پایگاه اطلاع رسانی وااسلاماه

 

ای انسان خودت را برای عبادت من فارغ گردان، درونت را پر از بی نیازی می گردانم، حدیث قدسی

بهترین یاد خدا ورد (لااله الا الله) است

کسی که خداوند را ذکر می کند و کسی که او را ذکر نمی‌کند همچون زنده و مرده‌اند

زبانت همیشه از یاد خداوند تر و تازه است

خدا را به کثرت ثنا بگویید زیرا خدا حامدون را دوست میدارد

به زمانه ناسزا نگویید که موجب ناراضگی الله می شود

آمار کلی سایت
  • کل مطالب 2307
  • کل نظرات 9531
  • کل اعضا 1668
  • جدیدترین عضو aparvin
خبرنامه
aveen
| بازدیدها: 37008

۱- مهیا شدن برای ادامه نماز:-
لازم است جواب اذان را لبیک گوید و بعد از اذان این دعا را بخواند: «اللَّهُمَّ رَبَّ هَذِِهِ الدَّعْوَهِ التَّامَّهِ، وَالصَّلاَهِ القَائِمَهِ، آتِ مُحَمَّداً الْوَسِیْلَهَ وَالْفَضِیْلَهَ، وَابْعَثْهُ مَقَاماً مَحْمُوْداً الَّذِیْ وَعَدْتَهُ، [إِنَّکَ لاَ تُخْلِفُ الْمِیْعَادَ]» .
«بار الها! اى پروردگارِ این نداى کامل و نماز بر پا شونده، به محمد(ص) وسیله مقامى والا در بهشت و فضیلت عنایت بفرما، و او را به «مقام شایسته‏ اى» که وعده فرموده ‏اى نایل بگردان، همانا تو خُلف وعده نمی‌کنى».
و در میان اذان و اقامه دعا کردن و درست وضو گرفتن و قبل از وضو بسم‌الله گفتن و بعد دعا خواندن و «أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِیْکَ لَهُ، وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدَاً عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ». را گفتن، به مسواک توجه داشتن، و پا ک کردن دهان که محل تلاوت قرآن است، زیرا پیامبر(ص) فرموده‌اند:
«طَهِّرُوا أَفْوَاهَکُمْ لِلْقُرْآنِ .«دهانتان را برای تلاوت قرآن پاک کنید». و لباس پاک و زیبا بپوشی، زیرا خداوند می‌فرماید:﴿یَٰبَنِیٓ ءَادَمَ خُذُواْ زِینَتَکُمۡ عِندَ کُلِّ مَسۡجِدٖ﴾ [الأعراف: ۳۱].       
«ای آدمیزادگان، در هر عبادتگاهی خود را با لباس بیارایید».
خداوند شایسته‌تر است که انسان خود را به خاطر وی بیاراید زیرا لباس نیکو و بوی خوش به انسان آرامش می‌بخشد. لازم است انسان با کمال ادب و زیبایی در مقابل پروردگارش بایستد. و پوشانیدن عورت، پاکی مکان نماز، وقار و سنگینی و اول وقت به سوی مساجد شتافتن را رعایت کند، با انگشتان بازی نکند و در انتظار نماز بنشیند و همچنین باید نظمِ صف را رعایت کند زیرا شیاطین می‌خواهند در میان صف نمازگزاران شکاف ایجاد کنند و صف‌های نماز را برهم بزنند.
۲- آرام‌گرفتن در نماز:
پیامبر(ص) در نماز چنان آرام می‌گرفت که با تمام اعضای بدنش راست می‌ایستاد.ابوقتاده(رض) روایت می‌کند که پیامبر(ص) فرمودند:أسوأ الناس سرقه:الذی یسرق من صلاته!قالوا:یا رسول الله:کیف یسرق من الصلاه؟قال:لا یتم رکوعها ولا سجودها،،أو قال:”لا یقیم صلبه فی الرکوع والسجود” «دزدترین مردم کسی است که از نمازش بدزدد، گفت: یا رسول‌الله، چگونه انسان از نمازش می‌دزدد؟ فرمودند: رکوع و سجودش را کامل به جا نمی‌آورد» .
پس کسی که در نماز آرام نمی‌گیرد فروتنی و خشوع ندارد زیرا عجله در نماز خشوع را از بین می‌برد و مانند کلاغ منقار زدن، اجر و ثواب را تباه می‌کند.
۳- ذکر مرگ در نماز:
در این مورد پیامبر(ص) به ابو ایوب انصاری(رض) سفارش می‌کند:إذا قمت فی صلاتک فصلِّ صلاه مودع «اگر نماز خواندی آن‌گونه بخوان که گویا آخرین نماز تو و نماز خداحافظی است» . یعنی مانند کسی باشد که بعد از آن می‌میرد، و بعد از مرگ نماز ساقط می‌شود، در نتیجه آخرین نماز است و لازم است در آن خشوع و فروتنی را رعایت کند زیرا انسان غیب نمی‌داند شاید این آخرین نماز او باشد.
۴- در آیات و اذکار نماز تدبر کردن:
قرآن برای اندیشیدن و تدبر نازل شده، خداوند می‌فرماید:﴿کِتَٰبٌ أَنزَلۡنَٰهُ إِلَیۡکَ مُبَٰرَکٞ لِّیَدَّبَّرُوٓاْ ءَایَٰتِهِۦ وَلِیَتَذَکَّرَ أُوْلُواْ ٱلۡأَلۡبَٰبِ ٢٩﴾[ص: ۲۹].
«این کتاب پربرکت را بر تو نازل کردیم تا در آیات آن بیندیشند و خردمندان باید متذکر شوند».
و تدبر ایجاد نمی‌شود مگر آن که معنی آن فهمیده شود. پس در آن می‌اندیشد و متأثر می‌شود و خداوند می‌فرماید:
﴿وَٱلَّذِینَ إِذَا ذُکِّرُواْ بِ‍َٔایَٰتِ رَبِّهِمۡ لَمۡ یَخِرُّواْ عَلَیۡهَا صُمّٗا وَعُمۡیَانٗا ٧٣﴾ [الفرقان: ۷۳].
«کسانی‌اند که چون آیات پروردگارشان تذکر داده شوند، کر و کور روی آن نمی‌افتند (بلکه با گوش دل می‌شنوند)».
۵-قرآن را آیه به آیه و به تأنی بخواند:
چنین روشی برای فهمیدن و اندیشیدن در آیات بهتر است، زیرا مطابق سنت پیامبر(ص) است، همچنان که ام‌سلمه روایت می‌کند که قرائت پیامبر(ص) بدین صورت بود: ابتدا ﴿بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِیمِ ١﴾ می‌گفت، سپس توقف می‌کرد بعد ادامه می‌داد: ﴿ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِینَ ٢﴾ توقف می‌کرد، ادامه می‌داد: ﴿ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِیمِ ٣﴾ باز توقف می‌کرد و بعد ﴿مَٰلِکِ یَوۡمِ ٱلدِّینِ ۴﴾ قرائت پیامبر آیه به آیه بود .
اگر ابتدای آیه یا آخر آیه توقف کند بهتر است هر چند که معنی آن آیه با آیه بعدی مرتبط باشد.
۶-قرآن را با ترتیل و صوت خوب تلاوت کند:
خداوند می‌فرماید:﴿وَرَتِّلِ ٱلۡقُرۡءَانَ تَرۡتِیلًا﴾ [المزمل: ۴].«و قرآن را شمرده و روشن و با تأمل و دقت بخوان».
قرائت پیامبر(ص) بسیار واضح و با ترتیل بود و هنگامی که سوره‌ای را با ترتیل می‌خواند طولانی‌تر می‌شد، تلاوت قرآن بدین روش به خشوع و تدبر نزدیکتر است تا این که با عجله و شتاب خوانده شود.
