توشه سفر به آخرت را کامل کن

اگر پادشاه جهانی بازهم گدای خدایی

دارایی دنیا دوستان همیشگی تو نیستند

در محضر خدا گناه نکن

با تزکیه و اصلاح نفس خود را آراسته بگردان

زندگی، یک امانت است در دست تو

دوستان عزیز وااسلاماه شدیدا به کمک مالی شما خیرین محترم نیاز دارد کمک های خود را از طریق آدرس vaislamah.com/donate واریز کنید هر چقدرکه باشد ارزشمند است، آدرس را بجای کلیک تایپ یا کپی نمایید ×
امکانات کاربری
پیام مدیر

آنهایی که اسباب گناه را برای بندگان خداوند مهیا می سازند دشمن هستند و آنهایی که راه بهشت را مخلصانه به مردم نشان می دهند بهترین دوستان آنها هستند، تعداد دوستان بسیار اندک است

آمار کلی سایت

  • کل مطالب 2272
  • کل نظرات 9320
  • کل اعضا 1646
  • جدیدترین عضو Minak

خبرنامه
خواهرمسلمان
| بازدیدها: 1700

b4291c47eb88.500x500

این مقاله درباره جشن تولد پیامبر اکرم نوشته‌ شده تا با خواندن آن، مسلمانان به حقیقت این بدعت پی ببرند و بدانند که دین خدا کامل است واحتیاج به کم یا زیاد کردن آن نیست؛ زیرا که صحابه و تابعین ومسلمانان سه قرن اول اسلام خیلی بیشتر وبهتر از ما به سوی نیکى‌ها وخوبى‌ها میل داشته‌اند، وهرگز نیکی وسنتی از رسول خدا را رها نکرده‌اند تا این که ما در این زمان به آن سنت رسیده باشیم.

امید است با مطالعه آن و دوری از تعصب کورکورانه، به سوی حقیقت و راستی بازگردیم وهوی وهوس را کنار گذاشته وفقط پیرو قرآن وسنت رسول باشیم،تا در روز قیامت از رستگاران باشیم.

آیا لازم است میلاد رسول خدا را جشن بگیریم؟

از جمله اصولی که ما باید به آن اعتقاد راسخ داشته باشیم این است که خداوند با بعثت پیامبرص، دین اسلام را کامل کرد و آن را کامل‌‌‌ترین دین‌ها قرار داد و نعمـت خود را بر ما تمام نمود؛ در نتیجه بعد از پیامبرص کم یا زیاد کردن دین، در حیطه اختیار هیچ فردی نیست.

خداوند مى‌فرماید: ﴿ٱلۡیَوۡمَ أَکۡمَلۡتُ لَکُمۡ دِینَکُمۡ وَأَتۡمَمۡتُ عَلَیۡکُمۡ نِعۡمَتِی وَرَضِیتُ لَکُمُ ٱلۡإِسۡلَٰمَ دِینٗا﴾ [المائده: ۳]

«امروز دینتان را برای شما کامل کردم و نعمت خویش را بر شما تمام نمودم واسلام را (به عنوان) دین برای شما پسندیدم».

و رسول اکرم مى‌فرماید: «تَرَکْتُکُمْ عَلَى الْبَیْضَاءِ لَیْلُهَا کَنَهَارِهَا , لا یَزِیغُ عَنْهَا بَعْدِی مِنْکُمْ إِلا هَالِکٌ»([۱])

«شما را بر بهترین راه ترک کردم، شب آن مانند روز آن واضح و آشکار است، از آن راه منحرف نمى‌شود مگر آن که هلاک و گمراه شود».

پس هر مسلمانی که به دنبال راه نجات است باید که فقط و فقط پیرو آن چه خدا و رسولش آورده‌اند باشد و اجازه ندهد چه خود و چه کسی دیگر(هرکسی که خواهد باشد) چیزی به دین خدا بیفزاید، یا از آن کم کند.

بنابراین، طالب حق و دوستدار سنت پیامبرص، هیچ کاری انجام نمى‌دهد جز آن که خدا و رسول خداص به آن امر فرموده باشند.

واین جاست که علما و دانشمندان اسلامی مى‌گویند: «العبادات توقیفیه» «واجب شدن عبادت‌ها را خداوند تعیین فرموده است و هیچ انسانی حق دخالت در آن‌ها را ندارد».

چنانکه باریتعالی مى‌فرماید: ﴿وَمَا ٱخۡتَلَفۡتُمۡ فِیهِ مِن شَیۡءٖ فَحُکۡمُهُۥٓ إِلَى ٱللَّهِ ﴾ [الشوری: ۱۰].

«و در هر چیزی که در آن اختلاف پیدا کنید، حکمش به خداوند احاله مى‌گردد».

و همچنین مى‌فرماید: ﴿قُلۡ إِن کُنتُمۡ تُحِبُّونَ ٱللَّهَ فَٱتَّبِعُونِی یُحۡبِبۡکُمُ ٱللَّهُ وَیَغۡفِرۡ لَکُمۡ ذُنُوبَکُمۡ﴾ [آل‌عمران: ۳۱].

«بگو: اگر خدا را دوست مى‌دارید، از من پیروی کنید تا خدا شما را دوست بدارد و گناهان شما را بیامرزد».

و رسول الله مى‌فرماید: «مَنْ أَحْدَثَ فِى أَمْرِنَا مَا لَیْسَ مِنْهُ فَهُوَ رَدٌّ»(۲)

«هرکس در دین ما چیزی نو بیاورد که در دین نباشد، آن عمل نزد ما مردود و غیر قابل قبول است».

و مى‌فرماید: «وَإِیَّاکُمْ وَمُحْدَثَاتِ الأُمُورِ فَإِنَّ کُلَّ مُحْدَثَهٍ بِدْعَهٌ وَکُلَّ بِدْعَهٍ ضَلاَلَهٌ»(۳)

«بپرهیزید از آن چه در دین، جدید و نو آورده شده است؛ زیرا هر نو و جدیدی در دین، بدعت است و هر بدعت، ضلالت و گمراهی است».

و باید دانست که «کل» در حدیث فوق همه چیز و همه کس را در برمى گیرد و شامل انواع بدعت‌ها مى‌شود.

  • ابن الحاج در کتاب المدخل در مورد میلاد پیامبرمی‌گوید: از جمله بدعت‌های که پیدا کرده‌اند این جشن میلاد است، و معتقد هستند که از بزرگترین عبادات است، و مهمترین شعائر دینی را به زعم خودشان در ماه ربیع‌الأول و روز میلاد نبی ج انجام می‌دهند، که مرتکب بدعت و محرمات می‌شوند.

از جملۀ این بدعت‌ها و محرمات: آواز خواندن همراه با آلات موسیقی مثل تار و عود و نی و غیره، دقت کن – خدا به ما و شما رحم کند – و ببین چطور با سنت مطهر پیامبر ج مخالفت می‌کنند و چقدر این کار قبیح و زشت است، و چگونه به محرمات سر می‌کشد، ببین که چطور آن‌ها ‌وقتی که با سنت مطهر به مخالفت می‌پردازند و جشن میلاد را بر پا می‌دارند فقط به انجام آن اکتفا نمی‌کنند بلکه اباطیل و محرمات متعدد را به آن اضافه می‌کنند، خوشبخت واقعی کسی است که دستش را برای تسلیم شدن برای قرآن و سنت صحیح دراز کند و آن را محکم بگیرد و راه رسیدن به آن‌ها ‌را پیدا کند، و آن راه هم پیروی و تبعیت از سلف صالح – رضوان‌الله علیهم – ‌می‌باشد، چون آن‌ها ‌بیشتر از ما به سنت پیامبر آگاهی داشتند، چون آن‌ها ‌به علم آگاه تر و نسبت به وضعیت و حال پیامبر ج داناتر و هوشیارتر بودند([۱۲]).

  • شیخ تاج‌الدین عمربن علی اللخمی مشهور به فاکهانی بعد از سپاسگزاری از خداوند و صلوات بر پیامبر ج می‌گوید: اما بعد: جماعتی در مورد اجتماعی که بعضی از مردم در ماه ربیع‌الأول تشکیل می‌دهند و آن را میلاد نبی ج می‌نامند از بنده مکررا سوال کردند، آیا این کار در شریعت اصل و اساسی دارد؟ یا اینکه بدعت است و به دین اضافه شده است؟ جواب را روشن و توضیح آن را خیلی واضح خواستند، من هم گفتم – وبالله التوفیق.

تعظیم پیامبر (ص) بوسیلۀ اطاعت از دستورات او، و تصدیق آنچه که آورده است و دوری از چیزهایی که نهی فرموده و همچنین به وسیلۀ عبادت خداوند به آنچه که مشروع دانسته است صورت می‌گیرد.

