پایگاه اطلاع رسانی وااسلاماه

 

باید یقین کامل داشته باشی که با قرآن زنده ای و بدون قرآن مرده

با قرآن بینایی و بدون قرآن نابینا

با قرآن هدایت یافته ای و بدون قرآن گمراه

با قرآن دانشمندی و بدون قرآن نادان

اول الله، آخر الله ، ظاهر الله، باطن الله، فقط الله

بهترین یاد خدا ورد (لااله الا الله) است

دوستان گرامی، وااسلاماه شدیدا به کمک مالی شما خیرین محترم نیازمند است با کمک به سایت در فعالیت های آن سهیم شوید کمک های خود را می توانید از طریق لینک زیر پرداخت نمایید http://vaislamah.com/donate ×
آمار کلی سایت
  • کل مطالب 2321
  • کل نظرات 9622
  • کل اعضا 1684
  • جدیدترین عضو اسحق
خبرنامه
محمد جاسکی
| بازدیدها: 2545


۵- استفاده از طلایی که آیات قرآن بر روی آن حک شده است:

گروهی از زنان طلاهایی می‌خرند که بعضی از آیات قرآن بر روی آنها حک شده است و برای خود و یا فرزندانشان از آن استفاده می‌کنند.

و در فتوای شیخ عبدالله بن حمید : آمده است که:

سوال: حکم نوشتن آیه الکرسی و کلمه الله و محمد ص بر روی طلایی که زنان و کودکان از آن استفاده می‌کنند، چیست؟ آیا بردن آن به داخل دستشویی جایز است؟

جواب: این کار اشتباه است، قرآن برای کارهای بیهوده‌ای مثل حک شدن بر روی طلا و ظرف و موارد دیگر نازل نشده است، بلکه خداوند قرآن را برای شفای بیماریهای معنوی و هدایت مردم و نصیحت مومنان نازل کرده‌اند. قرآن را برای نوشته شدن بر روی زیور آلات و لباسها نازل نشده است تا آن را به داخل دستشویی‌ها ببرند، در نتیجه این کار حرام است، و نباید صورت بگیرد. قرآن بسیار بزرگتر و منزه‌تر از آن است که برای این کارهای پست استفاده شود، بلکه خداوند قرآن را برای هدایت بشری، نازل نموده‌اند. خداوند تعالی می‌فرماید: ﴿وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ مَا هُوَ شِفَاء وَرَحْمَهٌ لِّلْمُؤْمِنِینَ وَلاَ یَزِیدُ الظَّالِمِینَ إَلاَّ خَسَاراً﴾. (الإسراء: ۸۲).«و ما آیاتی از قرآن را فرو می‌فرستیم که مایه بهبودی [دلها از بیماریهای نادانی و گمراهی و پاکسازی درونها از کثافت هوس و آزمندی و تباهی] و رحمت مومنان به سبب در برداشتن ایمان و رهنمودهای پر خیر و برکت یزدان] است ولی بر ستمگران [کافر، به سبب ستیز نور حق و داشتن روح طغیان] جز زیان نمی‌افزاید». پس استفاده از قرآن به این شیوه حرام می‌باشد، و باید نوشته‌های قرآن را از روی طلا و چیزهای دیگر پاک کرد. زیرا باعث بی‌حرمتی به قرآن می‌شود، و وارد شدن با قرآن به داخل دستشویی و حمام، به هر شکلی حرام است. بلکه چنانکه علما گفته‌اند به خاطر احترام و تعظیم مقام قرآن باید از این کارها جلوگیری کرد، والله اعلم[۵۹][۵۹].

ولی اگر منظور زن از نوشتن قرآن جلوگیری از چشم زخم و حسد نسبت به خود و فرزندانش باشد ـ که در اکثر موارد این چنین است ـ دچار لغزش اعتقادی خطرناکی شده است. زیرا این کار حکم تعویذ نوشتن را پیدا می‌کند که پیامبر ص درباره آن فرموده‌اند: «من علَّق تمیمه فقد أشرک»[60][60].

«کسی که از تعویذ استفاده و آن را آویزان کند، شرک ورزیده است».

و در فتوای هیئت عالی افتاء چنین ذکر شده است: «استفاده از قرآن برای نوشتن تعویذ به گفته تمام علما حرام می‌باشد»[61][61].

