پایگاه اطلاع رسانی وااسلاماه

 

باید یقین کامل داشته باشی که با قرآن زنده ای و بدون قرآن مرده

با قرآن بینایی و بدون قرآن نابینا

با قرآن هدایت یافته ای و بدون قرآن گمراه

با قرآن دانشمندی و بدون قرآن نادان

اول الله، آخر الله ، ظاهر الله، باطن الله، فقط الله

بهترین یاد خدا ورد (لااله الا الله) است

کاربران گرامی؛ سوالات شرعی شما از روز پنجشنبه بررسی خواهند شد ان شاءالله، سوالات بسیار زیادی دریافت شده، تکراری ها حذف خواهند شد ×
آمار کلی سایت
  • کل مطالب 2335
  • کل نظرات 9754
  • کل اعضا 1707
  • جدیدترین عضو MEHDI7
خبرنامه
وااسلاماه
| بازدیدها: 46054

مراسم تعزیه، سنتها و بدعتها

بهروز: می پرسد : باعرض سلام وخسته نباشیدخدمت دوست عزیز درشهرما (ترکمن صحرا) وقتی کسی فوت کرد ۷روز مراسم میگیرند(بعضی ۵روزوبعضی ۳روزمیگیرند)ودراین ۷روزهرکسی برای تسلیت می آیدقرآن میخوانند وغذایی میپزند(در۲وعده صبح وشب)ومیخورند و درحق مرحوم دعا میکنند آیا این اعمال درسنت وجود دارد ؟‌ وآیا سنت درمورد عزا ومصیبت چگونه است؟ باتشکر

پاسخ کلی :

آنچه که جایزاست

 آشکار نمودن چهره میت و بوسیدن آن و گریه کردن عادی برای مرده جایز است و ایرادی ندارد و این یک امر طبیعی است که غم از دست دادن یک عزیز باعث تحریک و گریه نزدیکان شود، بشرطیکه گریه کردن به نوحه تبدیل نشود. جابر بن عبدالله رضی الله عنه می گوید: «لما قتل أبی، جعلت أکشف الثوب عن وجهه أبکی، ونهونی، والنبی صلی الله علیه وسلم لا ینهانی، (فأمر به النبی صلی الله علیه وسلم فرفع)، فجعلت عمی فاطمه تبکی، فقال النبی صلی الله علیه وسلم تبکین، أولا تبکین، مازالت الملائکه تظله بأجنحتها حتی رفعتموه». بخاری، مسلم ، نسائی، بیهقی و احمد.

یعنی: «وقتی پدرم شهید شد، مرتب چادر را از صورتش کنار می زدم و گریه می کردم. حاضرین مرا منع می کردند، ولی رسول خدا صلی الله علیه وسلم منع نمی‏کرد. سپس رسول الله صلی الله علیه وسلم  دستور داد تا جنازه را بردارند. عمه ام شروع به گریه کرد. رسول الله صلی الله علیه وسلم  فرمود: چه گریه کنی چه نکنی، همچنان فرشتگان او را زیر سایه بالهای خود گرفته بودند تا اینکه او را بلند کردید».

همچنین عایشه رضی الله عنها می گوید: «أن النبی صلی الله علیه وسلم دخل علی عثمان بن مظعون وهو میت، فکشف فی وجهه، ثم أکب علیه فقبله، وبکی حتی رأیت الدموع تسیل علی وجنتیه». ترمذی و بیهقی.

یعنی: «رسول الله صلی الله علیه وسلم کنار جنازه عثمان بن مظعون رفت، صورتش را باز کرد. خود را خم نمود و چهره اش را بوسید و چنان گریه کرد که رخسارش خیس شد».

انس رضی الله عنه می گوید: «دخلنا مع رسول الله صلی الله علیه وسلم أبی سیف – وکان ظئرا الابراهیم علیه السلام، فأخذ رسول الله صلی الله علیه وسلم إبراهیم فقبله وشمه، ثم دخلنا علیه بعد ذلک وإبراهیم یجود بنفسه، فجعلت عینا رسول الله صلی الله علیه وسلم تذرفان، فقال له عبد الرحمن بن عوف: وأنت یا رسول الله؟ فقال: یا ابن عوف! إنها رحمه، ثم أتبعها بأخری فقال: إن العین تدمع، والقلب یحزن، ولا نقول إلا ما یرضی ربنا، وإنا بفراقک یا إبراهیم لمحزونون». بخاری و مسلم و بیهقی.

یعنی: «همراه رسول الله صلی الله علیه وسلم  به خانه ابو سیف (پدر رضاعی ابراهیم فرزند رسول الله) رفتیم. رسول الله صلی الله علیه وسلم ابراهیم را در بغل گرفت و بوئید و بوسید. بار دیگر که رفتیم، ابراهیم در حال احتضار بود. اشک از چشم های مبارک رسول الله صلی الله علیه وسلم  سرازیر شد. عبدالرحمن بن عوف گفت: ای رسول خدا! شما هم گریه می کنید؟ رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمود: گریه نشانه شفقت و مهربانی است. عبدالرحمن دوباره همان سوال را تکرار کرد. رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمود: همانا چشم اشک می ریزد و دل غمگین می شود. ولی ما سخنی که باعث عدم رضایت پروردگار باشد، بر زبان جاری نمی کنیم. ای ابراهیم! ما از جدائی تو غمگین هستیم».

احادیث دیگری در خصوص جواز بوسیدن میت و گریه بر وی وارد شده که ما برای طولانی نشدن از ذکر آنها خودداری کردیم، بهر حال گریه عادی جایز است

آنچه که حرام است

اما نوحه خوانی و زدن بر سر و صورت حرام و گناه است و پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمودند: «أَرْبَعٌ فِی أُمَّتِی مِنْ أَمْرِ الْجَاهِلِیَّهِ لاَ یَتْرُکُونَهُنَّ الْفَخْرُ فِی الأَحْسَابِ وَالطَّعْنُ فِی الأَنْسَابِ وَالاْسْتِسْقَاءُ بِالنُّجُومِ وَالنِّیَاحَهُ وَقَالَ النَّائِحَهُ إِذَا لَمْ تَتُبْ قَبْلَ مَوْتِهَا تُقَامُ یَوْمَ الْقِیَامَهِ وَعَلَیْهَا سِرْبَالٌ مِنْ قَطِرَانٍ وَدِرْعٌ مِنْ جَرَبٍ». مسلم و بیهقی به روایت از ابو مالک اشعری.

یعنی: «چهار خصلت در امت من وجود دارد که آنها را ترک نمی کنند در حالی که آنها ازخصلت های جاهلیت اند: ۱- افتخار بر حسب و نسب خویش ۲- طعنه زدن بر نسب دیگران ۳- طلب باران از ستارگان ۴- نوحه خواندن. و در این مورد فرمود: نوحه خوان اگر توبه نکند، روز قیامت در حالی حشر می شود که جامه و شلواری از قیر بر تن او خواهد بود».

و فرمود:«اثْنَتَانِ فِی النَّاسِ هُمَا بِهِمْ کُفْرٌ الطَّعْنُ فِی النَّسَبِ وَالنِّیَاحَهُ عَلَی الْمَیِّتِ». مسلم و بیهقی.

یعنی: دو خصلت در میان مردم است که موجب کفرانند: طعنه زدن بر نسب دیگران و نوحه خواندن بر میت.

وهنگامی که ابراهیم ؛ فرزند رسول الله صلی الله علیه وسلم  فوت کرد، اسامه بن زید جیغ کشید. رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمود: «لیس هذا منی، ولیس بصائح حق، القلب یحزن، والعین تدمع، ولا یغضب الرب». ابن حبان و حاکم از ابوهریره با سند حسن.

یعنی: این کار شیوه من و دستور من نیست، فریاد کشیدن کار درستی نیست. البته دل غمگین می شود، چشم اشک می ریزد، ولی کاری که موجب خشم و غضب پروردگار گردد انجام نگیرد.

و رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرماید: «لَیْسَ مِنَّا مَنْ ضَرَبَ الْخُدُودَ وَشَقَّ الْجُیُوبَ وَدَعَا بِدَعْوَی الْجَاهِلِیَّهِ». بخاری و مسلم.

یعنی: هر کس که بر سر و صورت خود بزند و گریبانش را پاره کند و رفتار جاهلیت از خود، نشان دهد از ما (مسلمانان) نیست.
آنچه که واجب است
دوم: تشیع جنازه مسلمان اجر بزرگی دارد، بشرطیکه بر طبق سنت و حکم شریعت باشد و با بدعت همراه نباشد. رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمود: «مَنِ اتَّبَعَ جَنَازَهَ مُسْلِمِ إیماناً و إحْتِسَاباً حَتَّی یُصَلَّی عَلَیْهَا فَلَهُ قِیرَاطٌ وَمَنْ یشَهِدَ حَتَّی تُدْفَنَ فَلَهُ قِیرَاطَانِ مِنَ الأَجر، قِیلَ یَا رَسُولَ اللَّهِ مَا الْقِیرَاطَانِ؟ قال: مِثْلُ الْجَبَلَیْنِ الْعَظِیمَیْنِ و فی روایه کُل قِیْرَاطٍ مثل أُحُد». بخاری، مسلم، ابوداود، ترمذی و ابن ماجه.

یعنی: هر کس، جنازه ای را با ایمان و برای خشنودی خداوند، تا زمانی که بر او نماز خوانده می‌شود همراهی کند باندازه یک قیراط اجر دارد. و هر کس تا پایان مراسم دفن، او را همراهی کند، دو قیراط اجر دارد. پرسیدند: یا رسول الله ! قیراط چیست؟ فرمود: دو قیراط، باندازه دو کوه بسیار بزرگ است و در روایتی دیگر، فرمود: هر قیراط، اندازه کوه احد است.

این حدیث را جمعی از صحابه من جمله ابی بن کعب، ثوبان، براء بن عازب ، عبدالله بن مغفل و ابو سعید خدری رضی الله عنهم روایت کرده اند.

البته این فضیلت تشییع جنازه برای مردان است نه برای زنان، زیرا رسول الله صلی الله علیه وسلم زنان را از تشییع جنازه، منع کرده است. ام عطیه می گوید: «کُنّا ننَُهیَ (و فی روایه نَهَانَا رسول الله صلی الله علیه وسلم) عَنْ اتِّبَاعِ الْجَنَائِزِ وَلَمْ یَعْزَمْ عَلَیْنَا». بخاری و مسلم، ابوداود، ابن ماجه و احمد.

یعنی: «ما منع شدیم ، یا اینکه رسول خدا ما را از تشییع جنازه ، منع کرد. البته زیاد سخت نمی گرفت.» علامه البانی رحمه الله در کتاب “احکام الجنایز” می گوید: «و از اینکه سخت نمی گرفت، نتیجه می گیریم که شرکت زنان در تشییع جنازه ، مکروه تنزیهی است (یعنی گناه نیست».)
بدعتها
اما گفتن «لا اله الا الله» و آنهم با صدای بلند در هنگام تشیع میت به سوی قبرستان، بدعت و خلاف سنت پیامبر صلی الله علیه وسلم است و چنین چیزی از پیامبر صلی الله علیه وسلم ثابت نشده و یا به آن توصیه نفرموده اند، قطعا اگر جایز می بود آنرا برای امتش بیان می فرمود.

قیس بن عباده می گوید: «کان اصحاب النبی صلی الله علیه وسلم یکرهون الصوت عند الجنائز».

یعنی: اصحاب رسول الله صلی الله علیه وسلم صدای بلند نزد جنازه را مکروه می دانستند». بیهقی و ابن مبارک در «زهر» و ابو نعیم با سندی که راویانش مورد اعتماد می باشند.

علامه البانی رحمه الله در کتاب “احکام الجنایز” می گوید: «با صدای بلند، مشابه با روش نصارا است. آنها در چنین مواردی، با اظهار ناراحتی، انجیل را با آواز و صدای بلند می خواندند. و بدتر از اینها، تشییع جنازه همراه با دهل، سرود و موسیقی است که به تقلید از کفار، در برخی از بلاد اسلامی رواج دارد».

امام نووی در «الاذکار» ص ۲۰۳ می گوید: «حق این است که هنگام تشییع جنازه سکوت اختیار شود. زیرا عمل سلف و صحابه چنین بوده است. بنابراین ، نباید با صدای بلند ذکر کرد یا قرآن خواند و یا کاری دیگر، انجام داد. زیرا در این حالت ، سکوت مطلوب است و باعث آرامش خاطر می شود و توجه فرد، معطوف به انجام امور جنازه می گردد». «باختصار»

سوم: گذاشتن میت در بین راه قبرستان و خواندن فاتحه و یا قرآن بر میت و صلوات فرستادن و امثال آنها، همه بدعت و خلاف سنت رسول الله صلی الله علیه وسلم هستند و هیچ مبنایی شرعی ندارد، هیچگاه رسول خدا صلی الله علیه وسلم در تشیع جنازه و یا بر سر قبر مرده گان و یا در خانه و یا بعد از نماز برای آنها فاتحه نخوانده و یا در قبرستان و یا بر سر جنازه در حال تشیع قرآن نخوانده اند، و چنین چیزی از سلف صالح امت ثابت نشده است، از اینرو این اعمال همه بدعت و مخالف با سنت نبوی هستند.

پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمودند: «من عملَ عملاً لیس علیه أمرنا فهو ردّ». متفق علیه

یعنی: «هرکس کاری کند که مطابق دین و سنت ما نباشد، مردود است».

و عبداﷲ بن عمر رضی ﷲ عنهما شاگرد مکتب نبوی صلی الله علیه وسلم چنین فرموده اند:

«کل بدعه ضلاله وإن رآها الناس حسنه»

«هر بدعتی گمراهی است اگر چه مردم آنرا خوب ببینند». ( دارمی آن را با سند صحیح روایت کرده است.(

چهارم: در مورد تلقین میت حدیث ضعیفی وارد شده است که قابل پذیرش و عمل نیست، بنابراین تلقین میت با هر نوع و روشی باشد صحیح نیست، خصوصا اگر یک نفر وارد قبر شده و شهادتین را با تکان دادن جسدش به میت تلقین کند! که این روش تلقین حتی در احادیث ضعیف نیز وارد نشده است!

علامه البانی رحمه الله در کتاب “احکام الجنایز” می گوید: «بعد از دفن کردن هیچگونه کلماتی به میت تلقین نشود. چنانچه امروز در برخی از مناطق رواج دارد و حدیثی که در این خصوص آمده است، صحت ندارد. ابن قیم در «زادالمعاد» و امام نووی و غیره آن را ضعیف دانسته اند.. البته آنچه که از رسول الله صلی الله علیه وسلم ثابت است، این است که بعد از دفن، برای میت دعای استقامت و استغفار شود و به حاضرین نیز امر شود تا برای میت دعای ثبات، استقامت و استغفار کنند. حدیث عثمان بن عفان صلی الله علیه وسلم در این باره چنین است: «کَانَ النَّبِیُّ صلی الله علیه وسلم إِذَا فَرَغَ مِنْ دَفْنِ الْمَیِّتِ وَقَفَ عَلَیْهِ فَقَالَ اسْتَغْفِرُوا لأَِخِیکُمْ وَسَلُوا لَهُ بِالتَّثْبِیتِ فَإِنَّهُ الآنَ یُسْأَلُ». ابوداود (۲/۷۰) ، حاکم (۱/۳۷۰) و بیهقی (۴/۵۶(.