این خیلی بزرگ‌تر و مهم‌تر است از اینکه سالی یکبار از او یاد شود و مجالسی برای او تشکیل شود. اگر چنانچه در این مراسم‌ و مجالس خیر کمی هم بود و یا نفع کمی هم داشت سلف صالح ش برای برپایی و تشکیل چنین مراسمی از ما شایسته‌تر و لایق‌تر بودند، آن‌ها ‌بسیار بیشتر از ما محبت پیامبر (ص) را داشتند و بیشتر از ما او را تعظیم می‌نمودند، و برای انجام کار خیر حریص‌تر بودند

شکی نیست که تعظیم حقیقی اطاعت از معظَّم، و انجام دادن کارهای که او دستور داده است می‌باشد.

سلف صالح از امت‌های بعد از خود بسیار بیشتر پیامبر و سپس خلفای راشدین را تعظیم و تکریم می‌کردند، علاوه بر تعظیم، جان و مال خود را در این راه فدا کردند، اما تعظیم آن‌ها ‌برای پیامبر (ص) و خلفای راشدین (رض) مانند تعظیم مردمان قرن اخیر نبود.

امام مسلم از جابر روایت می‌کند قرار می‌گیرند: «کان رسول‌ُ الله ج إذا خطب احمرت عیناهُ، وعلا صوته، واشتد غضبه، حتی کأنه منذر جیشٍ یقول صبحکم ومساکم، ویقول: بعثتُ أنا والساعه کهاتین – ویقرن بین أصبعیه: السابه والوسطی – ویقول: أما بعد، فإن خیر الحدیث کتاب الله، وخیر الهدی هدی محمد، وشر الأمور محدثاتها، وکل بدعه صلاله»[۲] وفی روایه للنسائی: «وکل بدعه فی النار». «پیامبر  هرگاه خطبه‌ای ایراد می‌کرد، چشمانش سرخ می‌شد، صدایش را بلند می‌کرد، خشم و عصبانیت‌ ایشان شدت می‌گرفت، مثل کسی بود که لشکری را انذار دهد و بگوید صبح هنگام، و یا) عصر هنگام دشمن بر شما حمله خواهد آورد، و می‌فرمود: من و قیامت مثل این دو انگشت مبعوث شده‌ایم ـ و بین دو انگشت اشاره و وسط را به هم می‌چسباند، و منظورش این بود که آمدن قیامت به اندازۀ فاصلۀ این دو سر انگشت از او فاصله دارد. و می‌گفت: اما بعد خوب‌ترین سخن قرآن، و خوب‌ترین راه، راهی است که محمد ج آن را آورده است، و بدترین کارها، اعمالی هستند که در دین وجود ندارد و آن‌ها ‌را ایجاد می‌کنند، و هر بدعتی ضلالت و گمراهی است، و در روایت نسائی آمده است: هر بدعت و گمراهی هم سرانجامش آتش جهنم است».

برادر وخواهر مسلمانم

آن چه تاکنون در بالا آورده شده، برای تو واضح و روشن است و از روی یقین به آن اعتقاد داری، بدان که هر گفتار و کرداری که جزیی از عبادت‌ها محسوب مى‌شود را باید با ترازوی دین سنجید که آیا این عمل برگرفته از اسلام است، یا تازه وارد دین شده است، آیا از سنت‌های پیامبر است، یا از بدعت‌هاست؟

اکنون با ذکر نمونه، موضوع را روشن مى‌کنم.

جشن گرفتن ولادت حضرت رسول اکرم، امام و قدوه و قائد و خاتم الأنبیاء والمرسلین ورحمت للعالمین.

 زمان پـیدایش جشن میلاد حضرت رسول اکرم

ابن کثیر در (البدایه والنهایه ۱۱/۱۷۲) مى‌گوید که دولت الفاطمیه (العبیدیه) ـ که نسبت آنها به عبیدالله بن میمون القداح یهودی مى‌رسد و در مصر از سال (۳۷۵ تا ۵۶۷ هـ.ق) حکم فرمایی مى‌کردند جشن‌هایی را روی کار آوردند که از جمله آن‌ها جشن تولد حضرت رسول اکرم مى‌باشد.

همچنین المقریزی در کتاب (الـمواعظ والإعتبار ۱/۴۹۰)، وشیخ محمد بخیت المطیعی مفتی مصر در کتاب (أحسن الکلام فیما یتعلق بالسنه والبدعه من الأحکام ص ۴۴ ـ ۴۵)، و شیخ علی محفوظ در کتاب (الإبداع فی مضار الابتداع ص۲۵۱) والشیخ الإمام أبی حفص تاج الدین الفاکهانی در کتاب: (الـمورد فی عمل الـمولد) والشیخ عبدالسلام خضر الشقیری در کتاب: (السنن والـمبتدعات الـمتعلقه بالأذکار والصلوات ص۱۳۸ـ۱۳۹)، والسید علی فکری در کتاب: (الـمحاضرات الفکریه ص۱۲۸)، والعلامه أحمد بن یحیی الونشریسی در کتاب: (الـمعیار الـمعرب والجامع عن فتاوى  علماء أفریقیه والأندلس والـمغرب ۷/۹۹ـ۱۰۱)، والشیخ ابن الحاج در کتاب: (الـمدخل ۲/۱۱ـ۱۲)، والشیخ محمد یوسف الصالحی الشامی در کتاب: (سبل الهدى  والرشاد فی سیره خیر العباد ص۳۴۹ نقل از الإمام السخاوی) والإمام الملا علی القاری در کتاب: (الـمورد الروی فی الـمولد النبوی ص۲۴)، والشیخ نصیرالدین المبارک الشهیر بابن الطباخ، والشیخ ظهیرالدین جعفر التزمنتی، نگا(۱/۴۴۱ـ۴۴۲ در کتاب: سبیل الهدى  والرشاد فی سیر خیر العباد)، و ابن تیمیه در کتاب: (اقتضاء الصراط الـمستقیم ص۲۹۴ـ۲۹۵) وکتاب: (الفتاوى  الکبرى  ۱/۳۱۲)، وابن القیم درکتاب: (الإعلام الـموقعین)، وکتاب: (الـمولد) والإمام الشوکانی در کتاب: (رساله فی الـمولد)، والشیخ إسماعیل بن محمد الأنصاری المالی در کتاب: (القول الفصل فی حکم الاحتفال بمولد خیر الرسل)، و بسیاری افراد دیگر ذکر کرده‌اند که جشن‌های مولودی یک نوع بدعت بشمار مى‌رود، و آغاز پیدایش آن، از عهد دولت عبیدیه بوده است.

حکم و نظر اسلام نسبت به جشن‌های مولودی

از آن چه گفته شد نتیجه مى‌گیریم که تمام خوبى‌ها در پیروی از رسول اکرم، تا سه قرن پس از او مى‌باشد، و هرکس عبادتی انجام دهد که در زمان رسول اکرم و عصرهای فضیلت «خَیْرُ أُمَّتِى قَرْنِى ثُمَّ الَّذِینَ یَلُونَهُمْ ثُمَّ الَّذِینَ یَلُونَهُمْ…» (۴)

«بهترین مردمان، مردم قرن من است، سپس مردمی که بعد از قرن من مى‌آید، سپس مردمی که بعد از قرن دوم مى‌آید(سه قرن پس از پیامبر) مرسوم نباشد». آن عبادت‌ها مردود و غیر قابل قبول است، و گناه آن بر گردن کسی خواهد بود که آن را به دین افزوده باشد و همچنین کسانی که آن را رواج داده و به آن عمل مى‌کنند.

