توشه سفر به آخرت را کامل کن

اگر پادشاه جهانی بازهم گدای خدایی

دارایی دنیا دوستان همیشگی تو نیستند

در محضر خدا گناه نکن

با تزکیه و اصلاح نفس خود را آراسته بگردان

زندگی، یک امانت است در دست تو

امکانات کاربری
پیام مدیر

آنهایی که اسباب گناه را برای بندگان خداوند مهیا می سازند دشمن هستند و آنهایی که راه بهشت را مخلصانه به مردم نشان می دهند بهترین دوستان آنها هستند، تعداد دوستان بسیار اندک است

آمار کلی سایت

  • کل مطالب 2258
  • کل نظرات 9170
  • کل اعضا 1633
  • جدیدترین عضو ariyan

خبرنامه
وااسلاماه
| بازدیدها: 44694

زیبا می پرسد

باسلام وخداقوت -سوالی داشتم اینکه انسانها بعداز مرگشان نیز یکدیگر را در برزخ میبینند؟ آیا تا فرارسیدن قیامت مردگان میتوانند یکدیگر را ببینند؟

پاسخ :

از مجموع نصوص کتاب و سنت ثابت شده اینست که در عالم برزخ هرکس که اهل نجات باشد، در قبرش خوشبخت می شود و جای خویش را در بهشت مشاهده می کند وهفتاد زراع قبرش گشاده می شود و بوی ریاحین و نسیم بهشت را استشمام میکند، اما شخص کافر و بدکردار جایش را در دوزخ به وی نشان می دهند و قبر بر او فشار می آورد تا اینکه تمام استخوانهایش در هم پیچیده می شود، و قبرش گودالی از گودالهای آتش مبدل می گردد و حرارت و گرمی آتش دوزخ به وی می رسد. پس دانستیم که قبر یا باغی از باغهای بهشت است و یا گودالی از گودالهای دوزخ، چنانکه در حدیث آمده است. طبرانی در معجم الاوسط 

و ثابت شده که در قیامت اهل جنت می توانند اقوام و آشنایان خود را ملاقات کنند.

و اما در مورد ملاقات ارواح مردگان در دنیای برزخ:

در چند حدیث صحیح از پیامبر صلی الله علیه وسلم ثابت شده است که ارواح مومنان در دنیای برزخ باهم ملاقات کرده و همدیگر را می بینند. مثلا از ابوهریره رضی الله عنه روایت شده که پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمودند:

«اذَا حُضِرَ الْمُؤْمِنُ أَتَتْهُ مَلائِکَهُ الرَّحْمَهِ بِحَرِیرَهٍ بَیْضَاءَ فَیَقُولُونَ اخْرُجِی رَاضِیَهً مَرْضِیًّا عَنْکِ إِلَی رَوْحِ اللَّهِ وَرَیْحَانٍ وَرَبٍّ غَیْرِ غَضْبَانَ فَتَخْرُجُ کَأَطْیَبِ رِیحِ الْمِسْکِ حَتَّی أَنَّهُ لَیُنَاوِلُهُ بَعْضُهُمْ بَعْضًا حَتَّی یَأْتُونَ بِهِ بَابَ السَّمَاءِ فَیَقُولُونَ مَا أَطْیَبَ هَذِهِ الرِّیحَ الَّتِی جَاءَتْکُمْ مِنْ الأَرْضِ فَیَأْتُونَ بِهِ أَرْوَاحَ الْمُؤْمِنِینَ فَلَهُمْ أَشَدُّ فَرَحًا بِهِ مِنْ أَحَدِکُمْ بِغَائِبِهِ یَقْدَمُ عَلَیْهِ فَیَسْأَلُونَهُ مَاذَا فَعَلَ فُلانٌ مَاذَا فَعَلَ فُلانٌ فَیَقُولُونَ: دَعُوهُ فَإِنَّهُ کَانَ فِی غَمِّ الدُّنْیَا. فَإِذَا قَالَ: أَمَا أَتَاکُمْ ؟ قَالُوا: ذُهِبَ بِهِ إِلَی أُمِّهِ الْهَاوِیَهِ..». نسائی 