(رسول الله صلی الله علیه وسلم، هرگاه از دفن میت فارغ می شد در کنار قبرش می ایستاد و می فرمود: برای برادرتان طلب آمرزش کنید و برای او از خداوند تقاضای استقامت نمائید . چرا که اکنون مورد بازخواست قرار می گیرد)».

منظور دعای برای میت جهت استقامت دربرابر سوال و جواب منکر و نکیر است، پس سنت این نیست که میت را تلقین نمود، بلکه سنت آنست که پس از گذاشتن میت داخل قبر بلافاصله قبرش را پر کنند و آنگاه برایش دعای استقامت و مغفرت نمایند.

اما آنچه در مورد تلقین از سنت نبوی وارد شده، تلقین کسی که در بستر مرگ است به گفتن «لا اله الا الله» است، کلمه شهادت «اشهد ان لا اله الا الله و اشهد ان محمد رسول الله» را برای بیمار بخوانند و به او تلقین کنند.

رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرماید: «لَقِّنُوا مَوْتَاکُمْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ».

یعنی: کلمه (توحید) را به کسانی که در حال جان کندن هستند تلقین کنید.

چرا که هر کس در واپسین لحظه های زندگی کلمه لا اله الا الله را بخواند و آخرین سخنش آن باشد، سرانجام وارد بهشت خواهد شد هر چند که عذاب ببیند.

رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرماید: «من مات و هو یعلم أنه لا اله الا الله دخل الجنه». مسلم و ابن حبان.

(هر کس در حالی بمیرد که معتقد باشد که جز الله معبودی وجود ندارد، وارد بهشت خواهد شد).

در روایتی دیگر آمده است: «من مات و لا یشرک بالله شیئاً دخل الجنه».

(مسلم و جمله اضافه در روایت اول از ابن حبان است).

تلقین، آنطور که بعضی می پندارند فقط خواندن کلمه شهادت در حضور بیمار نیست، بلکه تلقین تشویق نمودن بیمار به خواندن کلمه است، زیرا انس می گوید: «ان رسول الله صلی الله علیه وسلم عاد رجلا من الأنصار، فقال یا خال! قل لا اله الا الله، فقال: أخیر لی أن اقول: لا اله الا الله؟ فقال النبی صلی الله علیه وسلم نعم». امام احمد،‌سندش بر اساس شرط صحیح مسلم است.

یعنی: رسول الله صلی الله علیه وسلم مردی از انصار را عیادت کرد و فرمود: ای دائی! لا اله الا الله بگو. مرد انصاری گفت: آیا گفتن لا اله الا الله برایم بهتر است؟ رسول الله  صلی الله علیه وسلم فرمود: آری.

اما در مورد خواندن سوره «یاسین» و رو به قبله کردن بیمار، حدیث صحیحی وجود ندارد.

پنجم: گذاشتن دفترچه دعا درون قبر و یا نوشتن آیات قرآن بر روی کفن میت نه تنها جایز نیست، بلکه اینکار موجب اهانت و بی حرمتی به آیات قرآن است، هیچ کسی با این کارها از آتش جهنم خلاص نمی شود! تنها ایمان شخص و اعمالش هستند که می توانند وی را از آتش جهنم رها کنند، خداوند متعال می فرماید: «وَأَنْ لَیْسَ لِلإِنسَانِ إِلاَّ مَا سَعَی» نجم : ۳۲٫

یعنی: برای انسان نیست، جز آنچه خود تلاش نموده باشد.

اعمال باقیه برای مردگان
و پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمودند: «إِذَا مَاتَ الإِنْسَانُ انْقَطَعَ عَنْهُ عَمَلُهُ إِلاَّ مِنْ ثَلاَثَهٍ إِلاَّ مِنْ صَدَقَهٍ جَارِیَهٍ أَوْ عِلْمٍ یُنْتَفَعُ بِهِ أَوْ وَلَدٍ صَالِحٍ یَدْعُو لَهُ». مسلم، بخاری، نسائی، بیهقی، طحاوی، ابوداود و احمد.

یعنی: هرگاه انسان بمیرد پرونده عمل اش بسته می شود، بجر از سه جهت:

۱- صدقه جاریه: (صدقه ای که نفع آن مداوم و طولانی باشد و مردم بعد از مردن صاحب صدقه ، از آن بهره مند شوند. مانند: ساختن مدرسه، راه، پل ، بیمارستان و …)

۲- علم و اثری ازخود بر جای گذاشته باشد (که برای مردم نفع داشته باشد، مانند : نوشتن کتاب، ترجمه، تالیف، تعلیم قرآن و علوم دینی و…)

۳- فرزند نیک و صالح که برای والدین خود دعای خیر کند.

بنابراین گذاشتن دعا داخل قبر یا نوشتن آیات قرآن بر روی کفن مرده کاری بیهوده ای است و نفعی به مرده نمی رساند و این کار و خلاف شریعت اسلام است و اصلی در شریعت نبوی ندارد، و کسانی که این کار را می کنند مرتکب گناه می شوند.

قطعا اگر این عمل صحیح و یا جایز می بود، رسول خدا صلی الله علیه وسلم امر می فرمود که بر کفن مرده ها آیات قرآن بنویسند و یا دعایی را نوشته و درون قبر آنها بگذارند، درحالیکه تمامی فرزندان پیامبر بجز فاطمه رضی الله عنها قبل از خود ایشان وفات نمودند اما چنین چیزی را در مورد آنها انجام ندادند و یا در مورد حمزه سید الشهداء رضی الله عنه ..
خرافاتی دیگر
ششم: قبلا متذکر شدیم که فاتحه خوانی چه در مسجد باشد یا خانه یا بر سر میت و قبرش همه بدعت هستند و صحیح نیست. اما در مورد گذاشتن سنگ قبر؛ اگر تنها یک تکه سنگ را در قسمت سر میت بر قبر بصورت قائم نصب کنند و اسم و مشخصات میت بر روی آن نوشته شود، بعضی از علما فرموده اند که جایز است، اما ساختن بنا و سیمان کاری و گچ کاری و نوشتن آیات بر روی سنگ حرام است.

از جابر رضی الله عنه روایت شده : «نَهَی رَسُولُ اللَّهِ -صلی الله علیه وسلم- أَنْ یُجَصَّصَ الْقَبْرُ ‏وَأَنْ یُقْعَدَ عَلَیْهِ وَأَنْ یُبْنَی عَلَیْهِ».(مسلم /۹۷۰)  ‏

یعنی: پیامبر صلی الله علیه وسلم از کچ کاری قبور، و از نشستن بر روی آن و از بنا سازی بر ‏روی قبور، نهی کردند. ‏

‏ و باز از جابر رضی الله عنه روایت شده : «نَهَی النَّبِیُّ -صلی الله علیه وسلم- أَنْ تُجَصَّصَ الْقُبُورُ ‏وَأَنْ یُکْتَبَ عَلَیْهَا وَأَنْ یُبْنَی عَلَیْهَا وَأَنْ تُوطَأَ» (ترمذی)‏

یعنی: « پیامبر صلی الله علیه وسلم از گچ کاری قبور، و از نوشتن و از بنا سازی بر روی ‏قبور و لگدمال کردن آن، نهی کرد».‏

هفتم: نوحه سرایی، قبلا یادآور شدیم نوحه خوانی و شنیدن آن نیز جایز نیست.

پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمود:«اثْنَتَانِ فِی النَّاسِ هُمَا بِهِمْ کُفْرٌ الطَّعْنُ فِی النَّسَبِ وَالنِّیَاحَهُ عَلَی الْمَیِّتِ». مسلم و بیهقی.

یعنی: دو خصلت در میان مردم است که موجب کفرانند: طعنه زدن بر نسب دیگران و نوحه خواندن بر میت.