پس نتیجه مى‌گیریم که:

  1. مولودی و یا جـشن تولد حضرت رسول اکرم را نه آن حضرت، و نه خلفای راشدین، و نه هیچ یک از صحابـه و یاران، و نه تابعین در عصرهای فضیلت، آن را انجام نداده‌اند تا ما از آنان پیروی کنیم؛ زیرا آنان از ما داناتر، و به سنت پیامبر نزدیک‌تر، و به پیروی از آن بهتر و ارجح بوده‌اند، و اگر در اجرای آن جشن‌ها خیری مى‌بود، آنها در گرفتن آن خیـر، بر ما پیشی مى‌گرفتند.
  2. اولین کسانی که آن جشـن‌ها را برپا کرده‌اند وابستگان عبیدیه بوده‌اند.
  3. این اعمال شبیه به جشن‌های مسیحیان است که برای حضرت عیسی مى‌گیرند، و ما مسلمانان از تقلید و پیروی کردن از آنان نهی شده‌ایم.
  4. در صورت برگزار کردن جشن‌های مولودی، بر این اعتقاد هستیم که خداوند دین خود را کامل نفرموده – والعیاذ بالله – و این که رسول خداص دین را به طور کامل به ما نرسانیده است – والعیاذ بالله – و این که مسلمانانِ عصرهای فضیلت، موجبات محبت و دوستی نسبت به رسـول خدا را بـه ما نرسانیده‌اند.
  5. جشن گرفتن در این شب، دلیل بر محبت و دوستی رسول نیست؛ زیرا بسیاری از کسانی که در شب میلاد رسول شرکت می کنند پیروان واقعی آن حضرت نیستند، بلکه افرادی هم در بین شان است که از سنت های پیامبر بی خبرند . در ادای نمازها سستی و کاهلی مى‌ورزنـد، و گناهان بسیار انجام مى‌دهند. قرآن فرموده است: «بگو: اگر خدا را دوست مى‌دارید، از من پیروی کنید تا خدا شما را دوست بدارد و گناهان شما را بیامرزد».«همه شما به بهشت وارد خواهید شد مگر کسى که خود امتناع ورزد. گفتند: چه کسی است که از داخل شدن به بهشت امتناع مى‌ورزد‌ای رسول خدا؟! آن حضرت ص فرمودند: کسى که از من اطاعت کند، به بهشت وارد خواهد شد، و هرکس از دستورات من سرپیچی کند، او همان کسی است که خود از وارد شدن به بهشت امتناع ورزیده است».
  6. بنابراین، محبت و دوست داشتن پیامبر، در پـیروی کردن از او (در ظاهر و باطن) و سنت صحیح، و دنبال کردن راه اوست، و آن چه از آن خبر داده است از گفتار و کردار و اخلاق و… .
  7. و چنان است که خود آنحضرت مى‌فرماید: «کُلُّ أُمَّتِى یَدْخُلُ الْجَنَّهَ إِلاَّ مَنْ أَبَى». قَالُوا وَمَنْ یَأْبَى یَا رَسُولَ اللَّهِ؟ قَالَ: مَنْ أَطَاعَنِى دَخَلَ الْجَنَّهَ وَمَنْ عَصَانِى فَقَدْ أَبَى»(۵)
  8. و دلیل محبت آن حضرت چنان است که خداوند مى‌فرماید: ﴿ قُلۡ إِن کُنتُمۡ تُحِبُّونَ ٱللَّهَ فَٱتَّبِعُونِی یُحۡبِبۡکُمُ ٱللَّهُ وَیَغۡفِرۡ لَکُمۡ ذُنُوبَکُمۡ﴾ [آل‌عمران: ۳۱].
  9. بسیاری از علما و دانشمندان متأخر، مفاسدی که در این شب (شب تولد رسول اکرم) رخ مى‌دهد را بیان کرده‌اند؛ مانند: غلو و زیاده روی در اشعار، اختلاط (جمع شدن زن و مرد در یک جا)، استعمال ترانه و موسیقی، و بدعتهای دیگر .
  10. روز تولد رسول اکرم همان روز رحلت اوست؛ یعنی روز۱۲ ربیع الأول؛ چنان که در کتب سیره وارد شده است. پس در این روز، خوشحالی بر ناراحتی هیچ مزیتی ندارد، و اگر ما در اعمال دین حق انتخاب داشتیم، به یقین ناراحتی و سوگواری و گریه و زاری در این روز و شب، اولی بر جشن و شادی بود.

و صلى  الله على عبده ورسـوله نبینا محمد وعلى آله وأصحابه وأتباعه بإحسان.

پی نوشت:

[۱]- به روایت بخاری و مسلم.

[۲]- به روایت بخاری و مسلم.

[۳]- به روایت بخاری و مسلم.

[۴]- به روایت بخاری و مسلم.

[۵]- به روایت بخاری و مسلم.

[۶]- به روایت بخاری و مسلم.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

برگرفته از کتابچه: جشن میلاد رسول الله (با ویرایش)

تألیف:إسحاق دبیری(رحمه الله)

منبع: وااسلاماه

| ۱۷ آذر ۱۳۹۵
۱۳ پاسخ به “در باره جشن میلاد پیامبر (ص) بیشتر بدانیم”

  1. خواهرمسلمان says:

    ادامه کامنت قبل
    فرمودید که حداقل یکی عالمان دانشمند اسلام رانام برده وحال به طور چکیده منع کنندگان جشن مولودی توسط بزرگان اسلام(توضیحات بیشتر در کتاب معرفی شده)میباشد:
    ۱-منع مولودی از شیخ الاسلام ابن تیمه: ۲۹۸ ) مراجعه شود. / ١- به مجموعه الفتاوی، ( ۲۵
    ۲- منع ذکر دسته جمعی وجشن میلاد نبی اکرم ۳۹ ) مراجعه شود. / ٢- به اعتصام، امام شاطبی، ( ۱
    ۳- محمد عبدالسلام خضر الشقیری درکتاب المبتدعات السنن می گوید:
    میلاد نبی اکرم را و اختصاص دادن روزه وصدقه در این روز بدعت است وخلفای راشدین وصحابه بدور از این اعمال میداند.وهمچنین عالم برجسته شیخ محمد بن ابراهیم ال شیخ سلف صالح وتابعین وخلفای راشدین را بدور از این اعمال دانسته.

    در مورد عقیقه روز تولد توسط نبی اکرم که فرمودید: –
    قیاس علمای اهل تصوف همچون سیوطی( رح) به حدیث نبی اکرم به روایت انس رض در مورد عقیقه که پیامبر برای تولدشان گوسفندی ذبح کردند اشاره کردند این در حالیست که دانشمندان علوم حدیث همچون ابن جوزی(کتاب تحفه المودود ص۸۸) و حافظ ابن حجر(فتح الباری ۵/۵۹۵) وامام نووی(المجموع شرح المهذب۸/۴۳۱-۴۳۲) می گویند که این حدیث بنا براینکه از عبدالله بن محرر روایت شده ضعیف ونامعتبر است.
    پس استناد به این عقیقه نبی اکرم بی اعتبار است.

    در پایان:
    اسلام دین شادیست اما نه هر شادی/اسلام دین مطالعه وعلم است اما نه هر علمی
    الله متعال بارها در کلام آسمانیش فرمودند داستان تاریخ گذشتگان را مطالعه کنید (برای عبرت وتشویق) باشد که پند گیرید.. واین به این معناست که دانستن روزها که چه اتفاقی در تاریخ خصوصا تاریخ اسلام افتاده به یاد داشته باشیم همچون روز میلاد، بعثت و وفات نبی اکرم واین روزها را بیاد داشته تا بازگو و برای نسلها بماند اگر اتفاق خوب ویا بدی باشد در هردو حالت الله را شکر و درس بگیریم و در جهت ابادی اسلام بکار بریم خداوند نفرمودند که روزهای تاریخی خوب را جشن ویا روزهای غمگین را عزا، بلکه فرمودند در هردو صورت درس بگیرید تا رستگار شوید پیامبر هرگز نفرمودند افتخار کنید به زمان میلاد وبعثت من و در زمان وفاتم عزا داری کنید بلکه همیشه می فرمودند بگویید: رضیت بالله ربا وبا الاسلام دینا وبحمد نبینا
    پس نه میلاد رقص وگردهمایی ونه وفات پیامبر اکرم عزارداری میخواهد!!
    نتیجه:
    باید اتفاقات روزهای تاریخی به ویژه اسلام را بازگو ومزایا و معایب آن را یادآور شد و فقط سه روز را عید میگیریم (جمعه/عیدین فطر وقربان) وزمان تاریخ های غمگین می گوییم انا لله وانا الیه راجعون
    توجه مهم:
    ربیع الاول ماهیست که پیامبر هم متولد وهم وفات کردند پس دوستداران به ظاهرش چرا به تولدش خوشحال می شوند ولی برای,وفاتش ناراحت وغمگین نمی شوند؟!
    ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
    موفق باشید.


