ما بزرگی را در تقوا، توانگری را در یقین و عزت را در تواضع یافتیم .... ابوبکر صدیق رض ..... از کسی که ترا در مقابل یک لقمه یا کمتر می فروشد بر حذر باش ..... وصیت زین العابدین به محمد باقر رحمهما الله
اجتماع بزرگ جماعت “دعوت و تبلیغ” در آفریقای جنوبی       تهدید یا فرصت؟ نگرش جنبش دانشجویی به اقوام و اقلیت‌های مذهبی       انتقاد اتحادیه جهانی علمای مسلمان از اوضاع جاری در مصر       خرید و فروش مواد مخدر حرام است       اسلام و مساوات       روزانه ۴۳۴ مورد طلاق در ایران ثبت می‌شود       تصاویری از ویرانی در حمص       رعایت حجاب و پوشش مناسب در تمام ادیان الهی مورد تاکید قرار گرفته است       مولانا گرگیج: علمای اهل‌سنت نه شرقی نه غربی و نه وام‌دار کسی هستند       مولانا عبدالحمید: اصحاب پیامبر بر همه مسلمانان احسان دارند       شب قدر شب سرنوشت ساز برای انسانهاست       رئیس جمهوراز علمای شیعه و سنی سیستان و بلوچستان تشکر کرد       گزارشی جدید از شکنجه در سوریه       هفتاد و پنج وصیت برای جوانان       کارهایی که پاداش شان با جهاد فی سبیل الله برابر است       آداب رفتار با حيوانات       دروازه های بهشت       پایان انتخابات افغانستان، آغاز روند شمارش آرا       يكي از آفت هاي زبان دشنام دادن است       جشن فارغ التحصیلی جمعی از طلاب مدرسه دینی مدینه العلوم خاش      
چرا نماز را به عربی میخوانند؟
شینا |موضوع: مقالات ديني، اجتماعي | بازديدها: 844
| 25 بهمن 1391


مقصود اصلی از نماز «عبادت و بندگی» خداوند متعال است، اگر چه در این عبادت، راز و نیاز بنده با خالق و رب خود نیز صورت می‌پذیرد. و بندگی باید بدان شکلی باشد که خالق و معبود دستور می‌دهد و نه به آن شکلی که بنده می‌پسندد، که چنین عبادتی، عبادت خود است نه پروردگار.

شیطان نیز به خاطر همین نافرمانی و اختراع و اجتهاد در چگونگی عبادت از مقام قرب الهی رانده و اهل عذاب و جهنم شد. او که منکر وجود خداوند نگردیده بود، بلکه به خدا گفت: من از آتش خلق شده ام در حالیکه آدم از خاک، پس خلقت من از آدم برتر است و کسی که افضل است بر کسی که مفضول است سجده نمی برد! پس تو این عبادت سجده به آدم را از من بردار و من به گونه‌ای دیگر تو را عبادتی می‌کنم که هیچ بنده‌ای نکرده باشد! اما خداوند نپذیرفت. چرا که آن دیگر عبادت خودش بود و نه عبادت خداوند. عبادت یعنی اطاعت امر و نه فقط راز و نیاز. پس شیطان با این طرز برداشت و تفکر گمراه گشت و خداوند این گمراهی را به تکبر و غرور شیطان نسبت داد:

« إِذْ قَالَ رَبُّکَ لِلْمَلَائِکَةِ إِنِّی خَالِقٌ بَشَرًا مِن طِینٍ * فَإِذَا سَوَّیْتُهُ وَنَفَخْتُ فِیهِ مِن رُّوحِی فَقَعُوا لَهُ سَاجِدِینَ

فَسَجَدَ الْمَلَائِکَةُ کُلُّهُمْ أَجْمَعُونَ * إِلَّا إِبْلِیسَ اسْتَکْبَرَ وَکَانَ مِنْ الْکَافِرِینَ * قَالَ یَا إِبْلِیسُ مَا مَنَعَکَ أَن تَسْجُدَ لِمَا خَلَقْتُ بِیَدَیَّ أَسْتَکْبَرْتَ أَمْ کُنتَ مِنَ الْعَالِینَ * قَالَ أَنَا خَیْرٌ مِّنْهُ خَلَقْتَنِی مِن نَّارٍ وَخَلَقْتَهُ مِن طِینٍ * قَالَ فَاخْرُجْ مِنْهَا فَإِنَّکَ رَجِیمٌ * وَإِنَّ عَلَیْکَ لَعْنَتِی إِلَی یَوْمِ الدِّینِ» (ص 71-78)

یعنی: و به خاطر بیاور هنگامی را که پروردگارت به فرشتگان گفت: «من بشری را از گل می‏آفرینم! هنگامی که آن را نظام بخشیدم و از روح خود در آن دمیدم، برای او به سجده افتید!»

