پایگاه اطلاع رسانی وااسلاماه

 

باید یقین کامل داشته باشی که با قرآن زنده ای و بدون قرآن مرده

با قرآن بینایی و بدون قرآن نابینا

با قرآن هدایت یافته ای و بدون قرآن گمراه

با قرآن دانشمندی و بدون قرآن نادان

اول الله، آخر الله ، ظاهر الله، باطن الله، فقط الله

بهترین یاد خدا ورد (لااله الا الله) است

کاربران گرامی؛ سوالات شرعی شما از روز پنجشنبه بررسی خواهند شد ان شاءالله، سوالات بسیار زیادی دریافت شده، تکراری ها حذف خواهند شد ×
سامانه پرسش و پاسخ شرعی
تعداد سوالات: 1749
بازدیدها: 1540573
| بازدیدها: 810

با سلام اینکه الله تعالی در آیه ۵ سوره حشر به سوزاندن درختان خرما اشاره می کند آیا بدین صورت که تفسیر می کنند که پیامبر در مدینه قوم یهودی را محاصره کرده. و اقدام به سوزاندن درختان آن ها نموده که آنها را تلف کند حال سوال می کنند که این با رحمت للعالمین منافات ندارد؟

 

پاسخ :

بدون هیچ تردیدی رسول الله صلی الله علیه وسلم رحمت برای جهانیان است اما برای آن دسته ای که به آنحضرت ایمان بیاورند و دسته ای که هیچگاه آنحضرت را بعنوان فرستاده خدا نپذیرند رحمت بودن آنحضرت برای آنها تاثیری ندارد چرا که آنها خود از پذیرش رحمت برای خودشان سر باز می زنند و نزد خداوند رستگار نخواهند شد. و آنحضرت به مشیت الهی عمل کردند چنانچه در آیه 29 سوره فتح به آن اشاره دارد.

ضمنا این ماجرا ربطی به یهود بودن ندارد بلکه پاسخی بود به خیانت قبیله بنی قریظه

اصل ماجرا چه بود ؟

مشرکان مکه تصمیم گرفتند به مدینه حمله کنند و مسلمانان را نابود کنند؛ پیامبر صلی الله علیه وسلم و اصحابش آماده ی نبرد شدند، قبل از هرچیز پیامبر صلی الله علیه وسلم با یهودیان بنی قریظه در مدینه عهد بستند که بیطرف باشند و به مشرکان کمک نکنند، آنها نیز موافقت کردند؛ ولی با آمدن مشرکان مکه؛ یهودیان به فکر همکاری با مشرکان شدند و خواستند تا در نابودی مسلمانان مدینه دریغ نکنند، بعد از آنکه مسلمانان مشرکان قریش را شکست دادند؛بعد از اتمام غزوة خندق، پیامبر اکرم صلی الله علیه وسلم  و صحابه سلاحها را به زمین گذاشتند، امّا خداوند به ایشان دستور داد تا به کارزار با بنی‌قریظه بپردازند. پیامبر اکرم صلی الله علیه وسلم بلافاصله یارانش را امر نمود تا به سوی بنی‌قریظه، رهسپار شوند و به آنان اطلاع داد که خداوند جبرئیل را فرستاده است تا دژهای آنان را بلرزاند و در دلهایشان رعب و وحشت بیندازد و به آنها دستور داد که نماز عصر را در مسیر راه نخوانند؛ بلکه در محل بنی‌قریظه بخوانند.

مسلمانان، بیست و پنج روز، بنی‌قریظه را در محاصره قرار دادند، امّا با طولانی شدن مدت محاطره و در تنگنا قرار گرفتن آنان از نظر معیشت، تصمیم گرفتند تا خود را تسلیم نمایند. و سرانجام هم مشرکان و هم یهودیان بنی قریظه زیر دست مسلمانان خوار شدند.