بهترین راه برای محفوظ نگه داشتن کودکان از چشم زخم، گفتن تسبیحات روزانه و اوراد نقل شده [از پیامبر ص] و خواندن سوره‌های ناس و فلق است، که بر کودکان خوانده شود و این چیزی است که به اذن خداوند به کودکان نفع می‌رساند [نه استفاده از تعویذ].

۶- کاشتن مو:

کاشتن مو برای زن حرام است، به دلیل حدیثی که از اسماء دختر ابوبکر م نقل شده است که گفته‌اند: «لعن رسول الله ص الواصله والمستوصله»[62][62]، «پیامبر ص زنی را که عمل مو کاشتن را انجام می‌دهد، و زنی را که این عمل بر روی او صورت می‌گیرد، لعنت کرده‌اند». در فتوای مفصل علامه شیخ محمد بن صالح بن عثیمین :: درباره مسائل متعددی که مربوط به کاشتن مو می‌شود، چنین ذکر شده است که: استفاده از کلاه گیس حرام است، و این کار زیر مجموعه مو کاشتن است. اگر چه مثل آن نیست ولی موی سر را برخلاف آنچه که هست نشان می‌دهد، به همین دلیل شبیه به مو کاشتن است. پیامبر ص زنی که عمل مو کاشتن را انجام می‌دهد، و زنی که این عمل بر روی او صورت می‌گیرد، لعنت کرده‌اند. ولی اگر سر زن اصلاً مو نداشته باشد و یا طاس باشد، برای پنهان کردن این عیب استفاده از کلاه گیس اشکالی ندارد. برای اینکه پنهان کردن نقص جایز است، و به این دلیل که «پیامبر ص به شخصی که در یکی از غزوات بینی‌اش قطع شده بود، اجازه دادند از بینی مصنوعی که از جنس طلا بود استفاده کند». پس این مسأله وجه گسترده‌تری پیدا می‌کند، و شامل مسائل خودآرایی و جراحی بینی و غیره می‌شود، پس کارهایی که برای پنهان کردن یک عیب انجام می‌شود، اشکالی ندارد مانند: انجام جراحی بینی برای کسی که انحراف بینی دارد، و از بین بردن خال سیاه. ولی کارهای غیر ضروری مانند: خالکوبی و ابرو برداشتن، حرام است. استفاده بدون دلیل شرعی از کلاه گیس، حتی اگر با اجازه و رضایت همسر باشد، حرام است، به این دلیل که در اموری که خداوند حرام کرده‌اند، هیچ رخصت و اجازه‌ای وجود ندارد[۶۳][۶۳].

فرق باز کردن مو از بغل:

یکی از بخشهای مهمی که به خودآرایی زن مربوط می‌شود، دانستن حکم فرق باز کردن مو از بغل که بعضی از زنها این کار را انجام می‌دهند می‌باشد.

از شیخ محمد به صالح بن عثیمین ::

درباره حکم فرق باز کردن موی سر برای زنان پرسیده شد؟

در جواب ایشان گفتند: در فرق باز کردن موی سر، مرسوم باز کردن فرق مو از وسط می‌باشد. موی سر در جهتهای مختلف جلو و عقب و چپ راست رشد دارد. فرق باز کردن از وسط نوع مشروع این عمل می‌باشد، ولی فرق باز کردن مو از بغل مشروعیت ندارد، و شاید نوعی تقلید از غیر مسلمانان باشد، و این عمل ممکن است شامل حکم حدیث پیامبر ص شود که فرموده‌اند: «صنفان من أهل النار لم أرهما بعد، قوم معهم سیاط کأذناب البقر یضربون بها الناس، ونساء کاسیات عاریات مائلات ممیلات رؤوسهن کاسنمه البخت المائله لا یدخلن الجنه ولا یجدن ریحها»، «دو گروه از اهل جهنم هستند که هنوز آنها را ندیده‌ام، گروهی که شلاقهایی مانند دم گاو به همراه دارند و با آنها مردم را می‌زنند، و زنانی که پوشیده‌اند و [در عین حال] برهنه‌اند، و زنانی که به طرف مردها تمایل پیدا می‌کنند و مردها را به طرف خود جذب می‌کنند [موی] سر آنها مانند کوهان شتر، خمیده است، [این دو گروه] هرگز وارد بهشت نمی‌شوند، و بوی آنرا هرگز احساس نمی‌کنند»، پس برخی از علما در توضیح «المائلات الممیلات» گفته‌اند: آنها زنانی هستند که موهای خود را به بغل شانه می‌کنند، و موهای دیگران را نیز این چنین شانه می‌کنند. ولی نظر درست این است که منظور از «المائلات» زنانی هستند که از وظایف دینی که بر آنها واجب است و همچنین از حیا داشتن، منحرف شده‌اند و دیگران را نیز منحرف می‌کنند، و الله أعلم[۶۴][۶۴].