در آن هنگام همه فرشتگان سجده کردند، جز ابلیس که تکبّر ورزید و از کافران بود! گفت: «ای ابلیس! چه چیز مانع تو شد که بر مخلوقی که با قدرت خود او را آفریدم سجده کنی؟! آیا تکبّر کردی یا از برترینها بودی؟! (برتر از اینکه فرمان سجود به تو داده شود!)» گفت: «من از او بهترم؛ مرا از آتش آفریده‏ای و او را از گل!» فرمود: «از آسمانها (و صفوف ملائکه) خارج شو، که تو رانده درگاه منی! و مسلّماً لعنت من بر تو تا روز قیامت خواهد بود!

 

 پس به هیچ وجه به دنبال آن نباشیم که همه چیز و آن طور که ما می‌خواهیم در قرآن کریم قید شده باشد. چرا که اولاً وحی کلام خداوند است و نه کلام ما، و ما نمی‌توانیم به خداوند دیکته کنیم که چه بگوید و چگونه بگوید! بلکه آن خالق حکیم که هادی مخلوقات است، خود احسن الکلام را برای هدایت به کار می‌برد و به همین دلیل قرآن کریم را به عربی فصیح نازل نمود و ما باید به این مسئله توجه داشته باشیم که در نماز اذکار و قران قرائت می کنیم و قرآن و ادعیه ی ماثور با زبان عربی وارد شده اند، چنانکه الله تعالی می فرماید:

« وَ کَذلِکَ أَنْزَلْناهُ حُکْماً عَرَبِیا وَ لَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْواءَهُمْ بَعْدَ ما جاءَکَ مِنَ الْعِلْمِ ما لَکَ مِنَ اللَّهِ مِنْ وَلِی وَ لا واقٍ». (الرعد – 37)

و این چنین حکم (قرآن) را به زبان عربی نازل کردیم و اگر پس از دانشی که به تو رسیده است، از پی خواسته‌های (نفسانی) آنان بروی، در برابر خدا کارساز و نگهدارنده‏ای نخواهی داشت.

 و در مورد چگونگی تلاوت قرآن کریم – که در نماز نیز تلاوت می‌شود – می‌فرماید: ما برای تو می‌خوانیم و تو همان خواندن را پیروی کن.

«لَا تحُرِّکْ بِهِ لِسَانَکَ لِتَعْجَلَ بِهِ * إِنَّ عَلَینَا جَمْعَهُ وَ قُرْءَانَهُ  * فَإِذَا قَرَأْنَاهُ فَاتَّبِعْ قُرْءَانَهُ » (القیامه 16-18) به تعجیل زبان به خواندن قرآن مجنبان - که گردآوردن و خواندنش بر عهده ماست – پس چون قرائتش نمودیم، تو آن قرائت را پیروی کن.‏

خداوند قرآن را بنا به حکمت خویش به زبان عربی نازل فرمود  و شاید یکی از حکمتهای آن این باشد که زبان عربی جزو کاملترین و پیشرفته ترین زبانهاست و از قواعد دستوری بسیار عالی برخوردار است و به اعتراف بسیاری از زبانشناسان تنها زبانی است که دارای نظم و انسجام و قواعد عالیه می باشد. البته زبان عربی به خودی خود اعجازی ندارد و آنچه دارای اعجاز است، کلام خداست. بنا بر آنچه قرآن پژوهان در تبیین ابعاد اعجاز قرآن گفته اند، قوی ترین جنبه اعجاز قرآن، فصاحت و بلاغت و به طور کلی جنبه ادبیات خارق العاده این کتاب شریف آسمانی است. شاید بتوان برخی از کلمات زبان عربی را به نحو دقیق ترجمه کرد اما کلام خدا به دلیل همین جنبه اعجازگونه اش صد در صد قابل انتقال به زبانهای دیگر نیست از اینرو بهتر است که در کنار ترجمه ی قرآن، تفسیر آن نیز مطالعه گردد تا فهم مخاطبان کامل گردد و یا آنکه تمامی مسلمانان به یادگیری این زبان واحد مسلمین بپردازند.

