پایگاه اطلاع رسانی وااسلاماه

 

باید یقین کامل داشته باشی که با قرآن زنده ای و بدون قرآن مرده

با قرآن بینایی و بدون قرآن نابینا

با قرآن هدایت یافته ای و بدون قرآن گمراه

با قرآن دانشمندی و بدون قرآن نادان

اول الله، آخر الله ، ظاهر الله، باطن الله، فقط الله

بهترین یاد خدا ورد (لااله الا الله) است

کاربران ارجمند؛ به سوالات تکراری پاسخ داده نمی شود لطفا ابتدا سوال خود را در سایت جستجو نمایید ×
آمار کلی سایت
  • کل مطالب 2335
  • کل نظرات 9765
  • کل اعضا 1708
  • جدیدترین عضو شهرام گلی
خبرنامه
aveen
| بازدیدها: 2083

یکی از امور پسندیده اجتماعی آن است که پس از تولد فرزند، پدر و مادر برای او نامی انتخاب می کنند تا با آن شناخته شود و برای دور و نزدیک قابل شناسایی باشد وچون شریعت اسلامی کامل شد و هیچ موردی را فروگذار نکرده است، به این نکته نیز توجه نموده و به آن اهمیّت داده است و احکامی وضع نموده که نشانگر توجه این عقیده والا به موضوع فوق است، تا امت اسلامی تمامی مسائل مربوط به نوزاد را هم بداند و تمامی آنچه را که باعث ارتقاء و تکامل شخصیت و تربیت او می گردد بشناسد و بکار گیرد.
در صحیح «مسلم» در حدیث سلیمان بن المغیره، از ثابت از «انس (رض) »آمده که گفت:پیامبر (ص) فرمودند:(ولد لی اللیله غلام سمیته بأسم أبی ابراهیم)
پیامبر (ص) فرمودند: امشب بچه ام بدنیا آمد، او را به نام پدرم ابراهیم نام نهادم.
از این که گذشت، چنین بر می آید که در اسم گذاری از لحاظ زمانی وسعت زیادی هست، جایز است که در همان روز اول ولادت باشد و می شود آن را تا سه روز به تأخیر انداخت و یا در روز عقیقه نوزاد که روز هفتم است، می شود انجام گیرد و قبل از عقیقه و بعد از آن هم مجاز است.

از ابن عمر آمده است که گفت: رسول خدا (ص) فرمود: «إن أحب أسمائکم إلی الله عزوجل عبدالله وعبدالرحمن» «محبوب‌ترین نام‌هایتان نزد خدای عزّوجل «عبدالله» و «عبدالرحمن» است.»

امّا اسلام اصولی برای نامگذاری کودک قائل شده است:
نام نیک باشد، به طوری که مردم آن را قبیح و زشت نشمارند و کودک پس از بزرگ شدن و به حد بلوغ رسیدن از آن اکراه نداشته باشد و یا کرامت و احترام فرزندشان را خدشه دار نکند و باعث استهزاء نشود.
نام بیانگر بدبینی و تشأوم نباشد، و یا معنی آن ناپسند نباشد، در ضمن نام شخصی نباشد که بر فسق و فجور در میان مردم مشهور است و امثال آن، این گونه اسامی برای نامگذاری مناسب نیست. پیامبرگرامی(ص) نام‌های زشت را به نام‌های نیک تغییر می داد. هچنین پدر مادر و برهیچکس دیگرجایزنیست که فرزندان و یا کسانی را با القاب زشت صدا کنند، القابى مانند «قصیر» (کوتوله یا کوتاه) «اعور» (یک چشم) «اخرس» (لال) «خنفساء» (سوسک سیاه) و مانند آن. زیرا خدای متعال می فرماید:﴿وَلا تَنَابَزُوا بِالألْقَابِ﴾ [الحجرات: ۱۱]. «و یکدیگر را با القاب (لقب‌ها) زشت و ناپسند مخوانید و منامید».