۷-بداند که خداوند صدای او را می‌شنود:
پیامبر(ص) گفت: خداوند فرمودند: نماز را میان خود و بنده‌ام تقسیم کرده‌ام و آن چه می‌خواهد به او عطا می‌کنم. وقتی که بنده می‌گوید: ﴿ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِینَ ٢﴾ خداوند می‌گوید: بنده‌ام مرا ستود، و وقتی که می‌گوید: ﴿ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِیمِ ٣﴾ خداوند می‌گوید: بنده‌ام مرا ستایش کرد، و وقتی که می‌گوید: ﴿مَٰلِکِ یَوۡمِ ٱلدِّینِ ۴﴾ می‌گوید: مرا تعظیم و تمجید کرد، و وقتی که می‌گوید: ﴿إِیَّاکَ نَعۡبُدُ وَإِیَّاکَ نَسۡتَعِینُ ۵﴾ می‌گوید: این میان من و بنده‌ام است، و آن‌چه بخواهد به او می‌بخشم، و وقتی که بگوید:  ﴿ٱهۡدِنَا ٱلصِّرَٰطَ ٱلۡمُسۡتَقِیمَ ۶ صِرَٰطَ ٱلَّذِینَ أَنۡعَمۡتَ عَلَیۡهِمۡ غَیۡرِ ٱلۡمَغۡضُوبِ عَلَیۡهِمۡ وَلَا ٱلضَّآلِّینَ٧﴾ می‌گوید: این از آنِ بنده‌ام است، و آن‌چه خواست به او عطا می‌کنم .
این حدیث پرمعنایی است که اگر هر نمازگزاری آن را مدنظر قرار دهد خاشع و فروتن می‌شود و می‌فهمد که سوره فاتحه اثر بسیار بزرگی می‌گذارد زیرا احساس می‌کند که با خداوند صحبت می‌کند و خداوند نیازهای او را برآورده می‌سازد، پس سزاوار است که نمازگزار این مناجات را بزرگ جلوه دهد و بسیار به آن توجه کند زیرا رسول‌خدا(ص) فرموده‌اند:«إن أحدکم إذا قام یصلی إنما یقوم یناجی ربه فلینظر کیف یناجیه» . «قتی که یکی از شما برخاست نماز بخواند، با خداوند مناجات می‌کند پس باید بداند که چگونه مناجات می‌کند».
۸-روبروی ستره و نزدیک به آن نماز بخواند:
از عوامل بسیار مفید که بر خشوع نماز می‌افزاید توجه به ستره و در نزدیک آن نماز خواندن است زیرا دیدِ نمازگزار را کم می‌کنند و او را از شر شیطان و رفت‌وآمد مردم دور نگه می‌دارد و اینها ذهن نمازگزار را مشوش و اجر و ثوابش را کمتر می‌کند، پیامبر(ص) فرموده‌اند: «إِذَا صَلَّى أَحَدُکُمْ فَلْیُصَلِّ إِلَى سُتْرَهٍ وَلْیَدْنُ مِنْهَا» . «هنگامی که یکی از شماها نماز خواند روبروی ستره و نزدیک به آن نماز بخواند». نزدیکی به ستره فواید فراوانی دارد،همان‌طور که در احادیث به آن اشاره شده.
۹-دست راست بر دست چپ بنهد و روی سینه نگه‌دارد:
هرگاه پیامبر(ص) نماز می‌خواند دست راست را بر چپ می‌نهاد و روی سینه قرار می‌داد، و فرموده‌اند: «ما پیامبران، مأموریم در نماز، دست راست را بر چپ بگذرایم» .
از امام احمد سؤال شد: چرا در نماز باید دست راست را روی دست چپ گذاشت؟ فرمود: این نهایت ذلت در مقابل خداوند عزیز است. ابن جعفر گفت: علماء گفته‌اند: حکمت این حالت صفتِ سائلِ ذلیل در مقابل خداوند عزیز است و چنین حالتی نمازگزار را از کارهای بیهوده دور می‌کند و به خشوع نزدیکتر است .