انس بن مالک می گوید: «أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ لَمَّا طُعِنَ عَوَّلَتْ عَلَیْهِ حَفْصَهُ فَقَالَ یَا حَفْصَهُ أَمَا سَمِعْتِ رَسُولَ اللَّهِ صلی الله علیه وسلم یَقُولُ الْمُعَوَّلُ عَلَیْهِ یُعَذَّبُ وَعَوَّلَ عَلَیْهِ صُهَیْبٌ (یقول: واأخاه، و اصاحباه) فَقَالَ عُمَرُ یَا صُهَیْبُ أَمَا عَلِمْتَ أَنَّ الْمُعَوَّلَ عَلَیْهِ یُعَذَّبُ».

و در روایتی آمده است: «إِنَّ الْمَیِّتَ لَیُعَذَّبُ بِبُکَاءِ أَهْلِهِ عَلَیْهِ و فی أخری بما نِیح عَلَیه». بخاری و مسلم و بیهقی و احمد و ابن حبان.

یعنی: وقتی که عمر بن خطاب رضی الله عنه با نیزه زخمی گردید. حفصه ؛دختر عمر؛ گریست، عمر بن خطاب رضی الله عنه فرمود: ای حفصه! نشنیده ای که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرموده است: هر کسی که برایش واویلا کنند و نوحه بخوانند گرفتار عذاب خواهد شد. همچنین به صهیب که او نیز نوحه می خواند و می گفت: وای برادرم! وای رفیقم! فرمود: ای صهیب! خبر نداری کسی که برایش، واویلا کنند و نوحه بخوانند دچار عذاب خواهد شد؟ و در روایتی آمده است که بعضی از گریه های اطرافیان، باعث عذاب میت می گردد.

همیشه پیامبر صلی الله علیه وسلم بازماندگان متوفی را به صبر توصیه کردند، هرچند گریه کردن در حد معمولی بشرطیکه همراه با تعریف و تمجید و غلو درباره شخصیت متوفی نباشد، جایز است اما نوحه خوانی هیچ اصلی در شریعت ندارد، و بلکه از امور جاهلیت است که متاسفانه هنوز در میان تشیع این رسم جاهلی وجود دارد، و فرد روضه خوان با سرودن یا گفتن مطالبی همراه با گریه و اندوه سعی در گریاندن تشییع کننده گان را دارد! آیا پیامبر صلی الله علیه وسلم چنین چیزی را روا دانسته اند و یا آیات قرآن آنرا به ما آموزش داده اند؟ اگر نه، پس روضه خوانی بر اساس چه موزی صورت می گیرد و از چه دینی است؟!

قرآن به ما می آموزد که صبور باشیم؛ « وَلَنَبْلُوَنَّکُمْ بِشَیْءٍ مِّنَ الْخَوفِ وَالْجُوعِ وَنَقْصٍ مِّنَ الأَمَوَالِ وَالأنفُسِ وَالثَّمَرَاتِ وَبَشِّرِ الصَّابِرِینَ الَّذِینَ إِذَا أَصَابَتْهُم مُّصِیبَهٌ قَالُواْ إِنَّا لِلّهِ وَإِنَّا إِلَیْهِ رَاجِعونَ * الَّذِینَ إِذَا أَصَابَتْهُم مُّصِیبَهٌ قَالُواْ إِنَّا لِلّهِ وَإِنَّا إِلَیْهِ رَاجِعونَ» (بقره ۱۵۶).

 یعنی: قطعاً همه شما را با چیزی از ترس، گرسنگی، و کاهش در مالها و جانها و میوه‏ها، آزمایش می‏کنیم؛ و بشارت ده به استقامت‏کنندگان! آنها که هر گاه مصیبتی به ایشان می‏رسد، می‏گویند: «ما از آنِ خدائیم؛ و به سوی او بازمی‏گردیم!».

انس بن مالک رضی الله عنه می گوید: رسول الله صلی الله علیه وسلم از کنار زنی گذشت که نزد قبری نشسته و گریه می کرد. رسول الله صلی الله علیه وسلم خطاب به آن زن فرمود: صبر و تقوا را پیشه کن. زن گفت: «إلیک عنّی، فانک لم تصب بمصیبتی» از کنار من برو. به مصیبت من گرفتار نشده ای! راوی می گوید: او رسول خدا صلی الله علیه وسلم را نمی‌شناخت . به او گفتند:‌ این رسول خدا بود. زن با شنیدن این سخن، از شدت ناراحتی، گویا مرگ به سراغش آمد. خود را به خانه رسول الله صلی الله علیه وسلم رساند. در آنجا هیچ دربان و نگهبانی نیافت. گفت: ای پیامبر خدا (عذر می خواهم) من شما را نشناختم. رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمود: «إِنَّ الصَّبْرَ عِنْدَ أَوَّلِ صَدْمَهٍ». بخاری، مسلم و بیهقی.

یعنی: صبر همان است که در ابتدای مصیبت باشد.

و در حدیث دیگری فرمودند: «إِنَّ اللَّهَ لاَ یَرْضَی لِعَبْدِهِ الْمُؤْمِنِ إِذَا ذَهَبَ بِصَفِیِّهِ مِنْ أَهْلِ الأَرْضِ فَصَبَرَ وَاحْتَسَبَ بِهِ بِثَوَابٍ دُونَ الْجَنَّهِ». روایت نسائی با سند حسن از عبدالله بن عمر.

یعنی: هرگاه خداوند (فرزند) محبوب مسلمانی را بمیراند و او صبر کند و مصیبت وارده را موجب اجر بداند، خداوند جز بهشت، پاداش دیگری برای او نمی پسندد.

پس روضه خواندن برای چیست؟ درحالیکه نه تنها چیزی را تغییر نمی دهد بلکه موجب افزودن حزن و اندوه اطرافیان نیز می شود و این کار منافی با صبر و تحمل دربرابر مصیبت است که کتاب و سنت به ما توصیه کرده اند.

بلکه سنت است که دربرابر مصیبتی که به وی وارد آمده بگوید: «اللهم اجرنی فی مصیبتی و اخلف لی خیراً منها». پروردگارا! در برابر این مصیبت،‌به من اجر بده و بهتر از آن را نصیبم فرما.

ام سلمه می گوید: از رسول الله صلی الله علیه وسلم شنیدم که فرمود: هر مسلمانی که هنگام مصیبت به دستور خدا عمل نماید و این جمله ها را بخواند‏، خداوند بهتر از آن را به او عنایت خواهد کرد. “احکام الجنایز”.

علامه البانی رحمه الله در کتاب “احکام الجنایز” می گوید: ،بعضی از مردان، بخاطر مرگ نزدیکان و خویشاوندان خود برای مدتی ریش و محاسن خود را تیغ نمی زنند و بعد از مدت کوتاهی،‌ شروع به تراشیدن محاسن می کنند، این کار نیز همانند پریشان ساختن مو است که شرح آن گذشت و بدعت می باشد. و رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمود: هر بدعت موجب گمراهی، و هر گمراهی موجب رفتن به دوزخ است». نسائی و بیهقی با سند صحیح.

هرچند تراشیدن ریش به نص حدیث نبوی حرام است، اما این عده اگر ریش خود را مدتی نمی تراشند، بخاطر عزا است و لذا لباس سیاه می پوشند و مدتی را در مساجد و منازل به عزا می نشینند و مراسم فاتحه خوانی و گاها روضه خوانی برگزار می کنند، که هیچیک اصلی در شریعت اسلام ندارد، چنانکه پیامبر صلی الله علیه وسلم برای هیچیک از اولاد خود که فوت نمودند چنین کارهایی را انجام نداد و لباس سیان نپوشید و روضه نخواند!

هشتم: در مورد سیمان کاری و ساختن دیوار و هر نوع ابنیه بر روی قبر قبلا متذکر شدیم که حرام است،.