یعنی: «هرگاه اجل مومنی فرا رسد، ملائکه رحمت با ابریشمی سفید نزد او می آیند (تا روح وی را با آن بپیچند) و (به روحش) می گویند: خارج شو ای‌ روح‌ خشنود و آرام‌! به سوی خدا و ریحان، و پروردگاری که او نیز از تو خشنود است و خشمگین نیست، پس روح او مانند بوی پاک مسک خارج می گردد تا جائیکه او را دست به دست به هم می سپارند تا به درب آسمان می برند، و می گویند: چه روح پاک و خوش بویی از زمین به سوی شما می آید، و سپس روح او را نزد ارواح مومنان می برند، که آنها هم از ورود او بسیار خوشحال تر از کسانی میشوند که یک مسافر به اهلش برگردد هستند، و از او (درباره احوال زنده گان در دنیا) می پرسند: فلانی (در دنیا) چکار کرد؟ و فلانی چکار کرد؟ (بعضی از مؤمنان) به (سؤال کننده ها) می گویند: وی را رها کنید (تا استراحت کند) چرا که او (بخاطر اهل و عیالش) در غم دنیاست. او نیز (در پاسخ سؤالشان) به آنها می گوید: (او فوت کرد) آیا نزد شما نیامد؟ (او کجاست؟ احوال او اکنون چگونه است؟)، (آنها هم بیاد می آورند و) به او می گویند: (خیر، او را نزد ما نیاوردند) او را به دوزخ بردند».

همچنین در حدیث دیگری از ابوهریره رضی الله عنه آمده که پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمودند: ‏«إن المؤمن یُصعد بروحه إلی السماء فتأتیه أرواح المؤمنین فتستخبره عن معارفهم من أهل ‏الأرض، إذا قال: ترکت فلاناً فی الأرض، أعجبهم ذلک وإذا قال: إن فلاناً قد مات، قالوا: ما جیء ‏به إلینا أین؟ إلی أمه الهاویه» حدیث حسن.‏

یعنی: «روح مومن را به سوی آسمان بالا می برند و ارواح مومنان نزد او می آیند و از او درباره زندگان کسب خبر می کنند، و هرگاه او (به ارواح مومنان) گفت: فلانی را در زمین ترک کردم، آنها تعجب می کنند، و هنگامی که به آنها می گوید: فلانی فوت کرد، می گویند: او را نزد ما نیاوردند، او کجاست؟ (وی را) به سوی دوزخ بردند».

بنابراین ارواح مؤمنان در عالم برزخ همدیگر را ملاقات می کنند و از همدیگر سوال می کنند و از دنیا و اهل آن یادآوری می کنند.

و شیخ الاسلام ابن تیمیه رحمه الله می گوید: «..و اما مستقر شدن (مومنان در عالم برزخ) بر حسب رتبه و مقام آنها نزد خداوند است، یعنی کسی که جزو مقربین است، پس جایگاه او از جایگاه کسی که جزو اصحاب اهل یمین است بالاتر است، اما کسانی که جایگاه بالاتری دارند به مکان کسانی که در جایگاه پایین تر هستند سر می زنند ولی کسانی که در مکان پایین قرار دارند نمی تواند بالا بروند (و به نزد کسانی که در جایگاه بالاتر قرار دارند بروند)، و هرگاه خداوند متعال اراده کند و بخواهد، آنها را با هم جمع می کند (تا با هم ملاقات کنند) همانگونه که در دنیا با هم ملاقات می کردند، با وجود آنکه رتبه آنها متفاوت بود و همدیگر را زیارت می کردند.

و فرقی ندارد که در مکان دوری از هم دفن شده باشند یا نزدیک، چه گاهی (خداوند متعال) ارواح را با وجود دوری محل قبرشان با هم جمع می کند، و گاهی با وجود نزدیکی محل قبرشان آنها را از هم دور و جدا می کند، مومنی نزد قبر کافر مدفون است ولی روح او در بهشت، و روح کافر در جهنم است..». ‏” مجموع الفتاوی ” ( ۲۴ / ۳۶۸ ) .‏

نکته: علما فرموده اند که گاهی ارواح‌ زندگان‌ با مردگان‌ در خواب‌ (رویای صادقه) با هم‌ ملاقات‌ می‌کنند و آن‌ ارواحی‌ که‌ خدا بخواهد، همدیگر را شناخته‌ و تعارف‌ حاصل‌ می‌کنند پس‌ چون‌ تمام‌ آنها بخواهند که ‌به‌سوی‌ اجساد خویش‌ بازگردند، خداوند ارواح‌ مردگان‌ را نزد خود نگاه ‌می‌دارد و ارواح‌ زندگان‌ را به‌سوی‌ بدن آنها باز پس‌ می‌فرستد.