۱۰- در نماز فقط به سجده‌گاهش بنگرد:
از عایشه رضی الله عنها روایت شده است: «کان رسول‌الله(ص) إذا صلی طأطأ رأسه ورمی ببصره نحو الأرض».«پیامبر خدا(ص) در نماز سرش را پایین می‌آورد و به سجده‌‌گاهش می‌نگریست». و وقتی که داخل کعبه شد و دو رکعت نماز خواند به سجده‌گاهش نگاه می‌کرد، و تا در حالِ نماز بود به جای دیگری نگاه نمی‌کرد، و وقتی که برای تشهد می‌نشست انگشت مسبّحه را حرکت می‌داد و به آن می‌نگریست و در روایتی دیگر آمده است که به انگشت سبابه در وقت تشهد اشاره می‌کرد و دقیقاً به آن نگاه می‌کرد .
۱۱-اشاره با انگشت سبابه:
بسیاری از نمازگزاران این امر مهم غافلند و فایده بزرگ آن را نمی‌دانند که این امر در خشوع نماز مؤثر است. پیامبر(ص) فرموده‌اند: «لَهِىَ أَشَدُّ عَلَى الشَّیْطَانِ مِنَ الْحَدِیدِ» . «اشاره با انگشت سبابه در وقت تشهد از پتک آهن زدن بر شیطان سخت‌تر است». این کار شیطان را به خشم می‌آورد، زیرا بنده را به یاد وحدانیت خدا و اخلاص در عبادت می‌اندازد و انسان نمازگزار را متوجه یکتایی خداوند می‌کند و یاد خدا بزرگترین چیزی است که شیطان از آن متنفر است-نعوذ بالله من الشیطان الرجیم-. و به خاطر این فایده عظیم، بسیاری از اصحاب در این مورد به یکدیگر وصیت می‌کردند و یکدیگر را تشویق و ترغیب و سفارش می‌کردند و بدان متعهد می‌شدند که حتماً در تشهد و دعا به انگشت سبابه اشاره کنند و آن را به حرکت درآورند . و سنت بر این است که نمازگزار انگشت سبابه‌اش را در طول تشهد بالا بگیرد و به آن اشاره کند.
۱۲- تنوع سُوَر، آیات، اذکار و ادعیه در نماز:
این تنوع ایجاد معانی و مقاصد سوره‌ها و اذکار را در ذهن نمازگزار تجدید می‌کند و معانی تازه و جدید به ذهنش متبادر می‌نماید و کسی که بسیاری از سُوَر و اذکار را حفظ نداشته باشد از این نعمت محروم است، زیرا ایجاد تنوع از سنت است و به خشوع و خضوع نزدیکتر و نماز را کاملتر می‌کند و اگر در نمازهای رسول‌الله تأمل کنیم این تنوع را به صورت واضح و آشکار می‌بینیم. در دعاهای استفتاح پیامبر اذکار و اوراد مختلفی وارد شده که خواندن همه آنها صحیح است. مثلاً:«اللَّهُمَّ بَاعِدْ بَیْنِى وَبَیْنَ خَطَایَاىَ کَمَا بَاعَدْتَ بَیْنَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ، اللَّهُمَّ نَقِّنِى مِنَ الْخَطَایَا کَمَا یُنَقَّى الثَّوْبُ الأَبْیَضُ مِنَ الدَّنَسِ، اللَّهُمَّ اغْسِلْ خَطَایَاىَ بِالْمَاءِ وَالثَّلْجِ وَالْبَرَدِ».
و امثال این ادعیه و اذکار وارد شده است و نمازگزار می‌تواند برای تنوع یکبار این را و یکبار آن را بخواند.
………………………………………….
برگرفته از کتاب:خشوع در نماز

تألیف:محمد صالح المنجد:مترجم:عبد الله دارابی
منبع:پایگاه اطلاع رسانی وااسلاماه.

موضوع:, فقه و احکام
| ۲۶ خرداد ۱۳۹۳

یک دیدگاه بگذارید

جستجو
آخرین مطالب
پیوندهای محبوب
آمار سایت
  • کاربران آنلاین 14نفر
  • بازدید امروز 57451
  • بازدید دیروز 37611
  • بازید کل 97658129

این سایت در ستاد ساماندهی پایگاه های اینترنتی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به ثبت رسیده است.

کلیه حقوق برای پایگاه اطلاع رسانی وااسلاماه محفوظ میباشد.

استفاده از محتوای وااسلاماه با ذکر منبع و آدرس سایت بلامانع است. | تگ ها

Powered By Vaislamah.com - Copyright © 2010-2015 Vaislamah.com