اما باید در نظر داشته باشید که پیامبر صلی الله علیه وسلم با یهودیان بنی قریظه عهد و پیمان بسته بود که آن یهودیان در جنگ احزاب بیطرف باشند و به مشرکان قریش که به مدینه هجوم آورده بودند کمک نکنند؛ اما آنها خیانت کردند و عهد خود را شکستند و حتی گودالی حفر کردند و قصد داشتند تا پیامبر صلی الله علیه وسلم را به قتل برسانند و در آن گودال دفن کنند! ولی الله تعالی آنها را خوار کرد و ناموفق شدند تا آنکه مسلمانان بر آنها غلبه کردند و سپس در مورد خیانت آنها تصمیم گرفته شد؛ و قرار شد حکم نهایی را از روی کتاب خودشان صادر کنند که بنا به کتاب خودشان سزای خیانتشان مرگ بود؛ و هنگامی که مسلمانان بر آنها چیره شدند فقط خیانتکارانشان را کشتند و کسانیکه در خیانت دست نداشتند را رها کردند و این نشانگر عدل است که خائن و ظالم محاکمه شود و کسی که ظلم و خیانت نکرده رها شود؛و این پاداش منصفانه کسانی بود که عهدشکنی نمودند و با مسلمانان خیانت کردند. جزای آنان از جنس عملشان داده شد؛ چون آنها با عهدشکنی خود و همکاری با نیروهای احزاب، جان، مال و زنان و فرزندان مسلمانان را در معرض نابودی و اسارت قرار دادند بنابراین، با آنان برخورد به مثل کردند.

و نباید تصور کرد که رحمةللعالمین یعنی آنکه در برابر ظلم و عهد شکنی و خیانت هم چشم پوشی کند، آنها خود می دانستند که اگر خیانت کنند سزایشان مرگ است ولی باز خیانت کردند و مسلمانان در برابر خیانت و ظلم سکوت نمی کند و این قرآن است که می فرماید:

« مُّحَمَّدٌ رَّسُولُ اللَّهِ وَالَّذِینَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَی الْکُفَّارِ رُحَمَاءُ بَیْنَهُمْ»(فتح 29)

«محمد رسول‌ خداست‌ و کسانی‌که‌ با اویند» آری‌! اینان‌ «بر کافران‌ سختگیر»و درشتخوی‌ اند چنان‌ که‌ شیر بر شکار و قربانی‌ خود سختگیر است‌ «و با همدیگر مهربانند» یعنی: مؤمنان‌ در میان‌ خود؛ دوست‌، مشفق‌، باعطوفت‌ و پرمهر و با مخالفان‌ دین‌ حق‌؛ شدید، با صلابت‌ و خشن‌اند. چنان‌که‌ درحدیث‌ شریف‌ آمده‌ است: «مثل‌ مؤمنان‌ در دوستی‌ و مهربانی‌ و عطوفت‌شان‌ با همدیگر، همانند جسم‌ است‌ که‌ چون‌ عضوی‌ از آن‌ به‌ درد آید، سایر اعضای‌ جسد برای‌ آن‌ تب‌ و بی‌قراری‌ می‌کند». حسن‌ بصری‌ می‌گوید: «سختگیری ‌مؤمنان‌ بر کفار به‌ حدی‌ بود که‌ ایشان‌ از این‌ امر که‌ جامه‌شان‌ به‌ جامه‌ کفار بچسبد، پرهیز می‌کردند چه‌ رسد به‌ تماس‌ بدنهایشان‌. و مهربانی‌شان‌ در میان‌ همدیگر به‌جایی‌ رسیده‌ بود که‌ هیچ‌ مؤمنی‌ مؤمن‌ دیگری‌ را نمی‌دید مگر این‌که‌ با وی ‌مصافحه‌ می‌کرد و او را در بغل‌ می‌گرفت‌».

بعد از نابودی بنی‌قریظه، مدینه از وجود خبیث یهودیها کاملاً پاکسازی گردید و تنها مسلمانان باقی ماندند و جبهه داخلی اسلام از عناصر خطرآفرین کاملاً‌ پاکسازی شد و از آنجا که قریش به وجود یهودیان در مدینه، امیدوار بودند بنابراین، این آرزوی آنان به یأس و ناامیدی بدل گشت. منافقان نیز تکیه‌گاه خود را از دست دادند؛ چراکه همیشه از طرف یهودیان تغذیة فکری می‌شدند.

تخلیه و پاکسازی جبهة داخلی حکومت اسلامی از وجود انسانهای ناپاک، یکی از برنامه‌های مهم رسول خدا صلی الله علیه وسلم بود که تحقق پذیرفت و برای امت به عنوان درسی همیشگی باقی ماند.