  2. خواهرمسلمان says:

    در پاسخ به برادر گرامی عبدالرحمن:
    متاسفانه نمیدانم طرز کلامم چگونه بود؟! که برداشتتان به گونه ای دیگر واز موضوع اصلی خارج!
    به طور مثال کجا گفته شد که دف زدن های بغیر از شیوه ی صوفی ها اشتباه است؟!
    پرسش سوالتان بابت توجه بسیارم به اهل تصوف:
    همانطور که میدانیم برای تحقیق در مورد دینی اول به عقیده بنیانگذران آن دین می پردازیم وبعد به فرعیات و نکات ریز دینشان به همین خاطر چکیده از عقیده اهل تصوف را بیان تا بدانیم چه کسانی هستند وبعد ریز نکات دینشان بدون تردید دینی که بنایش اشتباه باشد تا ثریا نیز اشتباه ودیگر به فرعیاتش کاری نیست همچون عقیده اهل تصوف و همکرانش..
    – مولودی را تنها اهل تصوف دوست دارند وبه دنبالش می روند به همین خاطر بسیار به اهل تصوف اشاره شد. یادمان نرود پیروان مهم اهل تصوف کسانی همچون نقشبندی ووو هستند که شما به استناد امثال آنها اکتفا کردید پس معتبر نیست.
    – متاسفانه اینطور از فرمایشتان مشهود است ظاهرا تاحدودی ناراحت وعصبی شدید بدون تردید هدف در پاسخ این نبود!
    برای پیش نیامدن چنین موضوعاتی همانطور که در کامنت های قبل گفته شد به آدرسهای معتبر که معرفی شد مراجعه فرمایید دیدگاه بزرگان دین اسلام از تا عالم های معاصر به طور شیوا بیان شده است خصوصا پیشنهاد میشود کتاب سالگردها و مناسبت های ناروار بویژه بخش ربیع الاول کتاب را مطالعه فرمایید تمام پاسخ سوالاتتان معلوم وروشن بیان شده است. آدرس منع جشن مولودی را به استناد محکم خواهید دید.
    بسیار زیبا گفتند:هنگام مطالعه کتاب علمی معتبر طرف سخنانمان دانشمندان هستند ولاغیر پس بامطالعه کتبهای معتبر بیشتر کلام را قبول و کینه و ناراحتی ایجاد نخواهد انشاءالله..
    آدرسهای که ذکر کردید همگی مرتبط به اهل تصوف ویا احادیث ضعیف واین دو مورد در نزد اهل سنت جایگاهی ندارند
    – به طور مثال ابن حجر قسمت ۹ که ادرس ها فرمودید :
    صراحتا ایشان در این ادرس می گوید که در سه قرن اول میلاد نبی اکرم در بین اصحاب وتابعین وسلف صالح نبوده اما بر حسب قیاس علما اهل تصوف میلاد نبی را جایز دانسته وکاری حسنه است…
    عجیب است صراحتا ایشان این عمل را رد وبدعت دانسته با این وجود ان را پیشنهاد وبدعت حسنه اعلام کردند!!!
    بدون تردید اعمالی که در بین اصحاب وسلف صالح نباشد مردود است!!!

  3. وضعیت کاربر : مهمان
    پاسخ عبدالرحمن says:

    برادر عزیز عبدالرحمن؛
    اینکه فرمودید :
    شب و روز مشخص بیارید که مولودی رو حرام کرده باشه؟
    پاسخ
    دوست من ، عقاید اهل سنت زمانی معتبرند که ریشه در سنت پیامبر یا خلفا داشته باشند در غیر این صورت ، خلاف سنت و از سوی عموم اهل سنت چنین عملی بدعت و مردود شناخته می شود، چنانچه می بینیم مولودی نه تنها در سنت پیامبر و خلفا ریشه ندارد بلکه ریشه حتی در زمان چهار امام هم ندارد و به شیوه فعلی و به دلیل همراه بودن با گناهان مثل موسقی و رقص و دف می توان آن را حرام دانست.
    فرمودید :
    از صحابه بیارید یک نفر حرام کرده باشه؟
    پاسخ
    هم صحابه و هم تابعین و هم امامان، مولودی که همراه با موارد حرام و بدعت باشد آن را تائید نکرده اند و چنین حقی شرعا ندارند اگر آنها میدانستند که امتهای آخر الزمان از سنتها فرار کرده و به نوآوری که همراه با فعل حرام است حرمت آن را تصریح می کردند اما حیف که علم غیب نداشتند.
    فرمودید:
    ذکر شمایل پیامبر علیه الصلاه و السلام و ذکر و دعا این روز هیچ شکی درش وجود نداره.
    پاسخ
    دوست من ذکر و روش آن را ، همچنین دعا و روش آن را نبی معظم اسلام به امت آموزش داده است همون روشها فقط صحیح هستند چون روش های نبی معظم اسلام احتمال نادرست بودن ندارند اما روش های ساختگی چهار ملای شخصیت پرست که از پیرهای احساساتی خود شنیده و بدون مدرک آنها را وارد دین کرده اند نمی توان تائید کرد.
    فرمودید :
    روزه گرفتن و عقیقه کردن در این روز سنت نیست؟
    پاسخ
    لطفا اسناد این دو ادعا را از سنت ثابت کنید و متن این دو را ذکر کنید.
    فرمودید :
    حالا شما دف نزن بیا ذکر شمائل پیامبر بکن و سیرت ایشون رو برای مردم بخون .
    پاسخ
    ذکر شمائل ، سنتها وسیرت پیامبر مختص هیچ روزی خاصی نیست و در سنت هم روز خاصی برای این کار تعیین نشده است می توانیم در تمام سال سنتها و سیرت پیامبر را برای مردم یادآوری کنیم ، چرا که ما مسلمانان باید در تمام سال پیرو سنت و سیرت باشیم .

    در پناه الله

  4. وضعیت کاربر : مهمان
    محمد says:

    من از وااسلاماه سوال دارم اینکه در شب میلاد دهل ساز می زنند رقص می کنند اونم در در خیابانها که زن و مرد جمع میشن و نیز موسقی پخش می کنندد. بفرماید حکم خداوند و رسول در این باره چیست ؟ آیا روح رسول آزار نمی بیند ؟ آیا مردم با این همه گنناه و فساد به سمت هدایت میرن یا ضلالت ؟
    لطفا بفرماید چرا گناه روز بروز بجایی که کمتر بشه بیشتر میشود ؟!
    بار گناه مردم به دوش چه کسی است ؟


  5. خواهرمسلمان says:

    عبدالرحمن,

    ادامه کامنت قبل
    واما سوالات پیش آمده از فرمایشتان:
    ۱)قیاس شما درمورد ایه الیوم اکملت لکم دینکم براستی مناسب نیست!!!
    یعنی پیامبر تمام فرایض را کامل نگفت؟ العیاذبالله یعنی خداوند در محاسباتش در مورد تکمیلی دین اسلام توسط پیامبر تا زمان مرگشان نادرست بود؟واهل تصوف داناتر در این مسئله بودند وبرای تکمیلی به اسلام اضافاتی کردند؟؟؟
    پس سخن پیامبر که فرمودند :من شما را بر راه روشنی ترک کرده و جا گذاشته ام که شبش همانند روز، روشن است و کسیکه بعد از من از راه، روش و سنتم دور شود، هلاک خواهد شد
    به دیدگاه شما این فرمایش پیامبر حجتی بر تکمیلی دین اسلام نیست؟این تفکر اهل تصوف مخالف با سخن پیامبر نیست؟!
    ۲)شما می فرمایید که صددرصد سخن میلاد نبی گفته نشده توسط پیامبر وعالمان زمان قیاس می کنند
    باتوجه به سخنان شما چرا پیامبر مبهم بیان کردند آیا اسلام دین ابهام است یا رفع ابهام سوالات بشر؟؟؟
    پیامبر می فرماید:بهترین قرنها، قرن من است، سپس کسانیکه در دو قرن بعد از آن می آیند و پدیده ی تصوف در این قرن ها نبودند وبعدها ساخته شدند
    ۳)آیا با جشن های لهب ولعب (وگاها مختلط)چند روزه حق محبت به پیامبر را ادا کرده ایم؟
    اهل تصوف در مجالسشان، ذکر خدا را با طبل و رقص، پایکوبی نامناسب ومشابه مسیحی و هندی ها، دف زدن، داد و فریاد و گفتن کلماتی همانند: هوهو و غیره در آمیخته اند،
    به قول شما این گردهما ومجالس جدید محبت باایشان خصوصا مردم وجوانان است آیا اهل سنت چنین اعمالی را قبول دارد؟ وایت مجالس یاد آور هرچیزیست الا یاد الله؟!
    بهتر نیست محبت پیامبر را با پیروی از قرآن وسنتش بجا آوریم تا جشن های چند روزه؟!
    مجلسی که ذکر خدا را با طبل ورقص محبت مردم به اصحاب و پیامبر بیاورد همان بهتر که سرنگون شود!!!
    ۴)منع ذکرهای با صدای بلند دسته جمعی توسط نبی اکرم:
    پیامبر جمعی از اصحاب را دیدند که با صدای بلند ذکر خدارا می کردنداین امر را نپسندیدو فرمودند: ای مردم شما ناشنوا را صدا نمی زنید بلکه شنوای نزدیکی را می خوانید که همراه شماست وهمچنین خداوند در انفال۲ واعراف۵۵ این امر بلند ذکر کردن ها را منع کرده است
    بازهم دیدگاه اهل تصوف در مقابل فرمان خدا ورسولش!!!!
    -آیا پیامبر اصحاب وتابعین متقی تر بودند یا این صوفی ها تازه رسیده؟مسلما پیامبر ووو ایا این بزگان در حین خواندن قان وذکر غش ویا متشنج می شدند؟ مسلما خیر؟ اما این صوفی ها غش می کنند و هوش ورفتارشان غیر انسانی می شود؟
    ۵)کدام یک از اولیاء وصالحین در حال ذکر خداوند تیغ و امثال را خورده اند؟ وبابت دعا برای دیگران مبلغ گزاف گرفتند؟
    آیا براستی منطق می پذیرد که فرمودید چون پیامبر در میان مانیست و دسترسی به ایشان غیر ممکن جشن می گیریم تا یادش در دل رنگی بگیرد؟ پس اصحابی درقید حیات پیامبر از ایشان دور بودند و دسترسی به ایشان غیر ممکن چرا اینکار را نکردند؟مگر انها هم از ایشان دور نبودند؟ ومحبتش را خواهان نبودند؟
    ۶) فرمودید علمادر مورد برگزاری ومناسب دانستن میلاد نبی قیاس می کنند کدام عالم و کتب معتبر این قیاس صحت میلاد مولودی را گفته اند؟
    ۷)باید یادآورشد چهار مذهب اهل سنت همانند پرتوهای از یک نور هستند که گاهی در بعضی احکام مذهبی احکامش درخشان تر وبعضی اوقات کمرنگ تر خواهد بود.
    ودرمورد اختلاف چهار مذهب که فرمودید برفرض مثال شخصی مذهبش شافعی هست بدون تردید همیشه در مباحث دینی از این مذهب استفاده نمی کند گاهی مذهب حنبل ارجعیت بیشتر ی در مورد مبحثی دارد از ان استفاده می کند وبالعکس امام شافعی می فرماید هر مذهبی که به سخن پیامبر نزدیک تر اهست روش من نیز هست..
    یادمان نرود هیچکدام از امامان چهار مذهب اختلافی در مورد بدعت میلاد پیامبر و نادرست بودن اهل تصوف ندارند.
    ۸)برخلاف دیدگاه شما که افتخار را در میلاد نبی اکرم می دانید مسلمان موحد افتخارش را تنها در اسلام می داند وهمچنین مسلمان بودنمان به برکت اسلام ولطف الله ست ولاغیر.
    همانطور که گفتیم سوالات زیادی در این فرمایشتایتان به وجود می آید که با مطالعه کتب سالگردهای ناروا درسایت و همچنین دیدگاه اسلام در مورد عقاید واعمال اهل تصوف در سایت مهتدین انشاءالله ابهامات ایجاد شده برطرف خواهد شد.
    ___________
    بسیار ممنونم بابت توجه و نصایح ارزشمندتان وعذر میخوام بابت تاخیر در پاسخ
    درپناه الله متعال باشید