از سویی خواندن زبان به یک صورت معین آن را از دستبرد و تحریف و آمیخته شدن به خرافات و مطالب ‏بی اساس که بر اثر مداخله افراد غیر وارد –هنگام ترجمه آن به زبانهای دیگر –رخ می دهد ‏،نگاه میدارد و به این وسیله روح این عبادت اسلامی محفوظ تر می ماند ؛منتها بر هر ‏مسلمانی لازم است به قدر توانانی خود با زبان دینی خود آشنا باشد وبداند با خدای خود چه ‏می گوید.‎ ‎

بنابراین نمازی که شامل قرائت قرآن و اذکار و ادعیه ی ماثور از پیامبر صلی الله علیه وسلم است، جهت حفظ معنا و مفهوم اصلی آن و جهت پیروی از حکمت خداوندی باید به همان زبانی خوانده شود که شارع حکیم آنرا وضع کرده است.

و نماز "عبادت " است و روح عبادت، "تسلیم" در برابر خالق و پروردگارست، بنابراین کسی که به آیین اسلام گردن نهاده و خود را مسلمان می‌نامد می‌بایست تسلیم خواسته پروردگار باشد. انشاء نماز به زبان عربی خواست خداست و اگر بنده، خواست خود را بر خواست معبود ترجیح دهد در حقیقت خود را عبادت کرده نه معبود را. ممکن است بگویید چرا خداوند چنین چیزی را خواسته است؟

پاسخ این است که اراده خدا مبتنی بر پاره ای حکمت ها و مصالح است، شاید برخی از این حکمت ها برای ما روشن باشد و ممکن است پاره ای دیگر را ندانیم اما همین اندازه که به حکم صریح آیات قرآن پذیرفته ایم خدا حکیم است، کفایت می کند چرا که می دانیم حکیم هیچگاه کار لغو و بیهوده نمی کند. بنا براین باید به آنچه خداوند اراده کرده است(قرائت نماز به زبان عربی) تن داده و تسلیم رضای معبود شویم تا به معنای حقیقی خدا را "عبادت" کرده باشیم.

 

و نیز باید بدانیم که برای شریعت اسلام، وحدت و یکپارچگی امت بسیار مهم و از اصول دین است و بدون شک واضح است که یکی از پارامترهای وحدت و یکرنگی زبان واحدی (لااقل برای عبادات) است، چنانکه می بینیم که بسیاری از کشورهای چند قومی (مانند هندوستان) برای ایجاد اتحاد در بین کشورشان، زبان واحدی (انگلیسی) را بعنوان زبان رسمی کشور خود قرار داده اند. اسلام نیز در شبه جزیره ی عربستان ظهور کرد و خداوند متعال بنا به حکمت خود آن سرزمین را بعنوان اولین مکان نشر دین خود برگزید، بنابراین شایسته است که زبان عربی هم زبان رسمی مسلمین باشد.

توضیح بیشتر اینکه "وحدت" یکی از ارکان امت اسلامی است و آویختن به این ریسمان و حبل متین، حقیقت اسلام را از گزند دشمنان و دین ستیزان حفظ می کند. طبیعی است که خداوند برای تحقق این آرمان تدابیری بیندیشد که از جمله آنها، وجود زبانی مشترک در میان همه پیروان اسلام است. این همان چیزی است که ما از آن تحت عنوان "حکمت های" عربی خواندن نماز یاد کردیم.

یکرنگی برخی از عبادات چون حج، نماز و... برای تحقق همین هدف متعالی است.

همه ساله صدها هزار مسلمان از نقاط مختلف جهان برای شرکت در کنگره عظیم حج، به مکه مشرف می شوند، تصور کنید اگر بنا باشد هر کس در نماز جماعت مسجدالحرام به زبان خودش نماز بخواند آنگاه آیا فلسفه حج که همان همزاد پنداری و وحدت بین المللی مسلمین است، تحقق می یابد؟ آیا آنوقت چیزی بعنوان نماز جماعت به امامت یک نفر تصور می شود، مثلا امام جماعت با زبان مالایی قرائت کند و مامومین هم به او گوش فرا دهند درحالیکه برای بیشتر آنها نامفهوم است، ولی اگر همگی یک زبان مشترک را بعنوان زبان رسمی انتخاب کنند، آنوقت است که با یادگیری آن زبان (حداقل فراگرفتن ترجمه ی الفاظ و آیات داخل نماز) یکرنگی و اتحاد بیشتری در صف نمازگزاران وجود خواهد داشت.

