پایگاه اطلاع رسانی وااسلاماه

 

باید یقین کامل داشته باشی که با قرآن زنده ای و بدون قرآن مرده

با قرآن بینایی و بدون قرآن نابینا

با قرآن هدایت یافته ای و بدون قرآن گمراه

با قرآن دانشمندی و بدون قرآن نادان

اول الله، آخر الله ، ظاهر الله، باطن الله، فقط الله

بهترین یاد خدا ورد (لااله الا الله) است

کاربران گرامی؛ سوالات شرعی شما از روز پنجشنبه بررسی خواهند شد ان شاءالله، سوالات بسیار زیادی دریافت شده، تکراری ها حذف خواهند شد ×
آمار کلی سایت
  • کل مطالب 2335
  • کل نظرات 9760
  • کل اعضا 1708
  • جدیدترین عضو Shahram
خبرنامه
aveen
| بازدیدها: 41441

نذر یعنى واجب نمودن امری توسط مکلَّف بر خودش می‌باشد در حالی که شرع آن را بر او واجب نکرده است؛ حال، این امر، چه انجام کاری باشد و چه ترک و انجام ندادن آن.

مشروعیّت نذر

اقدام به نذر، مستحب نیست به دلیل حدیثی که امام بخاری از ابن عمر روایت کرده که پیامبر (صلی الله علیه و سلم) فرمود:«إنَّ النذرَ لَایقدّمُ شیئاً وَ لَایؤخِّرُ وَ إِنمَا یُستخَرجُ بِالنذرِ مِنَ الْبخیلِ»(بخاری).«نذر، هیچ چیز را جلو نمی‌ اندازد و به تأخیر نمی‌اندازد بلکه چیزی است که از انسان بخیل صادر می‌شود» .

این نهی برای نشان دادن کراهیّت نذر است نه تحریم آن زیرا که اگر نذر، حرام بود خداوند، وفاکنندگان به آن را مدح نمی‌نمود. ولی در عین حال، نذر، مستحب نیز نمی‌باشد زیرا اگر مستحب می‌بود، پیامبر (صلی الله علیه و سلم) خود، آن را انجام می‌داد .

وضعیّت نذر، بعد از وقوع آن

با این که نذر، مستحب نیست ولی بعد از وقوع، در صورتی که به منظور نزدیکی به خداوند و عبادت او باشد وفای به آن، واجب است. پیامبر (صلی الله علیه و سلم) فرمود:«مَنْ نَذرَ أنْ یُطیعَ الله فَلیطعهُ وَ مَنْ نَذرَ أنْ یَعصیهُ فَلَایَعْصِهِ»(بخاری).
«کسی که نذر کرد که از خداوند اطاعت نماید باید به آن وفا نماید و کسی که نذر کرد که معصیت و نافرمانی خداوند را بنماید نباید این کار را انجام دهد».

و خداوند وفاکنندگان به نذرهایشان را مدح نموده و فرموده است: یُوفُونَ بِالنَّذْرِ وَیَخَافُونَ یَوْمًا کَانَ شَرُّهُ مُسْتَطِیرًا(انسان: ۷).«به نذر خود وفا می‌کردند و از روزی می‌هراسیدند که شرّ و بلای آن گسترده و فراگیر است».

در سنّت نبوی نیز نکوهش کسانی که نذر می‌کنند ولی به نذرهایشان عمل نمی‌کنند آمده است، پیامبر (صلی الله علیه و سلم) فرموده است:

«خَیرُکمْ قَرْنی ثُمَّ الَّذینَ یَلونهمْ، ثُم یَجییُ قومٌ یَنذرونَ و لَایوفُونَ وَ یَخونونَ وَ لَایُؤتمَنونَ وَ یَشهدونَ وَ لَا یُستشهدونَ وَ یَظهرُ فِیهمُ السَّمنُ(بخاری)

«بهترین شما (انسان‌ها) آنانی هستند که در زمان حیات من هستند و بعد از آنان کسانی که به دنبالشان می‌آیند و بعد، آنان که به دنبالشان می‌آیند و … تا زمانی که قومی می‌آیند که نذر می‌کنند ولی به آن وفا نمی‌کنند، خیانت می‌کنند بطوری که کسی از دستشان در امان نخواهد بود، شهادت می‌دهند ولی از آنان طلب شهادت نمی‌کنند و در بین آنان چاقی بروز می‌کند».