۷- جمع کردن مو بر بالا سر (شینیون):

تعدادی از زنان تمام موی سر را بالای سرشان جمع می‌کنند، یا آن را تاب می‌دهند و پشت سرشان جمع می‌کنند.

در فتوای علامه شیخ محمد به صالح بن عثیمین برای:

سوال: جمع کردن مو بر بالای سر که «شینیون» نامیده می‌شود چه حکمی دارد؟

چنین آمده است:

ایشان: گفته‌اند: علماء این نظر را دارند که جمع کردن مو در پشت سر شامل حکم نهی و تعذیری می‌شود که در گفته پیامبر ص آمده است: «صنفان من أهل النار لم أرهما بعد»، «دو گروه از اهل جهنم هستند که هنوز آنها را ندیده‌ام»، و در این حدیث آمده است: «ونساء کاسیات عاریات مائلات ممیلات رؤوسهن کأسنمه البخت المائله»، «و زنانی که پوشیده‌اند و [در عین حال] برهنه‌اند و زنانی که به طرف مردها تمایل پیدا می‌کنند و مردها را به طرف خود جذب می‌کنند [موی] سر آنها مانند کوهان شتر، خمیده است». بنابراین از جمع کردن مو بر روی سر نهی شده است، ولی ریختن موها بر روی گردن اشکالی ندارد، مگر زمانی که زن می‌خواهد به بازار برود که این حالت نوعی نشان دادن زیبایی می‌باشد، زیرا که موها مشخص می‌شود و باعث بروز فتنه می‌گردد، که این کار جایز نمی‌باشد[۶۵][۶۵].

۸- سنجاق موهای تصویردار:

از جمله مواردی که برخی از زنان درباره آن سهل انگاری می‌کنند، خریدن سنجاق موهایی است که دارای تصاویر حیوانات می‌باشد، و این کار مخالفت با نصوص قطعی دینی است که نگهداری تصویر را حرام دانسته‌اند.

دکتر شیخ صالح فوزان ـ حفظه الله ـ گفته‌اند: «… استفاده از نوار و سنجاق مو و آلات موسیقی جایز نیست، به این دلیل که استفاده از تصویر در لباس و غیره حرام است مگر تصاویر قالی و فرش که به علت لگدمال شدن و فرسوده شدن، اشکالی ندارند، و وسایل بی بند و باری باید نابود شوند و نوار و سنجاق موی تصویردار نیز که تصاویر غیر اخلاقی بر روی آنها است، به این دلیل که ترویج بی‌بند و باری و تشویق به آن می‌باشد، باید نابود شوند»[66][66].

۹- لنزهای رنگی:

برخی از زنان و دختران برای زیبایی از لنزهای رنگی استفاده می‌کنند، و بعضی از آنها رنگ لنزها را مطابق با رنگ لباسشان تغییر می‌دهند.

از دکتر شیخ صالح فوزان پرسیده شد که:

حکم استفاده از لنزهای رنگی با توجه به این که قیمت بسیار بالایی نیز دارند، به عنوان وسیله خودآرایی و پیروی از مد چیست؟

ایشان ـ حفظه الله ـ در جواب گفته‌اند: استفاده از لنز زمانی که به آن نیاز هست، مشکلی ندارد، ولی هنگامی که به آن نیازی نیست، استفاده نکردن از آن بهتر است. به ویژه زمانی که قیمت آن گران باشد که این کار اسراف و حرام می‌باشد. و از آنجا که رنگ چشم را بدون دلیل غیر واقعی نشان می‌دهد، نوعی فریبکاری می‌باشد[۶۷][۶۷].
۱۰- خلخال:

بی‌تردید استفاده از خلخال برای زنها در هنگام خروج از خانه و در حضور نامحرمان، حرام است. خداوند تعالی می‌فرماید«و آنها هنگام راه رفتن پاهای خود را به زمین نزنند تا زینت پنهانیشان دانسته شود، و صداى خلخال که برپا دارند بگوش رسد».