اما در مورد استفاده یک قبر یرای دو یا چند نفر؛ علامه البانی محدث برجسته معاصر در “کتاب الجنایز” می گوید: «دفن کردن دو یا بیش از دو میت در حالت اضطرار در یک قبر اشکالی ندارد و در این صورت حق تقدم با کسی است که از فضل بیشتری برخوردار بوده است. در این خصوص چند حدیث آمده است:

اول: «عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ رضی الله عنه قَالَ کَانَ النَّبِیُّ صلی الله علیه وسلم یَجْمَعُ بَیْنَ الرَّجُلَیْنِ مِنْ قَتْلَی أُحُدٍ فِی ثَوْبٍ وَاحِدٍ ثُمَّ یَقُولُ أَیُّهُمْ أَکْثَرُ أَخْذًا لِلْقُرْآنِ فَإِذَا أُشِیرَ لَهُ إِلَی أَحَدِهِمَا قَدَّمَهُ فِی اللَّحْدِ وَقَالَ أَنَا شَهِیدٌ عَلَی هَؤُلاَءِ یَوْمَ الْقِیَامَهِ وَأَمَرَ بِدَفْنِهِمْ فِی دِمَائِهِمْ وَلَمْ یُغَسَّلُوا وَلَمْ یُصَلَّ عَلَیْهِمْ ،قال: جابر فدُفن أبی و عمی یومئذ فی قبر واحد». بخاری، نسائی، ترمذی، ابن ماجه، ابن جارود، بیهقی و احمد.

یعنی: رسول الله صلی الله علیه وسلم  دو و سه شهید از شهدای احد را در یک پارچه ( که آن را قطعه قطعه می کردند) کفن نمود، سپس فرمود: کدام یک از آنان بیشتر قرآن می داند؟ هنگامی که به یکی از آنها اشاره می شد که قرآن بیشتری فرا گرفته است، او را بر دیگری در لحد مقدم می داشت و می فرمود: من روز قیامت در حق اینها گواهی می دهم. رسول الله صلی الله علیه وسلم  دستور داد تا آنان را با خونهایشان دفن کنند و غسل داده نشدند و رسول الله صلی الله علیه وسلم  بر آنان نماز نخواند. جابر رضی الله عنه می گوید: پدر و عمویم (مراد عمرو جموح است) آن روز در یک قبر دفن کرده شدند.

دوم: «عَنْ أَبِی قَتَادَهَ أَنَّهُ حَضَرَ ذَلِکَ قَالَ أَتَی عَمْرُو بْنُ الْجَمُوحِ إِلَی رَسُولِ اللَّهِ صلی الله علیه وسلم فَقَالَ یَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَیْتَ إِنْ قَاتَلْتُ فِی سَبِیلِ اللَّهِ حَتَّی أُقْتَلَ أأَمْشِی بِرِجْلِی هَذِهِ صَحِیحَهً فِی الْجَنَّهِ وَکَانَتْ رِجْلُهُ عَرْجَاءَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلی الله علیه وسلم نَعَمْ فَقُتِلُوا یَوْمَ أُحُدٍ هُوَ وَابْنُ أَخِیهِ وَمَوْلًی لَهُمْ فَمَرَّ عَلَیْهِ رَسُولُ اللَّهِ صلی الله علیه وسلم فَقَالَ کَأَنِّی أَنْظُرُ إِلَیْکَ تَمْشِی بِرِجْلِکَ هَذِهِ صَحِیحَهً فِی الْجَنَّهِ فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلی الله علیه وسلم بِهِمَا وَبِمَوْلاَهُمَا فَجُعِلُوا فِی قَبْرٍ وَاحِدٍ». احمد با سند حسن روایت نموده است.

یعنی: عمربن جموح نزد رسول الله صلی الله علیه وسلم آمد و گفت: ای پیامبر خدا صلی الله علیه وسلم ! بفرمائید اگر من در راه خدا قتال کنم و کشته شوم، با پای سالم به بهشت خواهم رفت؟ (پایش لنگ بود) رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمود: بلی. سرانجام او و برادر زاده اش و غلامی از آنان، در روز احد کشته شدند، رسول الله صلی الله علیه وسلم  ازکنار او رد شد و فرمود: من تو را در بهشت می بینم که با پاهای سالم در آنجا قدم می زنی. رسول خدا صلی الله علیه وسلم امر کرد تا آن دو، همراه با غلامشان در یک قبر دفن شوند.

سوم: جابر رضی الله عنه می گوید: پدرم اولین شهید معرکه بود و با او کسی دیگر در قبر دفن گردید. این احادیث بیانگر فضیلت قاری قرآن هستند. حافظ ابن حجر می گوید: این برتری شامل اهل فقه و اندیشمندان نیز می شود. امام شافعی می گوید: به وقت ضرورت می توان دو یا سه جنازه را در یک قبر دفن نمود و هر کدام که دارای فضل و سن بیشتری است، حق تقدم بر دیگران را دارد. البته نباید زنی را با مردی در یک قبر دفن بکنند و اگر چاره ای جز آن نبود،‌زن را پشت سر مرد دفن نمایند و در میان آنها توده ای خاک قرار بدهند».

اما اگر ضرورتی برای گذاشتن دو میت در یک قبر نباشد، نباید چنین کاری کرد، زیرا بر خلاف سنت است و پیامبر صلی الله علیه وسلم بنا به ضرورت (مانند زیاد بودن تعداد شهداء و یا کمبود قبر) امر به گذاشتن دو میت در یک قبر نموده اند، اما اگر ضرورتی نباشد و افرادی از خانواده بخواهند که با هم در یک قبر باشند، این کار برخلاف شریعت اسلام است و مجوز شرعی ندارد و بلکه هرکسی باید در یک قبر مجزا دفن شود.
چند حدیث دیگر نیز هست که بر طبق آن صدقه دادن برای اموات (والدین) صحیح است، و اگر روزه قضایی یا نذری که به آن وفا نکرده و یا در زمان حیاتش بر او حج واجب بوده و نرفته و یا وصیت کرده بجای وی حج کنند، در این امورات صحیح است که شخص زنده ای از خانواده اش آنها را بجای متوفی بجا آورند، اما جبران کردن نمازهای فوت شده او چه با پول و صدقه باشد یا اجیر کردن شخص، شرعا صحیح نیست و البته فایده ای هم ندارد، همچنین قرائت قرآن و اهدای ثواب آن برای اموات بنا به رای راجح صحیح نیست و خلاف سنت نبوی است.

هر وقت که به یاد شخص افتادید، برایش دعای مفغرت کنید که از هر چیزی سودمندتر است.

نهم: وصیت کردن به اینکه افرادی درتشیع جنازه حضور نداشته باشند، دردی را دوا نمی کند! بلکه کدورت و کینه را به همراه خواهد داشت و ممکن است آن افراد محروم شده در مراسم تشیع جنازه بعدها با فرزندان متوفی نیز بر سر آن موضوع کدورت و کینه به دل گیرند، و موجب قطع صله رحکم گردد، بنابراین جایز نیست که چنین وصیتی را کرد، بهتر است بصورتی مسالمت آمیز و بصورت صریح حق خود را مطالبه کند و این بهتر است، و می تواند برای احقاق حقوقش به محکمه شرعی مراجعه نموده و حقش را مطالبه نماید، اما از انجام کارهایی که موجب بروز کدورت و اختلاف می شود اجتناب کند تا بهانه ای برای شیطان نشود.

در مورد وصیت مالی؛ وصیت واجب نیست مگر کسی که بدهکار باشد، بنابراین لازم نیست که حتما وصیتی بنویسید،
علامه البانی در کتاب “احکام الجنایز” می گوید: «با توجه به اینکه اغلب مردم در این زمان مبتلا به بدعت های متعدد در امور دین و بویژه در مسائل مربوط به جنازه و میت هستند. بر انسان مسلمان شایسته است وصیت کند تا مطابق سنت رسول الله صلی الله علیه وسلم تکفین و تجهیز شود.  خداوند می فرماید: « یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا قُوا أَنفُسَکُمْ وَأَهْلِیکُمْ نَارًا وَقُودُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَهُ» (تحریم ۶٫(.