شروط نذر

اوّل: شروطی که به خود نذر مربوط می‌شود

شرط است که نذر، برای خداوندِ تعالی باشد. پس، نذر برای غیر خدا حتّی اگر برای یک پیامبر یا یک ولیّ و یا یک پادشاه باشد درست نیست، و اگر چنین نذری صورت گرفت، باطل است . نذر برای قبور جایز نیست و اگر کسی این کار را انجام دهد نذرش باطل است و وفای به آن جایز نمی‌باشد.

دوّم: شروطی که مربوط به نذرکننده است

شرط فرد نذرکننده ، چه زن باشد و چه مرد، این است که عاقل و بالغ باشد و قدرت تصرّف در آنچه که نذر کرده، داشته و نهایتاً باید مسلمان باشد. پس نذرِ بچّه و دیوانه به دلیل نداشتن شایستگی لازم برای هرگونه عهد و پیمان بستن و نیز نذر غیر مسلمان، به دلیل عدم شایستگى او برای نیّت نزدیکی به خدا و یا عدم تعهّد او نسبت به این عمل [یعنی نزدیکی به خداوند]، درست نمی‌باشد.ونذر کسی که به زور، او را مجبور به این کار کرده باشند درست نیست بلکه حتّی منعقد هم نمی‌گردد.

ولی آزاده بودن  نذرکننده از شرایط درستی نذرکننده نیست پس نذر کسی که مملوک و برده‌ی دیگری است صحیح می‌باشد و هر گاه چیزی که نذر شده است جزو عبادات مانند روزه و نماز باشد بلافاصله وفای به آن، بر او واجب می‌گردد امّا اگر جزو مسائل مالی مانند آزادکردن برده، غذا دادن و غیره باشد وفای به آن، بعد از رهایی از بردگی و آزاد شدنش بر او واجب می‌گردد.

سوّم: شروطی که مربوط به صیغه و لفظ نذر است

شرط است که از صیغه و لفظ نذر، تعهدّ و الزام فهمیده شود در نتیجه نذر، همانند مسائل دیگر فقط با نیّت منعقد نمی‌گردد ولی اگر شخص، همراه نیّت نذر، آن را نوشت و یا این‌ که اگر لال بود و با اشاره‌ای که مفهوم باشد به آن نذر اشاره کرد، نذرش منعقد می‌گردد. گفتن نذر به صورت مطلق هم درست است به این صورت که مثلاً بگوید: «بر من واجب باشد که برای خدا روزه بگیرم» همان‌گونه که درست است که نذر، مشروط به حالتی باشد مثلاً شخص بگوید: «اگر خدا مرا شفا دهد صدقه ‌ای یا سه روز روزه گرفتن بر من واجب باشد».

چهارم: شروطی که مربوط به چیزی است که نذر می‌گردد (منذور)

شرط است که وجود نذر شونده از نظر شرعی ممکن باشد در غیر این صورت، آن نذر درست نیست مانند این‌که زنی بگوید: «روزه گرفتن در روزهای حیض، برای خدا بر من واجب باشد» زیرا حیض از نظر شرعی با گرفتن روزه منافات و مخالفت دارد چون پاکی از حیض و نفاس برای شرعی بودن روزه، شرط است.

شرط دیگر برای آنچه که نذر می‌شود این است که باید موجب نزدیکی به خداوند گردد در نتیجه نذر به گناهان درست نیست به این صورت که مثلاً کسی بگوید: نذر باشد برای خدا که شراب بنوشم یا فلان شخص بی‌گناه را بکشم و مانند این‌ها.