ولی استفاده کردن آن نزد همسر جایز است، چنانکه در فتوای شیخ عبدالعزیز بن باز :: آمده است که

استفاده زن از خلخال نزد همسر و محارمش اشکالی ندارد. زیرا یکی از انواع زیور آلاتی است که زنان استفاده می‌کنند[۶۸][۶۸].

۱۱- کفشهای پاشنه بلند:

بسیاری از زنان و دختران کفشهای پاشنه بلند می‌پوشند که قد آنها را بلندتر نشان می‌دهد. در فتوای هیئت عالی افتا آمده است:

پوشیدن کفش پاشنه بلند جایز نیست، برای اینکه زن با پوشیدن آنها ممکن است زمین بخورد و انسان از نظر دینی مامور است که از خطرات فاصله بگیرد و خداوند می‌فرمایند﴿وَلاَ تُلْقُواْ بِأَیْدِیکُمْ إِلَى التَّهْلُکَهِ﴾. (البقره: ۱۹۵).

«خود را با دست خویش به هلاکت نیفکنید» و می‌فرمایند: ﴿وَلاَ تَقْتُلُواْ أَنفُسَکُمْ﴾. (النساء: ۲۹).

«خودکشی مکنید» و همچنین این کفشها قد و قامت زن را بلندتر از حد واقعی خود نشان می‌دهد، و باعث نوعی فریبکاری و نمایان شدن زیبایی‌هایی که از ظاهر شدن آنها برای زن مومن نهی شده است، می‌گردد. خداوند می‌فرمایند﴿وَلاَ یُبْدِینَ زِینَتَهُنَّ إِلاَّ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَلْیَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلَى جُیُوبِهِنَّ وَلاَ یُبْدِینَ زِینَتَهُنَّ إِلاَّ لِبُعُولَتِهِنَّ أَوْ آبَائِهِنَّ أَوْ آبَاء بُعُولَتِهِنَّ أَوْ أَبْنَائِهِنَّ أَوْ أَبْنَاء بُعُولَتِهِنَّ أَوْ إِخْوَانِهِنَّ أَوْ بَنِی إِخْوَانِهِنَّ أَوْ بَنِی أَخَوَاتِهِنَّ أَوْ نِسَائِهِنَّ أَوْ مَا مَلَکَتْ أَیْمَانُهُنَّ أَوِ التَّابِعِینَ غَیْرِ أُوْلِی الْإِرْبَهِ مِنَ الرِّجَالِ أَوِ الطِّفْلِ الَّذِینَ لَمْ یَظْهَرُوا عَلَى عَوْرَاتِ النِّسَاء وَلاَ یَضْرِبْنَ بِأَرْجُلِهِنَّ لِیُعْلَمَ مَا یُخْفِینَ مِن زِینَتِهِنَّ وَتُوبُوا إِلَى اللَّهِ جَمِیعاً أَیُّهَا الْمُؤْمِنُونَ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ﴾. (النور: ۳۱).

«و آنها نباید زینت خود را آشکار سازند مگر در (۱۲) مورد: برای شوهرانشان، یا پدرانشان، یا پدر شوهرانشان، یا پسرانشان، یا پسران همسرانشان، یا برادرانشان، یا پسران برادرانشان، یا پسران خواهرانشان، یا زنان هم‌کیششان، یا بردگانشان (کنیزانشان)، یا مردان سفیهی که تمایلی به زن ندارند، یا کودکانی که از امور جنسی مربوط به زنان آگاه نیستند، آنها به هنگام راه رفتن پاهای خود را به زمین نزنند تا زینت پنهانیشان دانسته شود (و صداى خلخال که برپا دارند بگوش رسد)، و همگی به سوی خدا بازگرددی اى مؤمنا! تا رستگار شوید»[69][69].