و به آیه زیر استناد کرده اند:

«اللَّهُ یَتَوَفَّی الْأَنفُسَ حِینَ مَوْتِهَا وَالَّتِی لَمْ تَمُتْ فِی مَنَامِهَا فَیُمْسِکُ الَّتِی قَضَی عَلَیْهَا الْمَوْتَ وَیُرْسِلُ الْأُخْرَی إِلَی أَجَلٍ مُسَمًّی إِنَّ فِی ذَلِکَ لَآیَاتٍ لِّقَوْمٍ یَتَفَکَّرُونَ» (زمر ۴۲).

یعنی: خداوند ارواح را به هنگام مرگ قبض می‏کند، و ارواحی را که نمرده‏اند نیز به هنگام خواب می‏گیرد؛ سپس ارواح کسانی که فرمان مرگشان را صادر کرده نگه می‏دارد و ارواح دیگری را (که باید زنده بمانند) بازمی‏گرداند تا سرآمدی معیّن؛ در این امر نشانه‏های روشنی است برای کسانی که اندیشه می‏کنند!

همچنین‌ در حدیث‌ روایت‌ بخاری‌ و مسلم‌ از ابی‌هریره‌ رضی الله عنه آمده‌ است‌ که ‌رسول‌‌خدا‌ صلی الله علیه وسلم فرمودند: «چون‌ یکی‌ از شما بر بالین‌ خواب‌ خود جای‌ می‌گیرد، باید آن‌ را بیفشاند زیرا او نمی‌داند که‌ چه‌ چیز بر آن‌ ملافه‌ و بالین‌، جانشین‌ وی ‌شده‌ است‌، سپس‌ باید بگوید: «باسمک‌ ربی‌ وضعتُ‌ جنبی‌ وباسمک‌ أرفعه‌، إن‌ أمسکت‌ نفسی‌ فارحمها وإن‌ أرسلتها فاحفظها بما تحفظ به‌ عبادک ‌الصالحین‌ : پروردگارا! به‌نام‌ تو پهلویم‌ را نهادم‌ و به‌ نام‌ تو آن‌ را برمی‌دارم‌، اگر روحم‌ را نگاه‌ داشتی‌، بر آن‌ رحم‌ کن‌ و اگر آن‌ را به‌ تنم‌ باز پس‌ فرستادی‌، آن‌ رابه‌ آنچه‌ که‌ بدان‌ بندگان‌ شایسته‌ات‌ را حفظ می‌کنی‌، حفظ بفرما».

به عبارتی دیگر خواب؛ مرگ کوچک است. و ارواح زندگاه که در هنگام خواب قبض می شود اگر هنوز فرمان مرگشان صادر نشده باشد به تن باز می گردند تا زمانی که روزی خود را کامل گردانند و اجلشان فرا برسد. آیه فوق دلیلی است بر این که روح، آفریده شده و تحت تدبیر پروردگار است و خداوند آن را می ستاند و نگاه می دارد، و باز به تن بر می گرداند.

بیشتر بخوانید ، انسانها در عالم برزخ چگونه زندگی می کنند ؟

| ۳ بهمن ۱۳۹۱

یک دیدگاه بگذارید

پاسخ کد امنیتی را در فیلد خالی تایپ کنید * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

جستجو

آخرین مطالب

تبلیغات

تغییر باور ها

آمار سایت

  • کاربران آنلاین 18نفر
  • بازدید امروز 68643
  • بازدید دیروز 260853
  • بازید کل 83081684

این سایت در ستاد ساماندهی پایگاه های اینترنتی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به ثبت رسیده است.

کلیه حقوق برای پایگاه اطلاع رسانی وااسلاماه محفوظ میباشد.

استفاده از محتوای پایگاه اطلاع رسانی وااسلاماه با ذکر منبع بلامانع است. | تگ ها

Powered By Vaislamah.com - Copyright © 2010-2015 Vaislamah.com