و وفای به این نوع نذر جایز نیست زیرا پیامبر (صلی الله علیه و سلم) می‌فرماید:«مَنْ نَذرَ أنْ یَعصیَ اللهَ فَلَا یَعْصِهِ»(بخاری).«هرکسی نذر کرد که نافرمانی خدا بنماید نباید بدان عمل کند».

زیرا حکم نذر، واجب بودن آنچه که نذر شده و وفای به آن است در حالی که انجام گناه و نافرمانی خدا جایز نیست، در نتیجه وفای به نذری که بر گناه است صحیح نمی‌باشد.

 

از نمونه های نذر وحکم هر یک از ان

نذر طاعت و فرمانبرداری [نذر الطاعه و التَّبَرُّر]

این نوع نذر، نذری است که نذر کننده به وسیله‌ی آن، قصد انجام عملی را می‌نماید که او را به خدا نزدیک می‌کند ازجمله صدقه و نماز و مانند آن. کلمه‌ی «بَرَر» از کلمه‌ی «برّ» یعنی نیکوکاری گرفته شده است زیرا هدف نذر کننده از این نوع نذر، انجام عملی نیک و نزدیکی به خداوند متعال است. وفای به این نوع نذر، واجب است چون پیامبر (صلی الله علیه و سلم) فرموده است:«مَنْ نَذرَ أنّ یُطیعَ اللهَ فَلیطعهُ وَ مَنْ نَذرَ أنْ یَعصیهُ فَلَایَعصِهِ»(بخاری)

«هر کس، نذر کرد که خدا را اطاعت کند باید به این عمل کند و هر کس نذر کرد که خدا را نافرمانی کند نباید به آن، عمل نماید».

نذر معصیت

کسی که بر انجام معصیت و گناهی مانند نوشیدن شراب یا قتل کسی به ناحق، نذر کند نذرش باطل است و وفای به آن جایز نیست زیرا که انجام معصیت و گناه، حرام است و ملزم شدن به نذر، آن را حلال نمی‌نماید برای این‌ که پیامبر (صلی الله علیه و سلم) فرموده است:«مَنْ نَذرَ أنْ یَعصِیَ اللهَ فَلَایَعْصِهِ».«هرکس نذر کرد که نافرمانى خداوند بنماید، نباید بدان عمل کند».و در این حالت، کفّاره‌ی سوگند بر نذر کننده واجب می‌گردد.

نذر کردن عبادتی همراه با غیر عبادت

هرکس عبادتی را همراه عملی که عبادت نیست نذر کند آن‌گونه که هر دو را هم‌زمان در نذرش بیاورد باید فقط آن عمل را که عبادت می‌باشد انجام دهد همان‌ طور که در حدیث ابواسرائیل آمده است که: النبی صلى الله علیه وسلم کان یخطب یوم الجمعه فرأى رجلا یقال له أبو إسرائیل فقال : ما باله؟ قالوا : نذر أن یصوم ویقوم فی الشمس ولا یتکلم. فقال النبی *ص*مروه فلیتکلم ولیستظل ولیقعد ولیتم صومه. (رواه البخاری).در حدیثِ ابواسرائیل که نذر کرده بود که روزه بگیرد و زیرِ آفتاب بایستد و ننشیند و به زیرِ سایه نرود و صحبت نکند نیز آمده است که پیامبر (صلی الله علیه و سلم) فرمود:«به او دستور دهید که صحبت کند و بنشیند و به زیرِ سایه برود ولی باید روزه‌اش را تمام کند»..پیامبر (صلی الله علیه و سلم)او را به تمام کردن روزه و ترک اعمال غیر آن .یعنی سخن نگفتن و در زیر آفتاب ایستادن، امر فرمود زیرا این اعمال، جزو عبادات نبودند و با نذرش، عمل به آنها بر او لازم نگشته بود

.……………………………………
برگرفته ازکتاب احکام سوگند و نذر
مؤلف: دکتر عبدالکریم زیدان:مترجم:سامرند محمد امینی