    • عبدالرحمن says:

      اولا بنده کجا گفتم پیامبر علیه الصلاه و السلام فرایض رو نگفته همه فرایض هست ولی اولا مولودی فرض نیست دوما منظور بنده مسایل فرعی نه اصول دین مولودی اصول دین نیست مساله ای فرعی هست
      دوما نمی دونم شما چرا اینقدر در مورد تصوف صحبت می کنید این عقیده مولودی ربطی به تصوف نداره علمای چهار مذهب بر این امر اتفاق دارند و ربطی به تصوف نداره!!!!!!!
      سوما شما نمیگید شب و روزش مشخص هست خیلی خب همین شب و روز مشخص بیارید که مولودی رو حرام کرده باشه؟؟؟
      از صحابه بیارید یک نفر حرام کرده باشه؟؟؟؟
      از ائمه اربع یک قول بیارید که حرام کرده باشه؟؟؟؟؟؟؟
      از سلف صالح یک قول بیارید که حرام کرده باشه؟؟؟
      روزه گرفتن و مولد خوانی یعنی ذکر شمایل پیامبر علیه الصلاه و السلام و ذکر و دعا این روز هیچ شکی درش وجود نداره و همچنین عقیقه کردن در این روز سنت هست. اگر این روز فرقی با روزهای دیگه نداره پس چرا عقیقه انجام میشه روزه گرفته میشه؟؟؟ اما اگر مشکل شما با بعضی بدعتهای جاهلانه هست که مثل دف زدن در مسجد و رقصیدن و این کارها ما هم درست نمی کنیم لازم نیست حتما برقصیم و دف بزنیم شکی نیست این کار درست نیست اما اصل روز که مبارکه که خوشحالی اور که پر برکت شکی درش نیست چون دو تا صوفی کار جاهلی میکنن ما نباید اصل حکم رو زیر سوال ببریم؟؟؟؟ الان دو نفر میان به نام دین سر می برن باید بگیم اصل جهاد مشکل داره؟؟؟؟؟
      بعدم دین ابهام درش نیست ولی دین دو بخش یک بخش واضحات یک بخش فرعیات واضحات مثل خداپرستی و معاد و رسالت و نماز و این جور چیزا واضح و روشن هست اما یک سری مسایل مثل طلاق و ارث و فقه جهاد و احکام طهارت و این جور چیزا مشخصه که باید اهلش واردش بشن نه هر کسی!!!
      اما در مورد اینکه بهتر نیست به جای محبت ایشان به سنت عمل کنیم هر دو تاش سر جای خودش محفوظ هست هم محبت داریم و هم بخاطر ایشان اشک از چشمانمان بیرون میاد و هم به سنتش عمل میکنیم روزه گرفتن و عقیقه کردن در این روز سنت نیست؟؟؟؟؟؟؟
      من خودم صوفی نیستم ولی همون دف زدن هم اگر در مسجد نباشه هیچ مشکلی نداره چرا که در زمان رسول الله صلی الله علیه و سلم دف هم زده میشد در ایام شادی و عروسی و درون مولود هم روز خوشیه حالا شما دف نزن بیا ذکر شمائل پیامبر بکن و سیرت ایشون رو برای مردم بخون !!!
      اما مسایلی مانند ذکر دسته جمعی غش کردن نمی دونم مار خوردنو دراویش و اینا هیچ ربطی به موضوع نداره!!
      من با این که خودم صوفی نیستم ولی این افراد دراویش و اینا ۱۰ درصد هم نیستن در میان تصوف اکثر اهل تصوف موحد و یکتاپرستن و مسلمانن و مبتدع هم نیستن.
      اما در مورد جایز دونستن مولودی توسط علما به طور خلاصه اینها مولودی رو جایز دونستن آیا مبتدعن؟؟؟؟؟؟
      (۳):تصانیف علمای اسلام راجع به بزرگداشت میلاد النبی ص:
      ۱: امام محدث حافظ ابو الخطاب ابن دِحیه متوفی(۶۳۳ هق) به نام «التنویر فی مولد البشیر النذیر» حافظ ابن کثیر در ترجمه ملک مظفّرالدین از این کتاب به همین نام یاد کرده است، اما در ترجمه حافظ ابن دحیه اسم آن را «التنویر فی مولد السّراج المنیر» ذکر کرده است. چنانچه قبلاً نقل شد.
      ۲: امام القراء محمد بن جزری شافعی متوفی(۶۶۰ هق) به نام «عرف التعریف بالمدلد الشریف» [الحاوی للفتاوی]
      ۳: حافظ ابن کثیر شافعی متوفی(۷۷۴ هق) به نام مولداً نبویًّا) چنانچه قبلاً گذشت.
      ۴: حافظ عراق شافعی متوفی(۸۰۶ هق) به نام «المورد الهنِی فی المولد السنی»
      ۵: امام حافظ ابن ناصرالدین دمشقی شافعی متوفی(۸۴۲ هق) به نام (جامع الآثار فی مولد النبی المختار در هفت جلد) ودیگر رائل نیز ذکر شده است.
      ۶: امام سخاوی شافعی متوفی(۹۰۲ هق) به نام «الفخر العلوی فی المولد النبوی» ملاعلی قاری در رساله خود بار بار از این رساله یاد کرده ومطالب زیادی را از آن ذکر نموده است.
      ۷: امام سمهودی شافعی متوفی(۹۱۱) به نام «المورد الهنیه فی مولد الخیرالبریه»
      ۸: حافظ وجیه الدین ابن دبیع متوفی(۹۴۴) به نام «مولداً نبویاً»
      ۹: امام ابن حجر مکی متوفی(۹۷۴) به نام «اتمام النعمه علی العالم بمولد سید وُلد آدم: والنعمه الکبری»
      ۱۰: امام ملا علی قاری حنفی به نام «المورد الروی فی مولد النبی»
      ۱۱: ریس علماء مدینه منوره علامه محدث شیخ محمد عابد سندی متوفی/۱۲۵۷٫ به نام «حکم إطعام الطعام فی مناسبات الفرح أوالترّح» وی در این رساله راجع به فضیلت خیرات وصدقات در روز مولد شریف مفصل بحث نموده و اقوال علما را در بین مستحب بودن بزرگداشت از روز میلاد النبی صلی الله علیه وسلم، ذکر نموده است.
      ۱۲: علامه کوثری سه رساله در مورد مولد نوشته است. دیده شود مقالات کوثری.
      اما اینکه گفتید افتخار در روز تولد ایشون نیست این حرف خیلی خطرناکه از این حرف توبه کنید کسی که این روز رو با برکت ندونه و ارزشی براش قائل نباشه در عقیدش باید تجدید نظر بکنه؟؟؟؟!!! چطور روز تولد ایشان افتخار نیست در حالی که ما هر چی از دین داریم خداوند به وسیله این پیام آور رحمت به ما رسونده؟؟؟؟؟
      در آخر تحدی میکنم یکی از علمای اربع که گفتید شکی در بدع بودن مولودی ندارن تحدی میکنم یک نفر نه از این ۴ تا بلکه فرجه میدم از کل بزرگان سلف صالح یک نفر رو بیارید حرام دونسته باشه؟؟
      در ضمن بازم میگم من صوفی نیستم ولی اینکه شما صوفی رو مبتدع میدونید محض اطلاعتون سلطان صلاح الدین ایوبی صوفی طریقت قادری بوده و محمد فاتح قسطنطنیه صوفی نقشبندی بوده عبدالقادر گیلانی صوفی بوده جنید بغدادی صوفی بوده ولی باز این مباحث هیچ ربطی به اصل موضوع مولودی نداره
      و من الله التوفیق