یعنی: ای مومنان! خود و فرزندان تان را از آتشی که مواد سوختی آن، انسانها و سنگ ها هستند، برهانید.

به موجب آیه مذکور، اصحاب رسول الله صلی الله علیه وسلم توصیه می کردند که آنها را مطابق سنت رسول الله  صلی الله علیه وسلم  تدفین کنند، ابو برده رضی الله عنه می گوید: ابوموسی اشعری در بیماری وفات چنین وصیت کرد: «إِذَا انْطَلَقْتُمْ بِجِنَازَتِی فَأَسْرِعُوا الْمَشْیَ وَلاَ یَتَّبِعُنِی مُجَمَّرٌ وَلاَ تَجْعَلُوا فِی لَحْدِی شَیْئًا یَحُولُ بَیْنِی وَبَیْنَ التُّرَابِ وَلاَ تَجْعَلُوا عَلَی قَبْرِی بِنَاءً وَأُشْهِدُکُمْ أَنَّنِی بَرِیءٌ مِنْ کُلِّ حَالِقَهٍ أَوْ سَالِقَهٍ أَوْ خَارِقَهٍ قَالُوا أَوَسَمِعْتَ فِیهِ شَیْئًا قَالَ نَعَمْ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلی الله علیه وسلم». احمد، بیهقی و ابن ماجه به سند حسن.

یعنی: هرگاه جنازه ام را حمل کردید، به سرعت مرا به قبرستان ببرید. با جنازه من، بخور و آتش همراه نکنید. بر لحد من چیزی (مانند سنگ، آجر، شیشه) نگذارید که میان من و خاک مانع باشد. من در حضور شما خدا را گواه می گیرم که من از هر نوحه خوان و کسیکه به سر و صورت بزند و موهای خود را بکند، بیزارم. یعنی بعد از مردن من هیچ کس از افراد فامیلم حق ندارد دست به چنین اعمالی بزند. گفتند: در این مورد از پیامبر، چیزی شنیده ای؟ گفت: بلی.

با توجه به آنچه بیان گردید. امام نووی در باب اذکار می فرماید: مستحب است که شخص، وارثان خود را درباره اجتناب از بدعت های رایج در تدفین و تکفین توصیه کند و پرهیز از بدعات را مورد تاکید قرار دهد».

در آخر لازم می دانیم که روش مشروع تعزیه را بطور خلاصه وار ذکر کنیم:

هرگاه مسلمانی وفات نمود باید ابتدا یکی از اعضای خانواده یا یکی از اقارب نزدیکش وی را غسل دهد، آنگاه که کار غسل تمام شد جنازه را در سه پارچه سفید کفن کنند، آنگاه مسلمانان جمع شوند و بر جنازه وی نماز بخوانند، آنگاه جنازه را بردارند – و با رعایت سکوت – به طرف قبرستان بروند و وی را دفن کنند، بعد از دفن برای مرده دعای ثابت قدمی کنند، اما دعای دسته جمعی یا فاتحه خوانی و یا گفتن “لا اله الا الله” و غیره.. هیچکدام مشروعیت ندارند، و پیامبر خدا صلی الله علیه وسلم چنین کاری نکردند و آموزش ندادند، بعد از دفن مرده ، هر یک به طرف خانه یا محل کارش بازگردد، سپس همسایه های نزدیک و اقارب درجه اول خانه متوفی می توانند برای آنها (خانواده متوفی) غذا درست کنند زیرا آنها بخاطر غم و ناراحتی ممکن است فرصت تهیه غذا نداشته باشند ، همچنین تشکیل مجالس فاتحه خوانی چه در منزل یا مسجد بدعتی در دین است، چرا که پیامبر خدا صلی الله علیه وسلم تمام فرزندانش – بجز فاطمه رضی الله عنها – قبل از خودش وفات کردند اما هیچگاه در منزل یا مسجد برایشان مراسم نگرفت یا فاتحه نخواند، بلکه هرکس بدنبال کار و بار خویش می رفت. ما نیز باید تابع سنت نبوی باشیم و از مُردن دیگران عبرت بگیریم نه اینکه چند روز کار خود را تعطیل کنیم و لباس سیاه بپوشیم و پارچه های تسلیت تهیه کنیم و به در ودیوار بچسپانیم و دسته گل بر قبر بگذاریم و مراسم هفتم و چهلم و سالگرد بگذاریم! هیچیک از این رسومات اسلامی نیست و نه در کتاب الله و نه سنت نبوی وارد نشده اند و بیشتر تقلید از رسومات مردم غیر مسلمان است.

آنچه که متاسفانه امروز در اکثر سرزمینهای اسلامی رواج یافته است؛ تخصیص دادن مکانی خاص برای جمع شدن افراد جهت عزا و تسلیت به خانواده میت است، مکانهایی مانند مساجد یا منازل یا سایر مکانهای دیگر ، که در این مکانها مردم اجتماع می کنند و کارهای خود را تعطیل می کنند و به نشانه عزا لباس سیاه بر تن می کنند و گاها در آنجا قرائت قرآن می شود و برایشان غذا درست می کنند تا از عزاداران پذیرایی شود.همگی این امور جزو امورات بدعی هستند و ماتم نامیده می شوندکه نه پیامبر و نه اصحابشان این عمل را انجام نداده اند بلکه از آن نهی کرده اند. دلیل نهی این عمل حدیث صحیحی است از جریر ابن عبدالله بجلی رضی الله عنه که گفت: «کنا نعد  الاجتماع إلی أهل المیت ، وصنیعه الطعام بعد دفنه من النیاحه» .مسند امام أحمد .

یعنی: «ما عادت داشتیم که اجتماع کردن برای خانواده میت و درست کردن غذا برای عزاداران را بعد از دفن میت جزو نوحه بحساب می آوردیم».

در این حدیث به دو مورد مهم اشاره دارد که مسلمانان بایستی از آن پرهیز کنند:

۱-      اجتماع کردن در هر مکانی چه مسجد و چه منازل جهت عزا.

۲-      درست کردن غذا برای عزاداران و پذیرایی از آنها.

| ۲۳ بهمن ۱۳۹۱
۲۹ پاسخ به “مراسم تعزیه، سنتها و بدعتها”
  1. وضعیت کاربر : مهمان
    وفا احمدی says:

    السلام علیکم ورحمه الله وبرکاته ازسایت تان خیلی استفاده میبرم درودوسلام الله تعالی برشما برادران دینی ام جزاکم الله الجنه الله تعالی همه مسلمانان راازبدعت وگمراهی نجات بدهداللهم آمین


  2. آریا says:

    با سلام.به نظر من تمام این مشکلات و اختلاف نظرها بخاطر برداشت غلط از دین است.دین همان اصول دین و فروع است.متاسفانه بعضی وقتها دوستان تندرو تمام مسایل زندگی انسان را میخواهند به دین بچسبانند.حتی میخواهند خوردن خوابیدن و دستشویی رفتن را مطابق پیامبر انجام دهند.قافل از اینکه شرایط جغرافیایی بر انسانها تاثیر می گذارد.و تغییر این روشها هیچ ربطی به دین ندارد.این است عامل اختلاف میان مسلمانان.