ولی اگر قرار باشد که این زبان رسمی وجود ند اشته باشد، پس ناچارا نماز جماعت هم باید نباشد و هرکس در گوشه ای با زبان خود نماز بخواند، در حالیکه این اتفاق در تضاد آشکار با یکی از ارکان اسلام که همان وحدت مسلمین است می باشد، خداوند متعال می فرماید:

« وَاعْتَصِمُواْ بِحَبْلِ اللّهِ جَمِیعًا وَلاَ تَفَرَّقُواْ وَاذْکُرُواْ نِعْمَةَ اللّهِ عَلَیْکُمْ إِذْ کُنتُمْ أَعْدَاء فَأَلَّفَ بَیْنَ قُلُوبِکُمْ فَأَصْبَحْتُم بِنِعْمَتِهِ إِخْوَانًا وَکُنتُمْ عَلَیَ شَفَا حُفْرَةٍ مِّنَ النَّارِ فَأَنقَذَکُم مِّنْهَا کَذَلِکَ یُبَیِّنُ اللّهُ لَکُمْ آیَاتِهِ لَعَلَّکُمْ تَهْتَدُونَ» (آل عمران 103)

یعنی: و همگی به ریسمان خدا [قرآن و اسلام ‏]، چنگ زنید ، و پراکنده نشوید! و نعمت (بزرگِ) خدا را بر خود، به یاد آرید که چگونه دشمن یکدیگر بودید، و او میان دلهای شما، الفت ایجاد کرد، و به برکتِ نعمتِ او، برادر شدید! و شما بر لبِ حفره‏ای از آتش بودید، خدا شما را از آن نجات داد؛ این چنین، خداوند آیات خود را برای شما آشکار می‏سازد؛ شاید پذیرای هدایت شوید.

و گفتیم که زبان عربی به دلیل غنای آن و جامع بودن قواعد دستوریش در بین تمامی زبانهای دنیا و همچنین ظهور اسلام برای بار اول در بین مردمان عرب، حکم می کند تا زبان عربی را بعنوان زبان رسمی (لااقل در عبادات) بپذیریم. و این مردمان عرب بودند که با مجاهدتهای خود این دین جهانی را در انحصار خود نگذاشتند بلکه آنرا به دیگر ملل دنیا عرضه نمودند.

کوتاه سخن این که :همان طور که میدانیم مساله توحید و یگانگی ،در تمام اصول و فروع ‏اسلام یک زیر بنای اساسی محسوب می گردد و نماز به سوی قبله واحد و در اوقات معین و ‏به یک زبان مشخص ،نمونه ای از این وحدت است .‎ ‎

اگر به هنگام مراسم حج در مکه باشیم و نماز جماعتی را که صدها هزار نفر ازافراد و ملیتهای ‏مختلف از سراسر جهان در آن شرکت می جویند و همه با هم می گویند «الله اکبر»...مشاهده ‏کنیم ،آنگاه به عظمت و عمق این دستور آشنا می شویم که اگر هر یک ،این جمله روح پرور یا ‏اذکار نماز را به زبان محلی خود می گفت چه هرج و مرج زشتی در آ ن روی می داد.

 

جالب است که مدعیان اقامه‌ی نماز به فارسی (یا هر زبان دیگری)، نه تنها تا به حال خود حتی دو رکعت نماز به فارسی نخوانده‌اند، بلکه وقتی به سراغ یک نتیجه‌ی علمی (مثل فیزیک و شیمی و ...) و حتی یک نظریه‌ی تثبیت نشده و غیر علمی (به ویژه در مباحث علوم انسانی) می‌روند، به دنبال کتابی به زبان اصلی و آن هم به قلم صاحب نظریه و یا مکتشف می‌گردند و می‌گویند ترجمه گویا نیست. اما وقتی نوبت به سخن خدا (قرآن) یا نماز می‌رسد، دگر اندیش، تنوع خواه، قرائت جدیدی، نظریه پرداز و ... شده و اقامه‌ی نماز به فارسی را پیشنهاد می‌دهند!