      • وضعیت کاربر : مهمان
        مهدي says:

        با سلام. ممنون از جناب عبدالرحمن و درود بر ایشان که تمامی حرف هایشان را مستند آورده اند. واقها بحث خواهر مسلمان و آقای عبدالرحمن به بهترین شکل و به صورت علمی انجام شده است. خداوند همه اهل علم و علم جویان را پناه باشد.


  6. خواهرمسلمان says:

    عبدالرحمن

    ظاهرا تاحدودی چنین طرز تفکری در این موضوع بدور از عقاید صحیح اهل سنت است و کمی مشابه به تفکرات تصوف وامثال آنهاست.اگر پاسخ موضوعی در این حیطه را داده ام برگرفته از تفکرتات شخصی نبوده بلکه براساس عقاید اهل سنت است.
    ای کاش مشکل اهل سنت در مورد اهل تصوف “تنها” میلاد نبی اکرم می بود اگر به عقاید واعمالشان نگاه کنیم با چیزهای بسیار عجیبی مواجه می شویم
    بگذارید قبل از هرچیز (چکیده ای) ازعقاید واعمال اهل تصوف را بیان کنیم من جمله:
    ۱)پیامبر می فرماید:هرکس ندای مسلمان مظلوم را بشنود وندایش را لبیک نگوید مسلمان نیست
    اما دیدگاه بنیانگذاران اهل تصوف همچون(شیخ ابن عربی) :وقتی خداوند ظالمی را بر قومی مسلط کرد، مقاومت در برابر او بر ملت واجب نیست چون آن حاکم ظالم، عذابی از جانب پروردگار بر آن قوم است
    براستی شما این سخن را می پسندید ایا مشابه به تفکرات کمونیست ها من جمله بودایی ها نیست؟؟؟ پس کلام خدا ورسولش در حق مظلوم چه می شود؟
    ۲)شیخ ابن عربی وشیخ ابن الفارض(بنیانگذاران اهل تصوف) :جهاد را امری بی اساس خودو مریدانشان را همچون بت پرستان ویهودی ومسیحی می دانند؟ وخدا خود را کعبه بت خانه ووو می دانند؟ وجهاد با مسیح را نمی پسندند ومی گویند انها کالبد خداوند هستند( العیاذ بالله )وگوشه نشینی از دنیا را ارجع می دانند؟ پس سخنان پیامبر و الله متعال درباره ارزش جهاد و برتری اسلام بر دیگر ادیان وهمچنین در کنار تلاوش برای اخرت جایز دانستن بهره گرفتن از دنیا ایه۷۷ سوره قصص چه می شود؟ وموارد مشابه بسیار دیگر …
    وحال اعمال اهل تصوف:
    ۱)کفریات وسخنان شرکین در اشعار وقصیده های معروف اهل تصوف همچون قصیده معروف(بردیه)
    قسمتی از قصیده معروف: زمانی که بیمار شوم ای رسول الله تو شفایم می دهی پس کلام الله در شعرا۸۰چه می شود؟
    از دیدگاه شما علت اصلی مبعوث شدن پیامبر چه بود؟ ایا غلو در ستایش کردن شخصی حتی پیامبر جایز است؟
    مگر پیامبر نفرمودند همچون قوم مسیح که در مورد عیسی زیاد روی کردند با من اینگونه نباشید (بخاری) به دیدگاه شما اگر محب شخصی بود خلاف سخن واعمالش برخود باید کرد؟!
    ۳)اینها طلب از مردگان وفریادخواندن(یامدد رسول الله و یا یارسول الله غوثا و..) آنهارا جایز واصول راهشان می دانند
    پس کلام خدا ورسولش در مورد دوری ازشرکیات وطلب از مردگان همچون ایه ۱۰۶ یونس چه می شود؟
    فرق مشرکان زمان پیامبر با اینان در چیست؟ صفات برگزیده یک مسلمان حقیقی چیست؟
    جالب اینجاست مشرکان مکه حداقل تدبیر کننده دنیا را فقط خداوند می دانستند اما اینان امور دنیا را تقسیم شده بین اولیاء وانبیاء می دانند قصص ۷۷!!!
    ۴)آنها معتقدند که عبادت الله، نباید از ترس آتش دوزخ یا به امید نعمت بهشت باشد و گرنه بهشت و جهنم شریک خدا می شوند در حال پیامبر برخلاف تصور اینها همیشه از عذاب جهنم به خدا پناه می بردند(انعام۱۵)
    توجه مهم:
    براستی که عقاید و اعمال شگفت انگیز بسیاری دارند ودر یک یا چند کامنت گنجانیده نمی شوند و نیاز به وقت بیشتریست!
    پیشنهاد می کنیم عقاید اهل تصوف از دیدگاه اسلام را مطالعه فرمایید که چهره حقیقی انها رابیشتر بشناسید


  7. عبدالرحمن says:

    بنده با تمام احترامی که برای اعضای این سایت دارم و دعوت در راه خدا انجام میدن ولی بنده به عنوان یکی از اعضای سایت این نکته را خدمت شما عنوان میکنم و این مساله صرفا دیگاه جنابعالی هست و به هیچ وجه دیدگاه جمهور مسلمین نیست!!!!!!!!!!!
    اولا اینکه لازم هست مولودی را جشن بگیریم یا نه این بسته به شرایط دارد خواهر محترم زمانی بود صحابه در خدمت فخر عالم بودند و در محضر ایشان شاد و خجسته بودند و الان که ایشان در بین ما نیست با این افعال به یاد ایشان افتاده و محبتشان در دلمان افزون می گردد و اتفاقا وجود چنین جشنهایی که در این دوره پر از فتنه فساد گناه دروغ و خیانت و دزدی و بی دینی و فسق شده وجود چنین جشنهایی به سود امت و به منفعت آنهاست چنانچه شیخ الاسلام امام المسلمین و شیخ الحنابله امام ابن الجوزی می فرماید. چه بسا افراد زیاید در این جشنها محبتشان بیشتر شود و همانطوری که پیامبر صلی الله علیه و سلم خودشان فرمودند که هر کس مرا از نفس خود بیشتر دوست نداشته باشه ایمانش کامل نیست و وجود چنین اجتماعاتی تجدید محبت ایشان را در پی داره
    دوما اینکه اکملت لکم دینکم شکی در این نیست که اسلام کامل شده و دین کامل شده و ارکان اسلام و ایمان مشخص شده این ایه هیچ اشاره ای به این نداره همه ارکان و قواعد و فقه و شرایط اسلام توضیح داده شده بلکه قواعد اساسی اسلام شرح داده شده بقیه به عهده مفسرین و مجتهدین و … می باشد.این اکثر مفسرین میگن این آیه در موسم حج نازل شده یعنی دین کامل شده با پایان فریضه حج نه اینکه همه چیز گفته شده الان این سایت وجود داره و دعوت می کنه کجا پیامبر فرموده سایت وااسلاما پاداش داره با این کار، قطعا هیچ جا نیست ولی علما میان قیاس میکنن اجتهاد می کنن می سنجن این عمل که الذین یبلغون رسالات الله الخ و تطبیق میدن ایه رو مولودی هم به همین صورت درسته اشاره ی صد در صدی نشده جشن و پایکوبی کنید اما علما با توجه به بعضی نصوص اجتهاد کردن و اجتهادشونم درست هست
    اگر واقعا دین همه چیزش مثل روز روشن هست پس چرا این همه اختلاف بین مفسرین و فقیه ها وجود داره یکی میگه حرامه یکی میگه بدعته یکی میگه جائزه در اصل اصول دین نماز علمای اربع اختلاف دارن بعضیهاشون میگن تارک نماز کافر بعضی میگن فاسق پس چطور میگید دین شب و روز مثل هم عیان هست بلکه منظور اصول دین و اصول ایمان هست نه مسایل فرعی و فقهی و اجتهادی
    اما اینکه عبادات توقیفی هستند درسته کسی هم نگفته مولودی هیچ دلیلی روش نیست اولا پیامبر صلی الله علیه و سلم در روز تولد خودشان روزه گرفتند پس این روز مبارک هست بر خلاف عقیده شماها که میگید هیچ فرقی با روزهای دیگه نداره آخه اگر پیامبر ص متولد نمیشد الان شما خواهر مسلمان میدونستید نماز چیه اصلا میدونستید بدعت چیه پس روز تولد ایشون بسیار با ارزش و مایه فخر عالم هست!!!!!
    اما اینکه این آیه رو آوردید اگر خدا را دوست دارید از پیامبر پیروی کنید اتفاقا ما داریم از ایشون پیروی می کنیم چون ایشون این روز رو قدر گرفتن و روزه گرفتن و بزرگ دونستن و ما هم بزرگ میدونیم
    اما اینکه آیا صحابه از ما بهتر نمی دونستن این کار رو میکردن اولا این دو وجه داره!!!!
    اولا اینکه صحابه پیامبر ص پیششون بود لازم نبود این کار رو بکنن دوما آیا صحابه قرآن رو حرکه گذاری کردند یا تابعین؟؟؟؟ آیا صحابه اصول فقه رو پایه گذاری کردن یا تابعین؟؟؟؟آیا صحابه مذهب شافعی و غیره بدعت آوردن یا تابعین؟؟؟؟ایا صحابه عقلشون نمی رسید مذهب ابن عباس و غیره بسازن یا قرآن رو حرکت گذاری کنند اگرم میگید مصالح مرسله هست نیاز بهش بوده ما هم میگیم مولودی مصالح مرسله هست تا ایمان مردم در این دوران فتنه تقویت بشه
    اما در مورد حدیث کل بدعه ضلاله کلام مفصلی هست در این باره من نمیخوام واردش بشم ولی این رو بدونید علما بدعت رو تقسیم بندی کردن به چندین قسمت مستحب و واجب و مکروه و مندوب و حرام بر خلاف تصور شما که همه بدعت رو حرام میدونید اما شما متاسفانه تعریف بدعت رو نمی دونید بدعت یعنی چیزی که در دین پدید آورده بشه و مخالف شرع هم باشه در حالی که مولودی هیچ مخالفتی با شرع نداره شما میگید و دلیل میارید ما ءاتاکم الرسول فخذوه و نهاکم عه فانتهوا
    خوب بفرمایید تحدی میکنم خواهر محترم یک دلیل بیارید حتی حدیث موضوع که پیامبر مولودی رو حرام کرده باشه بلکه هیچ نصی در حرام بودنش نیست فرموده ما نهاکم عن فانتهوا نفرموده ما ترکه فاکترکوه در حالی نص داریم ایشون این روز رو بزرگ دوسنته و درش روزه گرفته
    اما در مورد کسانی که مولودی رو جایز دونستن و افرادی ذکر کردید اینم دلیل نمیشه کسانی مثل ابن حجر-سیوطی-سخاوی-ابن الجوزی و حافظ عراقی و ده ها نفر دیگه جایز دونستن که این افرادی که شما ذکر کردید همشون خاک پای ابن الجوزی و ابن الحجر نمیشن
    نکته بعدی اینه که پیامبر ص میفرماید هر کس در دین سنتی نیکو پایه گذاری کنه پاداشش رو میگیره و متبعینش هم پاداش میگیرن همین حدیث ثابت میکنه همه بدعتها حرام نیستن و بعضیها بدعه حسنه هستن که بعضیها مانند ابن حجر لفظ بدعه حسنه هم به کار بردن
    اما در مورد داستانی که ابن کثیر گفته به فرض اینکه ابن کثیر هم اینو گفته باشه مهم اینه که دلیل روش هست و مخالفتی هم با شرع نداره ما مقلد ابن کثیر نیستیم پایبند به احکام و اصول هستیم
    بعدم مطمئن باشید به خاطر فرضا یک بدعت که طبعا شما اونو بدعت میدونید ان شاء الله نمیریم جهنم البته به فرض محال!!!!!
    در ضمن خداوند می فرماید:
    قُلْ بِفَضْلِ اللَّهِ وَبِرَحْمَتِهِ فَبِذَلِکَ فَلْیَفْرَحُوا هُوَ خَیْرٌ مِمَّا یَجْمَعُونَ
    بطو به فضل الله و برحمتش شادی کنید این بهتر است از آنچیزی که آنها (کافران) جمع می کنند.
    که بعضی مفسرین رحمت رو به پیامبر علیه الصلاه و السلام تفسیر کردن اگر منظور ایشون نباشه قیاس بر ایشون هم میشه که ایشون گنجی بزرگ از طرف خداوند هست و برای ایشون میشه شادی و خوشحال کرد
    امیدوارم متذکر شده باشید
    و من الله التوفیق

    • وضعیت کاربر : مهمان
      مصطفی says:

      برادر عزیز در هیچ بدعت ، خرافه ، و گناهی هدایت موجود نیست ، خیر امت اسلامی فقط در اتباع از سنت پیامبر و خلفاست و بس .
      حضرت رسول کاملترین الگوی ماست .
      مواردی که ذکر فرمودید شبهاتی هستند که علما پاسخ داده اند اما اهل بدعت به نا چار به چنین شبهاتی متوسل می شوند چون هیچ راهی برای قبولاندن بدعت ها در سنت نبوی وجود ندارد.
      الله حفظ تان کند .

  8. وضعیت کاربر : مهمان
    مهدي says:

    صحابه رسول خدا صلی الله علیه و‌آله نیز به شکرانه ولادت رسول خدا صلی الله علیه و‌آله روزهای دو شنبه را روزه می‌گرفتند. این مطلب در روایت صحیح مسلم آمده که از رسول خدا در باره روزه گرفتن روز های دوشنه سؤال کردند، حضرت فرمودند:

    این روز زوی است که من به دنیا آمده ام و به پیامبری مبعوث شده ام:

    ۱۱۶۲ حدثنا محمد بن الْمُثَنَّى وَمُحَمَّدُ بن بَشَّارٍ واللفظ لابن الْمُثَنَّى قالا حدثنا محمد بن جَعْفَرٍ حدثنا شُعْبَهُ عن غَیْلَانَ بن جَرِیرٍ سمع عَبْدَ اللَّهِ بن مَعْبَدٍ الزِّمَّانِیَّ عن أبی قَتَادَهَ الْأَنْصَارِیِّ رضی الله عنه أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله علیه وسلم سُئِلَ عن صَوْمِهِ قال فَغَضِبَ رسول اللَّهِ صلى الله علیه وسلم فقال عُمَرُ رضی الله عنه رَضِینَا بِاللَّهِ رَبًّا وَبِالْإِسْلَامِ دِینًا وَبِمُحَمَّدٍ رَسُولًا وَبِبَیْعَتِنَا بَیْعَهً … قال وَسُئِلَ عن صَوْمِ یَوْمٍ وَإِفْطَارِ یَوْمٍ قال ذَاکَ صَوْمُ أَخِی دَاوُدَ علیه السَّلَام قال وَسُئِلَ عن صَوْمِ یَوْمِ الإثنین قال ذَاکَ یَوْمٌ وُلِدْتُ فیه وَیَوْمٌ بُعِثْتُ أو أُنْزِلَ عَلَیَّ فیه …

    ابو قتاده انصاری می‌گوید: از رسول خدا صلی الله علیه وآله در باره روزه گرفتنش سؤال شد، آن حضرت خشم کرد . عمر گفت: ما راضی هستیم که خداوند پروردگار ما، اسلام دین ما و محمد پیامبر ما و بیعت ما بیعت ما است. …

    راوی می‌گوید:‌ از رسول خدا سؤال شد، اگر یک روز روزه بگیریم و یک روز افطار کنیم، فرمود: این روزه برادرم داود علیه السلام است. از روزه گرفتن روز دوشنبه سؤال شد، حضرت فرمود: این روزی است که من به دنیا آمده ام و مبعوث به رسالت شده ام یا وحی بر من نازل شده است…

    صحیح مسلم، ج ۲، ص ۸۱۹

    این روایت صراحت دارد که از روزه روز دوشنبه سؤال کردند و حضرت روزه گرفتن در این روزه به این دو مناسبت تأیید کردند.