و اینگونه است که مسلمانان در برابر کفار با شدت و قاطعیت عمل می کنند و در برابر هم متواضع هستند؛

«یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ مَن یَرْتَدَّ مِنکُمْ عَن دِینِهِ فَسَوْفَ یَأْتِی اللّهُ بِقَوْمٍ یُحِبُّهُمْ وَیُحِبُّونَهُ أَذِلَّةٍ عَلَی الْمُؤْمِنِینَ أَعِزَّةٍ عَلَی الْکَافِرِینَ یُجَاهِدُونَ فِی سَبِیلِ اللّهِ وَلاَ یَخَافُونَ لَوْمَةَ لآئِمٍ ذَلِکَ فَضْلُ اللّهِ یُؤْتِیهِ مَن یَشَاء وَاللّهُ وَاسِعٌ عَلِیمٌ»(مائده 54)

یعنی: ای‌مؤمنان‌! هر کس‌ از شما از دین‌ خود برگردد پس‌ به ‌زودی‌ خدا قومی‌ را به‌ عرصه‌ می‌آورد که‌ ایشان‌ را دوست‌ می‌دارد و ایشان‌ نیز او را دوست‌ می‌دارند». پس‌ این‌ مؤمنانی‌ که‌ با مرتدان‌ جنگیدند، یا در آینده‌ می‌جنگند، همگی‌ دارای‌ اوصاف‌ عظیمی‌ هستند که‌ در مدح‌ و ستایش‌ پروردگار متعال‌ از ایشان‌ جلوه‌گر شده‌ است‌، چون‌ این‌ وصف‌ که‌: ایشان‌ خدای‌ عزوجل‌ را دوست‌ می‌دارند و او نیز دوست‌شان‌ می‌دارد و این‌ که‌آنان‌: «با مؤمنان‌ مهربان‌ و فروتن‌ و بر کافران‌ درشت‌طبع‌ و سخت‌گیرند» یعنی‌: در برابر مؤمنان‌ عاطفه‌ و شفقت‌ و فروتنی‌ و در برابر کفار، شدت‌ و غلظت‌ وگردن‌فرازی‌ را به ‌نمایش‌ می‌گذارند و چون‌ این‌ وصف‌ بزرگ‌ که‌: «در راه‌ الله جهاد می‌کنند و از ملامت‌ هیچ‌ ملامتگری‌ نمی‌ترسند» یعنی‌: آنان‌ به‌ حدی‌ در عقیده‌ و عمل‌ خویش‌ راسخ‌ و پایدار و سرسخت‌ هستند که‌ اصلا به‌ نیرنگ‌های‌ دشمنان‌ حق‌ و حزب‌ شیطان‌ که‌ به ‌انگیزه‌ حسد و بغض‌ و نفرت‌ از حق‌ و اهل‌ آن‌، مؤمنان‌ را مورد تحقیر و تمسخر قرارداده‌ و خوبی‌ها و زیبایی‌هایشان‌ را زشت‌ و کارنامه‌ها ومفاخرشان‌ را معیوب‌ جلوه‌گر می‌سازند، هیچ‌ ارزش‌ و اهمیتی‌ نمی‌دهند.

«این» اوصافی‌ که‌ ذکر شد: «فضل‌ الهی‌ است‌ که‌ آن‌ را به‌ هرکه‌ بخواهد می‌دهد وخداوند گشایشگر داناست» از گشایشگری‌ وی‌ است‌ که‌ فضل‌ و رحمتش‌ بسیار است‌ و از دانایی‌ وی‌ است‌ که‌ این‌ اوصاف‌ را به‌ کسانی‌ می‌بخشد که‌ شایستگی‌ آن‌را داشته‌ باشند.

| ۱۷ شهریور ۱۳۹۴
برچسب ها :

یک دیدگاه بگذارید

آخرین مطالب
پرسشهای شما

این سایت در ستاد ساماندهی پایگاه های اینترنتی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به ثبت رسیده است.

کلیه حقوق برای پایگاه اطلاع رسانی وااسلاماه محفوظ میباشد.

استفاده از محتوای وااسلاماه با ذکر منبع و آدرس سایت بلامانع است. | تگ ها

Powered By Vaislamah.com - Copyright © 2010-2015 Vaislamah.com