پیامبرخدا(ص) اسم‌ها و لقب‌هائی را تغییر داد که در دوره جاهلیّت برکسانی گذاشته بودند با احساس تیزبین و هوش سرشار و دل بزرگوارش درک و فهم فرموده بود که چنین نام‌ها و لقب‌هائی دارندگان خود را ننگین می دارند و ایشان را می آزارند، یا آنان را به صفت نکوهیده و ناپسند متصّف می سازند!.
از ابن عمر روایت می کنند: که همانا حضرت عمر دختری به نام «عاصیه»(طغیانگر ) داشتند، رسول خدا نامش را به «جمیله» تغییر دادند.
نام، بیانگر تکبر، عظمت و خودبینی نباشد: در حدیث صحیح روایت شده است که پیامبر گرامی (ص) می فرماید: «أخْنَعُ إسْمٍ عندَ الله یَومَ القِیامَهِ رَجُلٌ تُسَّمی مَلِکُ الأمْلاک» (مسلم).
«زشت‌ ترین نام نزد خداوند متعال در روز قیامت مردی است که خود را شاه شاهان، شاهنشاه نام نهاده باشد، در صورتی که فقط خداوند متعال مالک و صاحب این جهان است.»
بر والدین واجب است که از گذاشتن نام‌هایی که به خداوند سبحان اختصاص دارد، خودداری کنند.
مثلاً گذاشتن (اسماءالله الحسنی) مانند: احد، صمد، خالق، رازق، رحمان، مُهیمن، جبار، متکبر، باری و امثال آن حرام است. به همین ترتیب، نامگذاری با نام‌هایی که مختص خداوند متعال نیستند، امّا علامت معرفه دارند، مانند: العزیز، الحکیم، العلی، العلیم و امثال آن جایز نیست، ولی توصیف اشخاص با آن اسامی به صورت نکره هیچ اشکالی ندارد، و همان طور که شاهد هستید نام‌هایی چون علی و حکیم نام اصحاب پیامبر بود.

سنت است که تسمیه‌ی اشخاص با یکی از نام‌های پیامبران و صالحان باشد، تا از یک طرف یادی از آن بزرگان گردد و از طرف دیگر سبب تشویق و ترغیب و پیروی از آنان شود.
نام، بیانگر پرستش غیرخدا نباشد، مانند:عبدالکعبه، عبدالنبی، عبدالرضا، عبدالرسول، عبدالحسین، عبدالمحمد،و امثال آن‌ها ازجمله نام‌های حـرام هستند.
نامگذاری با نام‌های غیر عربی
حکم اسلام به وجوب برگزیدن نام‌های عربی یا غیر عربی برای فرزندان پسر یا دختر نیست بلکه چنین مسئله‌ای را به خود خانواده واگذار کرده است ولی ازآنان می خواهد که در نامگذاری فرزندان خود از نام‌های نیک استفاده کنند. هیچ فقیهی نامگذاری اشخاص را با یکی از نام‌های غیرعربی ـ اگر آن نام در آن زبان نیکو باشد ـ ممنوع ندانسته است. بسیاری از مسلمانان پس از آنکه اسلام را پذیرفتند بر نام‌های غیرعربی خود باقی ماندند، با وجود اینکه در محیطی عربی بودند. نمونه‌ی بارز آن «ماریه»‌ی قبطی مادر ابراهیم پسر پیامبر گرامی (ص) است، که با همان نام قبطی مصری در میان مسلمانان مشهور است.
وقتی که به اسامی اصحاب و تابعان آنان نظری بیافکنیم، در می یابیم که نام‌های حیوانات و پرندگان است، مانند اسد، فهد، هیثم، صقر و… یا از نام جمادات و اشیای طبیعی است، مانند: بحر، جبل، صخر و… یا از اوصاف مشتق شده است، مانند: عامر، سالم، عمر، سعید، فاطمه، عائشه، صفیه، میمونه و… یا نام یکی از پیامبران و صالحان پیشین است، مانند: ابراهیم، اسماعیل، یوسف، موسى، مریم و…
در پرتو چنین اصولی است که پی می بریم هر مسلمان می تواند از نام‌های عربی و غیرعربی برای نامگذاری فرزندش استفاده کنند.
………………………..
برگرفته از کتاب: نامگذاری فرزندان در اسلام /مؤلف:صادق رجبیان
منبع: پایگاه اظلاع رسانی وااسلاماه

| ۵ فروردین ۱۳۹۳

یک دیدگاه بگذارید

جستجو
آخرین مطالب
پیوندهای محبوب
آمار سایت
  • کاربران آنلاین 20نفر
  • بازدید امروز 40767
  • بازدید دیروز 84411
  • بازید کل 107806178

این سایت در ستاد ساماندهی پایگاه های اینترنتی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به ثبت رسیده است.

کلیه حقوق برای پایگاه اطلاع رسانی وااسلاماه محفوظ میباشد.

استفاده از محتوای وااسلاماه با ذکر منبع و آدرس سایت بلامانع است. | تگ ها

Powered By Vaislamah.com - Copyright © 2010-2015 Vaislamah.com