پایگاه اطلاع رسانی وااسلاماه

 

باید یقین کامل داشته باشی که با قرآن زنده ای و بدون قرآن مرده

با قرآن بینایی و بدون قرآن نابینا

با قرآن هدایت یافته ای و بدون قرآن گمراه

با قرآن دانشمندی و بدون قرآن نادان

اول الله، آخر الله ، ظاهر الله، باطن الله، فقط الله

بهترین یاد خدا ورد (لااله الا الله) است

دوستان گرامی، وااسلاماه شدیدا به کمک مالی شما خیرین محترم نیازمند است با کمک به سایت در فعالیت های آن سهیم شوید کمک های خود را می توانید از طریق لینک زیر پرداخت نمایید http://vaislamah.com/donate ×
آمار کلی سایت
  • کل مطالب 2321
  • کل نظرات 9622
  • کل اعضا 1684
  • جدیدترین عضو اسحق
خبرنامه
aveen
| بازدیدها: 36511

۱- حرمت مکّه شهر مبارک خداوند:
خداوند این نقطه زمین را از ابتدای آفرینش آسمان‌ها و زمین برگزیده و مبارک و حرمت نهاده است، خداوند می‌فرماید: ﴿إِنَّمَا أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ رَبَّ هَٰذِهِ الْبَلْدَهِ الَّذِی حَرَّمَهَا وَلَهُ کُلُّ شَیْءٍ ۖ وَأُمِرْتُ أَنْ أَکُونَ مِنَ الْمُسْلِمِینَ ﴾ [النمل: ۹۱].
«(بگو:) من مامورم پروردگار این شهر (مقدس مکّه) را عبادت کنم، همان خدایى که این شهر را حرمت بخشیده؛ در حالى که همه چیز از آن اوست! و من مامورم که از مسلمین باشم».
و حدیث پیامبر (ص) با روایت ابن عباس که پیامبر (ص) در روز فتح مکه گفته است: خداوند در روز خلق آسمان‌ها و زمین این شهر را کرامت و حرمت بخشیده است و تا روز قیامت به حرمتِ خداوند حرام شده است .
۲- سوگند خداوند به مکّه در قرآن:
خداوند در آیات متعددی از کتاب شریف خود به علت رفعت منزلت شهر مبارک و دلالت بر عظمت «مُقْسمُ، بِه» به مکّه سوگند یاد نموده است. و می‌فرماید: ﴿وَالتِّینِ وَالزَّیْتُونِ  وَطُورِ سِینِینَ وَهَذَا الْبَلَدِ الْأَمِینِ ﴾ [التین: ۱ـ۳].
«قسم به انجیر و زیتون * و سوگند به «طور سینین‏ * و قسم به این شهر امن (مکّه)».
و تعبیر نمودن از آن با این ساختار بیانگر عظمت موقعیت این شهر است و چون خداوند به آن سوگند خورده است آن را تعظیم و گرامی نموده است و در ضمن قسم با ضمیر اشاره کلمه هذا (این) به آن اشاره نموده است که این بیانگر قرب و نزدیکی جایگاه این شهر نزد خداوند می‌باشد سپس آن را با صفت (امین) (به معنی پر امن و امان) وصف کرده است.
در سوره بلد نیز به آن قسم می‌خورد: ﴿ لَا أُقْسِمُ بِهَذَا الْبَلَدِ  وَأَنْتَ حِلٌّ بِهَذَا الْبَلَدِ﴾ [البلد: ۱ـ۲].
«قسم به این شهر مقدس (مکّه) شهرى که تو در آن ساکنى».
۳- دعای ابراهیم خلیل ؛ برای مکّه و اهل آن:
خداوند در کتاب شریف خود برای ما ذکر نموده است که ابراهیم خلیل ؛ بعد از آنکه فرزندش اسماعیل و همسرش هاجر را در مکه اسکان داد برای این شهر و ساکنان آن دعا نمود که آن را شهر پر امن و امانی قرار دهد و فرزندان آن را از پرستش بت بدور نماید و دعا کرد تا خداوند دل مسلمانان را به سوی آنان و شهرشان متمایل و رغبت نماید، دعا کرد تا از میوه‌ها آنان را رزق و روزی دهد، و از میانشان پیامبرى برانگیزد.