هدف اصلی از تبلیغ این گونه انحراف‌ها، تحریف همه‌ی اسلام است. همین افراد خواهند گفت: مگر هدف از روزه، سلامت بدن نیست؟ پس چه اصراری به انجام آن در ماه مبارک رمضان است؟ هر کس هر وقت که توانست 29 یا 30 روز روزه بگیرد! سپس خواهند گفت: مگر هدف از حج، عبادت خدا و طواف به دور محوری (کعبه) که نشانه‌ی خدا باشد نیست؟ پس هر کس می‌تواند در هر زمان و هر کجا سنگی بگذارد و به دورش بچرخد! ـ چنان چه بعضی از منحرفین و مبتدعان عده‌ای را فریب داده  و برای انجام مناسک حج، آنها را به بیابانی میبرند و در آخر نیز به همان نظریه متحجرانه‌ی صدها سال پیش می‌رسند که:

عبادت به جز خدمت خلق نیست/// به تسبیح و سجاده و دلق نیست!

و در نهایت نتیجه می‌گیرند که فرقی بین مسلم و کافر نیست و بدین‌سان به نفی و تکذیب دین می‌پردازند. در حالی که عبادت، بندگی است و بندگی مستلزم «اطاعت» است. خدمت به خلق نیز اگر طبق امر خدا و برای خدا نباشد، عبادت نیست.

 

والله اعلم

وصلی الله وسلم علی محمد وعلی آله وأصحابه والتابعین لهم بإحسان إلی یوم الدین


تگها : چرا نماز را به عربی میخوانند؟



ارسال نظر

نام:
ایمیل:
کد امنیتی:
تصویر كد امنیتی
ریست کد
کد:

بخش امکانات کاربران

بخش سوالات شرعی

بخش مشاوره

از وااسلاماه حمایت کنید


پربازدید ترین مطالب

همسران و فرزندان علي
--------------------------
پاسخ به سوالات شرعي
--------------------------
شهدای گمنام کربلا
--------------------------

پيام مدير

نشانه محبت خداوند نسبت به بنده اش .... رسول خدا صلی الله علیه وسلم فرمودند: هرگاه، خداوند، بنده ای را دوست داشته باشد، به جبرئیل ندا می دهد که خداوند، فلانی را دوست دارد. تو نیز او را دوست بدار. پس جبرییل، او را دوست می دارد و به اهل آسمان، ندا می دهد که خدا، فلانی را دوست دارد، شما نیز او را دوست بدارید. پس اهل آسمان هم او را دوست می دارند. سپس به همین ترتیب، مقبول اهل زمین نیز می گردد. پس برشماست تا محبت خداوند را جلب نمائید، تا محبت شما را در دل اهل آسمان و زمین قرار دهد، و بدون تردید محبت خداوند جز با التزام به شریعت وی بدست نخواهد آمد هرچند که انسانهای فاسد و بی دین التزام شما را به شریعت خداوند نپسندند .... توضیح : پس محبوبیت شخصی در نزد مردم نشانه محبوبیت او درنزد الله بزرگ است ومبغوض بودن شخصی در نزد مردم نشانه مبغوضیت او در نزد الله بزرگ است .

آمـار بـازدیـد سایت

خبرنامه سایت

برای دریافت مطالب جدید وااسلاماه ایمل خودرا وارد کنید

آخرین مطالب

اسلام و مساوات
--------------------------
آداب رفتار با حيوانات
--------------------------
دروازه های بهشت
--------------------------

لینکهای محبوب سايت

اوقات نماز به افق تهران

نظرسنجی سایت


چه مطالبی از سایت را بیشتر می پسندید ؟

عقیدتی
قرآن و سنت
سیرت
سوالات شرعی
بانوان مسلمان
اخبار جهان اسلام
خانواده و اجتماع
صوتی تصویری
معرفی کتاب
همه



كل مطالب : 1584
کل نظرات : 6437
اعضاء سايت : 1375
جدیدترین عضو: nvdvwhgylug

آرشیو مطالب

<    «  اردیبهشت 1393  »    >
شیدسچپج
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 

وااسلاماه در شبکه ها

twitter
facebook