او در خوشبختی خواهد بود! باید گفت که این اعتقاد با توحید منافات دارد، و یک مسلمان موحد همواره عامل اصلی را تنها خدا می داند و هر نفع و ضرری را از سوی او و حکمتش می پندارد که بر وی مقدر گشته و در هر حال حمد خالقش را بر زبان جاری می سازد.

پس شایسته است که از بکار بردن این عبارات پرهیز کنیم و ناسپاسی را کنار بگذاریم و خوشی و ناخوشی های زندگی را تقدیر الهی بدانیم که ناشی از رفتار و برخورد ما است.

در ضمن باید ایمان آورد که خوشبختی این نیست که منافع دنیوی برای ما مهیا شود و یا غیره. بلکه خوشبخت واقعی کسی است که از نعمت ایمان و عمل صالح برخوردار است و با ایمان از دنیا می رود، و سرانجامش در جنت پروردگار باشد.

منبع : سایت فتاوای اهل سنت

موضوع:عقیده ,
| ۲۴ فروردین ۱۳۹۵
برچسب ها :

دیدگاه بسته است.

آخرین مطالب
پرسشهای شما

این سایت در ستاد ساماندهی پایگاه های اینترنتی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به ثبت رسیده است.

کلیه حقوق برای پایگاه اطلاع رسانی وااسلاماه محفوظ میباشد.

استفاده از محتوای وااسلاماه با ذکر منبع و آدرس سایت بلامانع است. | تگ ها

Powered By Vaislamah.com - Copyright © 2010-2015 Vaislamah.com