۴- دجال وارد مکه نمی‌گردد:
خداوند شهر پر امن و امان خود مکه و شهر رسولش (ص) مدینه را اکرام نموده است به اینکه دجال در آن‌ها وارد نشود، فرشتگانی جهت حمایت از مکه و مدینه مهیا نموده تا از ورود دجال به آن‌ها ممانعت به عمل آورند، حدیث بخاری با روایت از انس نیز بر صدق این گفتار دلالت می‌نماید که پیامبر (ص) فرموده است: «لیس بلد إلاَّ سیطؤه الدجال إلاَّ مکه والمدینه، لیس من نقابها نقبٌ إلاَّ علیه الملائکه صافّین یحرسونها، ثم ترجف المدینه بأهلها ثلاث رجفات فیُخرِجُ الله کل کافر ومنافق» .
(شهری نیست مگر اینکه دجال وارد آن می‌شود، جز مکّه و مدینه، بر تمام سوراخهای آن فرشتگانی صف بسته‌اند و از آن حراست و پاسداری می‌نمایند، سپس مدینه با ساکنان آن سه بار تکان می‌خورد و خداوند هر کافر و منافقی را از آن بیرون می‌کند.
۵- مرجع ایمان:
مسلم در صحیح خود با روایت از ابن عمر  از پیامبر (ص) نقل می‌کند که پیامبر (ص) فرمودند: «إنَّ الإسلام بدأ غریباً وسیعود غریباً کما کان، وهو یأرز بین المسجدین کما تأرز الحیّه فی جحرها» اسلام با غربت و غریبی آغاز گشته است و غریب گونه هم برخواهد گشت و به میان مسجِدین (به قول نووی مسجد مکه و مدینه) جمع می‌گردد همچنان که مار در لانه خویش جمع می‌گردد) .
۷- چندین برابر بودن پاداش نماز در مسجد الحرام:
چون مسجد الحرام اولین خانه‌ای است که برای مردم بنا نهاده است، خداوند نمازگزاران در آن را به چند برابر نمودن نمازهای آن مورد اکرام قرار داده است، و این فضیلت بزرگی است برای این بیت از طرف خداوند مهربان برای بندگان مؤمن و نمازگزارش.
از ابوهریره  نقل شده است. که پیامبر (ص) فرموده است «صلاه فی مسجدی هذا خیر من ألف صلاه فیما سواه إلاَّ المسجد الحرام». (یک نماز در مسجد من بهتر از هزار نماز در غیر آن، جز مسجد الحرام است).
از جابر روایت شده است که رسول الله (ص) فرمود: «صلاه فی مسجدی أفضل من ألف صلاه فیما سواه إلاَّ المسجد الحرام، وصلاه فی المسجد الحرام أفضل من مائه ألف صلاه فیما سواه».
(یک نماز در مسجد من برتر است از هزار نماز در غیر آن مگر مسجد الحرام، و یک نماز در مسجد الحرام برتر از صدهزار نماز در غیر آن است).
۸- تحریم ظلم و ارتداد در حرم (مکه):
خداوند ظلم و اِلحاد را در مکه تحریم نموده است و هر کس در مکه ظلم و الحاد نماید او را به عذاب دردناک و خواری بزرگ وعده و دچار می‌نماید خداوند می‌فرماید: ﴿إِنَّ الَّذِینَ کَفَرُوا وَیَصُدُّونَ عَنْ سَبِیلِ اللَّهِ وَالْمَسْجِدِ الْحَرَامِ الَّذِی جَعَلْنَاهُ لِلنَّاسِ سَوَاءً الْعَاکِفُ فِیهِ وَالْبَادِ  وَمَنْ یُرِدْ فِیهِ بِإِلْحَادٍ بِظُلْمٍ نُذِقْهُ مِنْ عَذَابٍ أَلِیمٍ  ﴾ [الحج: ۲۵].
«کسانى که کافر شدند، و مؤمنان را از راه خدا بازداشتند، و (همچنین) از مسجد الحرام، که آن را براى همه مردم، برابر قرار دادیم، چه کسانى که در آنجا زندگى مى‏کنند یا از نقاط دور وارد مى‏شوند (مستحق عذابى دردناکند)؛ و هر کس بخواهد در این سرزمین از راه حق منحرف گردد و دست به ستم زند، ما از عذابى دردناک به او مى‏چشانیم!».
۹- تحریم قتال و خون ریزی در مکّه و آزار ساکنان آن:
مسأله جنگ و خونریزی مسأله بزرگی است و از مهمترین مقتضیات حرمت مکه معظمه است، و ابراهیم خلیل ؛ بعد از اینکه این بیت مبارک را بنا نمود با دعاهایی برای این شهر و اهل آن پروردگار خویش را فراخواند که تعدادی از آن دعاها در صفحات پیش ذکر شد، و چه بسا آیاتی که در حرم خداوند وارد گشته است ابو الانبیاء ابراهیم ؛ را به یاد می‌آورند: خداوند می‌فرماید: ﴿وَقَالُوا إِنْ نَتَّبِعِ الْهُدَىٰ مَعَکَ نُتَخَطَّفْ مِنْ أَرْضِنَا أَوَلَمْ نُمَکِّنْ لَهُمْ حَرَمًا آمِنًا یُجْبَىٰ إِلَیْهِ ثَمَرَاتُ کُلِّ شَیْءٍ رِزْقًا مِنْ لَدُنَّا وَلَٰکِنَّ أَکْثَرَهُمْ لَا یَعْلَمُونَ﴾ [القصص: ۵۷].
«آن‌ها گفتند: «ما اگر هدایت را همراه تو پذیرا شویم، ما را از سرزمینمان مى‏ ربایند!» آیا ما حرم امنى در اختیار آن‌ها قرار ندادیم که ثمرات هر چیزى (از هر شهر و دیارى) بسوى آن آورده مى‏شود؟! رزقى است از جانب ما؛ ولى بیشتر آنان نمى‏ دانند!».
سپس در حدیث ابن عباس  که ذکر آن گذشت که روایت شده بود که پیامبر (ص) فرموده بود: «وإنَّ هذا بلد حرَّمه الله یوم خلق السموات والأرض، وهو حرام بحرمه الله إلى یوم القیامه». و این شهری است که خداوند از روز خلق آسمان‌ها و زمین آن را حرام (حرمت) نموده است و این شهر با حرمت خداوند تا روز قیامت حرام گردیده است.
خداوند به قتل و جنگ با کافرین در مکه برای پیامبر و مؤمنین اجازه و رخصت نداده است مگر زمانی که کافران در قتال و جنگ بر آنان پیش‌دستی نمایند.
۱۰- تحریم دخول کفار و مشرکین به مکه:
و این ویژگی از ویژگی‌های حرم شهر پر امن و امان خداست که مطلقاً جائز نیست که کافر و یا مشرکی از یهود و نصاری و غیره از دخول مکّه تمکین و پذیرفته شود، زیرا مشرکین نجس‌اند و شهر خداوند پاک و مقدس است، و کفر و نجاست آنان آن‌ها را از دخول مسجد الحرام منع می‌نماید.
۱۱- تحریم شکار و قطع درخت و برداشتن اشیاء و گم شده‌ی در حرم:
بخاری و مسلم از ابوهریره رضی الله عنه روایت کرده‌اند که چون خداوند مکّه را بر پیامبر (ص) گشود و در میان مردم برخاست و خداوند را حمد و ثنا نمود سپس گفت: (خداوند اصحاب فیل را از مکه بدور کرد و رسول خود و مؤمنین را بر آن مسلط و چیره گردانید و برای کسی قبل از من و بعد از من حلال نگردانید و فقط برای من یک ساعت در روز حلال گردانید. پس شکار و نخچیر آن رهیده نگردد و گیاه و خار آن چیده و کنده نشود و یافته آن جز برای جارچی و اعلام کننده حلال نگردد) .
…………………………..
برگرفته از کتاب:(فضایل و احکام مکّه مکرّمه)در کتابخانه عقیده

نویسنده:دانشکده دعوت و اصول دین دانشگاه ام القری:مترجم:اسحاق دبیری

منبع : پایگاه اطلاع رسانی وااسلاماه

| ۲۷ تیر ۱۳۹۳
برچسب ها : , ,

یک دیدگاه بگذارید

جستجو
آخرین مطالب
پیوندهای محبوب
آمار سایت
  • کاربران آنلاین 26نفر
  • بازدید امروز 53170
  • بازدید دیروز 110002
  • بازید کل 100762764

این سایت در ستاد ساماندهی پایگاه های اینترنتی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به ثبت رسیده است.

کلیه حقوق برای پایگاه اطلاع رسانی وااسلاماه محفوظ میباشد.

استفاده از محتوای وااسلاماه با ذکر منبع و آدرس سایت بلامانع است. | تگ ها

Powered By Vaislamah.com - Copyright © 2010-2015 Vaislamah.com