    عبدری مالکی بعد از این که به قسمتی از این روایت اشاره دارد، بزرگداشت این روز را بزرگداشت ماه ربیع الاول می‌داند و می‌گوید:

    فتشریف هذا الیوم متضمن لتشریف هذا الشهر الذی ولد فیه فینبغی أن نحترمه حق الاحترام ونفضله بما فضل الله به الأشهر الفاضله.

    بزرگداشت این روز، به منزله بزرگداشت این ماه است که رسول خدا صلی الله علیه وآله در آن متولد شده است. پس سزاوار است که آن را محترم بشماریم و حق احترام را اداء کنیم و آن را بر سایر ماه ها برتری دهیم به سبب آنچه خداوند آن را برتری داده است.

    المدخل ج ۲،ص ۳، أبو عبد الله محمد بن محمد بن محمد العبدری الفاسی المالکی الشهیر بابن الحاج الوفاه: ۷۳۷هـ ، دار النشر : دار الفکر – ۱۴۰۱هـ – ۱۹۸۱م


    • خواهرمسلمان says:

      بله یکی از شبهه‌هایی که به استناد آن جشن میلاد نبی را توجیه می‌کنند این حدیث است اما جواب کامل به این شبهه از دیدگاه اهل سنت وجماعت:

      الف- پیامبر روز ولادت خودش روزه نگرفت، که روز دوازدهم ربیع‌الأول می‌باشد – اگر این تاریخ صحیح باشد – بلکه پیامبر دوشنبۀ هر ماهی را که چهار بار تکرار می‌شد روزه می‌گرفت، پس بر این اساس تخصیص روزۀ دوازدهم ربیع‌الأول به کاری که غیر از دوشنبۀ هر هفته باشد استدراک بر شارع و تصحیح کار خدا می‌باشد، و این کار خیلی قبیح و زشت است!! و العیاذ بالله( )
      ب- پیامبر تنها روز دوشنبه را به روزه گرفتن اختصاص نداده است، بلکه روزۀ روزهای دوشنبه و پنج‌شنبه را خوب و شایسته دانسته است( )، و فرموده است: «تُعرضُ الأعمال یوم الإثنین والـخمیس، فأحّبُ أن یعرضَ عملی وأنا صائمٌ»( ) «اعمال انسان روزهای دوشنبه و پنج‌شنبه به حضور الله عرضه می‌شوند، پس دوست دارم عمل من عرضه شود در حالی که روزه هستم».
      استدلال به روزۀ دوشنبه برای جایز بودن جشن گرفتن میلاد پیامبر در نهایت تکلف و دوری می‌باشد.
      ج- اگر مراد از برپا کردن جشن تولد پیامبر شکر خدا بر نعمت ولادت نبی باشد، عقل و نقل این را ثابت می‌کند که آن شکر باید از نوع شکری باشد که پیامبر شکر پروردگارش را با آن نوع و شیوه انجام داده است، آن هم روزه گرفتن بود، پس ما هم همانطور که او روزه گرفته است باید روزه بگیریم، در حالی که قائلین به برپا کردن جشن میلاد پیامبر روزه نمی‌گیرند، چون روزه باعث مقاومت در برابر شهوات نفس و محروم شدن نفس از لذت طعام و نوشیدنی‌ها می‌شود، و آن‌ها ‌هم این لذایذ را می‌خواهند، پس دو هدف در مقابل یکدیگر قرار می‌گیرند، و آنچه که خودشان دوست دارند را بر آنچه که خداوند دوست دارد ترجیح می‌دهند، که این بزرگ‌ترین خطا و لغزش نزد اهل بصیرت می‌باشد( ).
      د- پیامبر به روزه، جشن گرفتن را اضافه نکرد، مثل جشن گرفتن کسانی که میلاد پیامبر را جشن می‌گیرند، مثل تجمعات، مداحی‌ها، سرود‌خوانی‌ها، و غذا خوردن و نوشیدنی‌ها، آیا برای مردم کافی نیست آنچه که پیامبر ج، آن را برای مردم کافی دانسته است؟ آیا شایسته است که انسان عاقل بگوید: خیر. پس چرا بر ضد خداوند فتوا دهیم، و چیزی را بر برنامه‌ی او اضافه کنیم، در حالیکه می‌فرماید:
      ﴿وَمَآ ءَاتَىٰکُمُ ٱلرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَمَا نَهَىٰکُمۡ عَنۡهُ فَٱنتَهُواْ﴾ [الحشر: ۷].
      «چیزهایی را که پیامبر برای شما از احکام الهی) آورده است اجرا کنید، و از چیزهایی که شما را از آن بازداشته است، دست بکشید».

      و خداوند می‌گوید:
      ﴿یَٰٓأَیُّهَا ٱلَّذِینَ ءَامَنُواْ لَا تُقَدِّمُواْ بَیۡنَ یَدَیِ ٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦۖ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَۚ إِنَّ ٱللَّهَ سَمِیعٌ عَلِیمٞ١﴾ [الحجرات: ۱]
      «ای کسانی که ایمان آورده‌اید، بر خدا و پیامبرش پیشی نگیرید و پیش دستی نکنید، و از خدا بترسید و پروا داشته باشید، چرا که خدا شنوا و آگاه می‌باشد»
      و پیامبر می‌فرماید: «إیاکم ومحدثات الإمور، فإن کل محدثه بدعه، وکل بدعه ضلاله»( ) «از ایجاد کارهای جدید خودداری و پرهیز کنید، چون هر چیزی که در دین نباشد و بر آن اضافه کنید بدعت است، و هر بدعتی ضلالت و گمراهی می‌باشد».
      و پیامبر می‌فرماید: «إن الله حدَّ حدوداً فلا تعتدوها، وفرض لکم فرائض فلا تضیعُوها، وحرم أشیاءَ فلا تنتهکوها، وترک أشیاء فی غیر نسیانٍ ولکن رحمه لکم فاقبلوها ولا تبحثوا عنها»( ) «خداوند حد و مرزهایی قرار داده است از آن‌ها ‌تجاوز نکنید، فرائض و واجباتی برای شما قرار داده است، آن‌ها ‌را ضایع نکنید و از دست ندهید، و چیزهایی را نیز حرام کرده است، آن‌ها ‌را انجام ندهید، و چیزهایی را هم نه به خاطر نسیان و فراموشی بلکه به خاطر لطف و رحمت خود بیان نکرده است پس از آن‌ها ‌بحث نکنید و آن‌ها ‌را قبول کنید».

      ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
      در پناه الله متعال باشید.

      • وضعیت کاربر : مهمان
        مهدي says:

        راوی می‌گوید:‌ از رسول خدا سؤال شد، اگر یک روز روزه بگیریم و یک روز افطار کنیم، فرمود: این روزه برادرم داود علیه السلام است. از روزه گرفتن روز دوشنبه سؤال شد، حضرت فرمود: این روزی است که من به دنیا آمده ام و مبعوث به رسالت شده ام یا وحی بر من نازل شده است…

        صحیح مسلم، ج ۲، ص ۸۱۹
        اینجا صراحتا به تولد پیامبر اشاره شده است. شبهه چیست؟ در ثانی با این قلم که شما می تازید همه را تکفیر می کنید. خواهر مسلمانم. کسی ادعا کرده است که اگر جشن میلاد نگیریم از جرگه مسلمانان خارج هستیم؟ این طوری که شما می روید استفاده از وب سایت برای بیان مباحث دینی هم بدعت و ضلالت است. من با جشن و مولودی کاری ندارم ولی می توانم طبق روش پیامبر روز میلادش را روزه بگیرم. اینجوری که شما رفتی جلو بهشت از کسانی که اسمشون مسلمانه خالی میشه. چیزی به دین اضافه نشده که بدعت بنامیم

یک دیدگاه بگذارید

پاسخ کد امنیتی را در فیلد خالی تایپ کنید *

جستجو

پیوندهای محبوب
تبلیغات

تغییر باور ها

آمار سایت

  • کاربران آنلاین 35نفر
  • بازدید امروز 129602
  • بازدید دیروز 205135
  • بازید کل 88268036

این سایت در ستاد ساماندهی پایگاه های اینترنتی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به ثبت رسیده است.

کلیه حقوق برای پایگاه اطلاع رسانی وااسلاماه محفوظ میباشد.

استفاده از محتوای پایگاه اطلاع رسانی وااسلاماه با ذکر منبع بلامانع است. | تگ ها

Powered By Vaislamah.com - Copyright © 2010-2015 Vaislamah.com