    • وضعیت کاربر : مهمان
      صحبت برادرانه says:

      سلام علیکم
      تا حالا از خودتون پرسیدید که چرا ما سعی می کنیم اعمال خودمون رو مطابق اعمال پیامبر صلی الله علیه وسلم کنیم؟
      با توجه به اینکه طبق قرآن کریم، پیامبر صلی الله علیه وسلم الگو حسنه برای ماست پس طبیعی است که ما برای تقرب به خدا اعمال خودمان را مطابق اعمال پیامبر صلی الله علیه وسلم می کنیم تا از راه روشی که خداوند جل جلاله دستور داده پیروی کنیم.
      من تعجب می کنم که چرا عملی که به وضوع به دین ربط دارد(مغفرت خواستن برای مرده) را می گویید به دین ربطی ندارد!!!
      حتی روش خوردن هم به دین ربط دارد(مگر قبل و بعد غذا خوردن دعا نمی گویید)
      اگر بیشتر فکر کنید و بیشتر مطالعه کنید متوجه خواهید شد که تمامی اعمال ما به گونه ای به دین ربط دارند.
      اختلاف بین مسلمان بخاطر عدم مطالعه است. اتفاقا مسلمان ها چون به سنت پیامبر عمل نمی کنند این همه اختلاف دارند.
      آیا شما می توانید قوانین راهنمایی رانندگی را به دلخواه خود تغییری بدهید بدون آنکه مجوز آن را از راهنمایی و رانندگی گرفته باشید؟ خیر – با این حساب شما چگونه می خواهید از قوانین دین اسلام تخطی کنید؟؟


  3. میهمان says:

    این اظهار نظر به دلیل بیهوده گوئی حذف گردید


  4. معین says:

    عالی بود.ممنون


  5. ميلاد says:

    باسلام خدمت شما عزیزان همه ما مسلمانیم و اسلام خود را از رسول خوبیها داریم و شایسته تر ازاو در اسلام نداریم پس من نیز با مدیر این سایت موافقم که باید طبق اعمال و کردار پیامبر {ص} عمل کرد و ملاک سنجش اعمال ما نیز نزدیکی و شباهت اعمال ما به اعمال پیامبر می باشد


  6. مهدیار says:

    اگر ساختن بنا بر روی قبر حرام است پس خوب است یکسری به قبور بزرگان خودتان از قبیل قب امام الاعظم ابوحنیفه در بغداد و قبر بخاری ،قبرخالد بن ولید ، و … بزنید.
    اگر گریه کردن برای از دنیا رفتن عزیزان حرام است چرا حضرت فاطمه زهرا س بعد از وفات نبی مکرم اسلام در بیت الاحزان به عزاداری برای رسول الله می پرداختند.آیا نعوذ بالله آن حضرت جاهل بودند یا مشرک؟
    چرا امام سجاد ع بعد از واقعه کربلا تا آخر عمر شرفشان برای مصائب پدر بزرگوارشان گریه می کردند؟
    شیعیان هم در وفات عزیزانشان مراسم روضه امام حسین ع را برگزار می کنند و به ذکر مصائب اهل بیت در کربلا می پردازند و می گویند لا یوم کیومک یا اباعبدالله. آیا این شرک است؟


  7. احمدخاني says:

    این متن به دلیل فحاشی حذف گردید .


  8. احمد says:

    فاطمه سرور زنان بهشت قبل از اینکه نظر ما باشد نظر پیامبر بود .
    هیچ یک از پیامبران برای خود جانشین پس از مرگ تعیین نکرد . اگر کرده بفرمائید جانشین حضرت ابراهیم پس از مرگ که بود ؟ جانشین حضرت ادریس پس از مرگ که بود ؟ جانشین حضرت نوح پس از مرگ که بود ؟ جانشین حضرت عیسی پس از مرگ که بود ؟
    بله رسول خدا هم جانشین تعیین نکرد .


  9. حسين رنجبر says:

    آیا بنظر شما حضرت فاطمه س ، سید زنان بهشت نیست ؟
    در حالیکه همه پیامبران جانشین برای خود انتخاب کردند ، ایا امکان دارد حضرت رسول اکرم این مسئله مهم را به مردم واگذارد .


  10. حسين رنجبر says:

    این اظهار نظر به دلیل کذب و بیهوده گوئی حذف گردید .
    بیهوده گوئی چنانچه در قوانین سایت ذکرشده ممنوع می باشد، بیهوده گوئی از صفات مومنین نیست .


  11. sahar says:

    جزاکم الله خیرا.من عضو جدید هستم و بین وب سایتهای داخل ایران وبسایتی تا این اندازه جالب ندیدم.تلاش آقای احمد رو شایسته ی تحسین میدونم و برای ایشون از الله تعالی تمنای علم،عمل،ایمان و فردوس را دارم.من معتقدم که با داشتن قلبی وسیع،رئوف و تلاشی بی دریغ میشه خیلی از بدعتهارو از بین برد.برای رسیدن به این هدف نباید دعوت رو محدود کرد در هرجایی خواه خیابان،بازار،دانشگاه یا حتی وقتیکه از کنار ی جماعتی که تو کوچه نشستن سعی کنیم با دست و زبان و قلب بدیها و بدعتها رو انکار و نهی کنیم و همیشه انتظار تشکر نداشته باشیم.باور کنید اهل شعار نیستم ولی باور دارم که با توکل به خدا و تلاش زیاد میتونیم قرآن و سنت رو که نبض زندگی هر آدمی هستن رو به خودمون و بقیه برگردونیم.


  12. عبدالعلی says:

    به دلیل بیهوده گویی حذف گردید .


  13. بهروز says:

    سلام علیکم مسلمأ حضرت محمد(ص)بهترمیدانست که فاتحه خوانی برای مردگان فایده ای نداردبه همین خاطردرسنت چنین چیزی وجودنداردولی خواندن سوره فاتحه درهرزمانی خوب است امانه برای مردگان خدایامارواز کج فهمی دوربگردان


  14. احمد says:

    مهران م,
    دوست گرامی .
    هیچ کس منکرش نیست که سوره فاتجه سوره ای از قرآن است .
    شما معنی بدعت را نمی دانید .
    مسائل دین را با عقل و خیال و بدون مدرک می سنجید .
    ما می گوئیم ملاک برای ما عملکرد رسول خداست، یعنی در عملی که رسول خدا آن را انجام داده یا اصلا انجام نداده ولی بقیه را به انجام آن دستور داده، این معنیش سنت است . و این است ریسمان دین خدا .
    واگر درعمل دینی که رسول خدا آن را انجام نداده باشد و دیگران را نیز به انجام آن امر نکرده باشد و حتی خلفای راشدین نیز به آن چنگ نزده باشند، این بدعت و نو آوری است هر چند به زعم و عقل شما کار درستی به حساب آید . به دلیل آنکه ما نمی توانیم اعمال خوب را از رسول خدا بهترتشخیص دهیم .
    ما مسلمانان باید باور کنیم که رسول خدا تمام خوبیهای دین را به امت آموزش داده است وهیچ جا کوتاهی صورت نگرفته است. اگر چنین است پس هیچ راهی برای ما وجود ندارد که در دین چیزی اضاف کنیم .
    واگر معتقد باشیم که دین کامل نیست وما (اهل بدعت) می توانیم با خیالات کاملش کنیم چنین اعتقادی کفراست .


  15. مهران م says:

    باسلام به دوستان عزیز فاتحه سوره ای ازقرآن است که درموردآن تفاسیر بسیار نوشته اند وباسوره توحیدهردو دریگانگی خدا وسپاس وبندگی اوست خواندن آن آرامش وثوا ب می آورد ونباید بدعت به حساب بیاید.ازطرفی خواندن فاتحه ازمستحبات است وچیزی به دین اضافه یاکم نمی کند .متاسفانه ما مسلمانها به جای این که به ریسمان خدا چنگ بزنیم ومتفرق نشویم هرروز به بهانه های مختلف از هم فاصله می گیریم .


  16. محمدعلی says:

    این کامنت به دلیل بی تربیتی این فرد نا صالح حذف گردید ، واقعا بعضی ها از اخلاق و انسایت چقدر فاصله دارند .


  17. حیدر says:

    به دلیل بی ادبی نویسنده این کامنت حذف گردید .


  18. خواهر مسلمان says:

    سلام
    با یه مطلب جدید بروزم از شما تقاضامندم تمام اون رو بخونید وبعد نظرتون رو راجعش بفرمایید.