منبع: پایگاه اطلاع رسانی وااسلاماه

| ۱۲ دی ۱۳۹۲
۶ پاسخ به “احکام نذر و انواع آن”
  1. وضعیت کاربر : مهمان
    الف says:

    جزاکم الله خیر.
    سوالمو دوباره تکرار میکنم.
    من نذر کردم که نمازامو بدون وسواس در تکبیره الاحرام بخونم تا زمانی که خدا یکی از بستگانم رو شفا بده. یعنی این کارو بکنم تا خدا شخص بیمارو شفا بده. اما متاسفانه موقع ادای یکی از نمازام دوباره دچار وسواس شدم. حالا نذر من خراب شده؟ باید این رو جبران کنم؟

  2. وضعیت کاربر : مهمان
    الف says:

    سلام.
    من در نمازم وسواس دارم. مخصوصا وقت گفتن تکبیره الاحرام. به قدری که یه مدت قسم می خوردم که اگه نمازمو با همون مرتبه اول شروع نکنم مثلا سه تا روزه میگیرم. آیا این نذره؟ اخه از خدا نخواستم و روزه رو به عنوان مجازات خودم قرار دادم.
    و اینکه الان نذر کردم که نمازامو دیگه با وسواس نخونم تا وقتی که فلان کس رو خدا شفا بده. اما باز دچار وسواس شدم و نمازامو با بیخیالی نتونستم بخونم. الان گناه کردم؟ باید چی کار کنم؟

    پاسخ:
    متاسفانه متن شما واضح نیست !
    توضیه می شود هرگز وسواس نداشته باشید وسواس از جانب شیطان است و شما نباید تسلیم شیطان شوید بلکه به شیطان پاسخ منفی دهید و کلا وسواس را در همه جا رد کنید.

    • وضعیت کاربر : مهمان
      الف says:

      جزاکم الله خیر.
      سوالمو دوباره تکرار میکنم.
      من نذر کردم که نمازامو بدون وسواس در تکبیره الاحرام بخونم تا زمانی که خدا یکی از بستگانم رو شفا بده. یعنی این کارو بکنم تا خدا شخص بیمارو شفا بده. اما متاسفانه موقع ادای یکی از نمازام دوباره دچار وسواس شدم. حالا نذر من خراب شده؟ باید این رو جبران کنم؟

  3. وضعیت کاربر : مهمان
    احمد says:

    سلام خسته باشید!
    مگر نذر بدعت نیست؟زیرا پیامبر وصحایه وتابعین به آن عمل نکردند؟چرا قرآن درباره نذر واحکام آن چیزی نگفته است؟آیا اساسا نذر امر مشروعی هست یا خیر؟

  4. وضعیت کاربر : مهمان
    یسنا says:

    سلام..من یه مشکلی تو زندگیم داشتم پارسال نذر کردم که اگر حل شه ۷۲ سکه سال بعد پخش کنم اخه خودمم یه سکه از کسی که پارسال پخش میکرد گرفتم..الان یادم نمیاد سکه ۲۰۰ تومنی بود یا ۵۰۰تومنی چیکار کنم؟.بعدش خاستم بپرسم روی سکه برای توضیح کسی که میگیره باید چی بنویسم؟؟؟
    خواهشا جواب بدین

    پاسخ :
    پاسخ شما در مطلب داده شده است .


  5. محب الله says:

    مطالب مفیدی هستند که خیلی ها به اینها نیاز دارند الله قبول کند از شما . یا حق

یک دیدگاه بگذارید

جستجو
آخرین مطالب
پیوندهای محبوب
آمار سایت
  • کاربران آنلاین 23نفر
  • بازدید امروز 19534
  • بازدید دیروز 18366
  • بازید کل 107700534

این سایت در ستاد ساماندهی پایگاه های اینترنتی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به ثبت رسیده است.

کلیه حقوق برای پایگاه اطلاع رسانی وااسلاماه محفوظ میباشد.

استفاده از محتوای وااسلاماه با ذکر منبع و آدرس سایت بلامانع است. | تگ ها

Powered By Vaislamah.com - Copyright © 2010-2015 Vaislamah.com