    سلام
    با یه مطلب جدید بروزم از شما تقاضامندم تمام اون رو بخونید وبعد نظرتون رو راجعش بفرمایید.


  19. آذری قیزی says:

    با سلام
    اگه اجازه بدین من مطلبی رو به توضیحات دوستان اضافه کنم
    بدعت یعنی انجام آن دسته از اعمال دینی که.اصحاب و رسول الله(ص) میتونستن انجام بدن ولی ندادن
    مثلا خواندن فاتحه سر قبر یک عمل دینی است که رسول الله(ص) با اینکه میتوانستند انجام بدهند ولی نداده اند پس اگر ما انجام بدهیم بدعت است
    ازطرفی درست کردن چنین سایتی نیز یک عمل دینی میباشد که پیامبر(ص) آن زمان انجام نداده اند ولی بدعت نیست چون آن زمان رسول الله امکان انجام چنین چیزی را نداشتند به عبارتی نمی توانستند چنین کاری را انجام دهند پس اگر ما در عصر حاضر انجام دهیم بدعت محسوب نمی شود
    با تشکر و سپاس فراوان از سایت خوبتان


  20. خواهر مسلمان says:

    سلام
    با یک مطلب جدید به روزم
    منتظر حضور شما هستم.


  21. عباس says:

    سلاو و ریزم هه یه بو تان زور چاک بو سه ر که تو بن


  22. احمد says:

    ی,
    دوست گرامی
    اگر قراربر این باشد که هر کار خوب را ما بتوانیم انجام دهیم به دلیل اینکه کار خوبی است ، پس بجای ۵ وقت نماز چرا ۶ وقت نماز نخوانیم ؟ این هم کار خوبی است، همچنین روزه گرفتن ثواب بسیاری دارد اما برخی از روزه ها چرا حرام هستند مثل روزه روز عید. چرا باید کار خوب حرام باشد ؟ پس هر کار خوب را هر وقت و هر جا نمیشود انجام داد . هر جا عقل نمی تواند به عملی مشروعیت دهد در کنار عقل نقل هم باید باشد مثلا عقل قبول نمی کند که روزه گرفتن و یا ۶ وقت نماز خواندن حرام باشد اما نقل آن را حرام می داند
    علماء می فرمایند شرط قبولی اعمال این است که بر طبق روش رسول خدا باشد ، در غیر اینصورت اعمال پزیرفته نخواهند شد چون ما نمی توانیم روشی بهتر از روش رسول خدا بتراشیم ، و بهتر از رسولخدا عمل کنیم.
    زندگی مدرن روز که ذکر کردید، خدمت شما عرض کنم که این از امور دنیوی است و رسول خدا فرمودند (انتم اعلم بامور دنیاکم) شما نسبت به کارهای دنیوی تان داناتر هستید، یعنی در کارهایی که به دنیا مربوط می شوند و نه دین ما آزادیم، و رسولخدا هم سفارش نکردند که شما زندگی مدرن روز را هیچگاه انتخاب نکنید
    سایتهایی که مطابق سنت عمل می کنند وتلاش می کنند بین خالق و مخلوق دوستی برقرار کنند همچون این سایت، راه های پیشرفت دین هستند همچنانکه الان ما داریم سنتهارا به مردم عزیز معرفی می کنیم و از بدعتها و خرافات و جهل مردم را منع می کنیم.
    اگر این کاربد است پس خوب چیست ؟
    ثانیا ، بدعت اگر کار خوبی بود رسول خدا نمی فرمود (کل بدعه ضلاله و کل ضلاله فی النار) یعنی هر بدعتی یک گمراهی است و هر گمراهی در جهنم است . پس راهی که مردم را بسوی جهنم می برد هیچگاه ما نمی توانیم بپزیریم


  23. ی says:

    خواندن سوره فاتحه و شکرکردن خداوند به هنگام وفات یک انسان چه اشکالی دارد …خواندن قرآن همیشه ثواب است…از نوحه خوانی و ناشکری ایراد بگیر …نه از خواندن قرآن…حالا بدعت هم باشد..بدعت بدی نیست…چه گیری داده اید به فاتحه خوانی و مولودی پیامبر
    اینکه مردم دسته جمعی به هنگام فوت یک شخص بگویند:سپاس برای خدا که آفریدگار جهان است بخشنده و مهربان است صاحب روز جزا است تنها تو را میپرستیم و تنها از تو یاری میجوییم ما را به راه راست هدایت کن.راه کسانی که به آنها نعمت داده ای نه راه کسانی که بر آن ها خشم گرفته ای و نه را ه گمرهان…آمین…حالا بگو ایراد این جمله ها چیست؟…اصلا کاش همیشه ورد زبان مردم ما در عزا و عروسی سوره فاتحه باشد…خیلی هم خوب است…مطمئن باش هم به مرده و هم به عروس و هم به دامادی که در مراسمشان سوره فاتحه خوانده میشود ثواب میرسد شک نکن …اول فکر کن بعد بنویس…چشمتان را میبندید و بدعت بدعت راه انداخته اید…
    اصلا سوره فاتحه همه اش دعای خیر است…اگر قرار باشد بگویی هر کاری که پیامبر نکرده بدعت است ما انجام دهیم…پس زندگی مدرن را رها کن و به سبک ۱۴۰۰ سال پیش زندگی کن چون همه اش بدعت است…این سایتت را هم ببند چون بدعت است…

    بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ ‏

    الْحَمْدُ للّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ

    ‏الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ ‏

    مَالِکِ یَوْمِ الدِّینِ ‏

    إِیَّاکَ نَعْبُدُ وإِیَّاکَ نَسْتَعِینُ

    ‏‏اهدِنَا الصِّرَاطَ المُستَقِیمَ

    ‏صِرَاطَ الَّذِینَ أَنعَمتَ عَلَیهِمْ غَیرِ المَغضُوبِ عَلَیهِمْ وَلاَ الضَّالِّینَ ‏

    ‏به نام خداوند بخشنده مهربان .‏

    ‏ستایش خداوندی را سزا است که پروردگار جهانیان است .‏

    ‏بخشنده مهربان است .‏

    ‏مالک روز سزا و جزا است .‏

    ‏تنها تو را میپرستیم و تنها از تو یاری میطلبیم .‏

    ‏ما را به راه راست راهنمائی فرما .‏

    ‏راه کسانی که بدانان نعمت دادهای ؛ نه راه آنان که بر ایشان خشمگرفتهای ، و نه راه گمراهان و سرگشتگان .‏


  24. آرش says:

    خدا به همه توفیق عمل بده آمین


  25. janaza.mihanblog.com says:

    سلام بر شما دوست بزرگوار و ارجمند خسته نباشی
    به امید روزی که تمام این خرافات و بدعت ها از جامعه ما رخت بر بندد


  26. ليدا says:

    واقعا ممنون که به مسائل مهم دینی می پردازین خیلی چیزا رو یاد گرفتم قبلا نمیدونستم


  27. محمود says:

    سلام
    مطلب بسیار جامع و آموزده ای بود آفرین به شما


  28. بهروز says:

    باتشکرمتأسفانه بیشتراین بدعتهابین ایرانیان وجودداره وبه هیچ وجه حاظربه ترک اون نیستن خدایاجامعه ماروازبدعتهاوشرکیات دور کن

یک دیدگاه بگذارید

جستجو
آخرین مطالب
پیوندهای محبوب
آمار سایت
  • کاربران آنلاین 35نفر
  • بازدید امروز 48295
  • بازدید دیروز 112414
  • بازید کل 107646918

این سایت در ستاد ساماندهی پایگاه های اینترنتی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به ثبت رسیده است.

کلیه حقوق برای پایگاه اطلاع رسانی وااسلاماه محفوظ میباشد.

استفاده از محتوای وااسلاماه با ذکر منبع و آدرس سایت بلامانع است. | تگ ها

Powered By Vaislamah.com - Copyright © 2010-2015 Vaislamah.com