۱۲- عطر زدن:

بعضی از زنها و دختران قبل از خروج از منزل اقدام به استعمال عطر می‌‌کنند که باعث می‌شود توجه مردانی را که در مسیر آنها هستند به خود جلب کنند.

از شیخ عبدالعزیز بن باز :: پرسیده شد: آیا زن هنگامی که قصد رفتن به مدرسه یا بیمارستان و یا دیدن اقوام و همسایگان را دارد، جایز است که عطر بزند و از منزل خارج شود؟

ایشان در جواب گفته‌اند: زن هنگامی که می‌خواهد به مجالس زنانه برود و در مسیر خود با مردها روبرو نمی‌شود عطر زدن برای او جایز است. ولی جایز نیست که عطر بزند و به بازار، که مردها در آنجا هستند برود. پیامبر ص فرموده‌اند: «أیما امرأه أصابت بخوراً فلا تشهد معنا العشاء»، «هر زنی که عطر زده است پس با ما در نماز عشاء شرکت نکند» و احادیث دیگری در این باره نقل شده است، برای اینکه اگر زن از عطر استفاده کند و در مسیر مردها و مجالس مردانه مانند مسجد باشد توجه آنها را به خود جلب می‌کند، در حالی که زن باید خود را مستور نگه دارد و از خود نمایی پرهیز کند، خداوند می‌فرمایند: ﴿وَقَرْنَ فِی بُیُوتِکُنَّ وَلاَ تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجَاهِلِیَّهِ الْأُولَى﴾. (الأحزاب: ۳۳). «و شما در خانه‌های خود بمانید و همچون جاهلیّت نخستین (در میان مردم) ظاهر نوشید، اندام و وسائل زینت خود را در معرض تماشای دیگران قرار ندهید».

از مظاهر خودنمایی نشان دادن زیبایی‌هایی مانند صورت و سر و غیره می‌باشد[۷۰][۷۰].

و برای خودداری از این عمل حدیث پیامبر ص کافی است که می‌فرمایند: «أیما امرأه استعطرت ثم خرجت فمرت علی قوم لیجدوا ریحها فهی زانیه وکل عین زانیه»[71][71]، «هر زنی که عطر بزند، سپس [از خانه] خارج شود و از [کنار] گروهی رد شود تا بوی عطر او را احساس کنند، پس او زنا کار است و هر چشمی که او را می‌بیند، زناکار است».

در پایان:
خواهر عزیزم ….. امیدوارم با ذکر اشتباهات شرعی که بسیاری از زنان در این دوره دچار آن می‌شوند، شما را ناراحت نکرده باشم، و این اندرزهای صادقانه را فقط جهت یادآوری آنها برای خواهران مسلمان بیان کرده‌ام. پس خواهرم تلاش کن تا هر امر مخالف شرعی را که در لباس و آرایش دچار آن شده‌ای، ترک کنی و این مطلب را مد نظر قرار دهی که اگر شخصی کاری را به خاطر خداوند ترک کند خداوند جای گزین بهتری به او می‌دهد.

زیبایی حقیقی زن عبارت است از ایمان، پایبندی او به دین پروردگار و شرم از اینکه خداوند ـ عزوجل ـ او را در حالت معصیت در هر زمان و مکان ببیند.

وصلی الله وسلم علی نبینا محمد وعلی آله وصحبه أجمعین

وآخر دعوانا أن الحمدلله رب العالمین

——————————————————————————–

[۱][۱]- أحمد و دیگران و آلبانی آن را صحیح شمرده است.

[۲][۲]- الترمذی و آلبانی آن را حسن شمرده است.

[۳][۳]- مسلم.

[۴][۴]- متفق علیه.

[۵][۵]- الحاکم و آلبانی آن را صحیح شمرده است.

[۶][۶]- کتاب «من الاحکام الفقیه فی الفتاوی النسائیه» ص ۲۶٫

[۷][۷]- کتاب «الفتاوی الإسلامیه»، (۲/۳۵۹).

[۸][۸]- کتاب «الفتاوی الإسلامیه»، (۲/۳۶۰).

[۹][۹]- منبع سابق (۲/۳۶۰).

[۱۰][۱۰]- منبع سابق، (۲/۳۶۱).

[۱۱][۱۱]- یعنی: راوی حدیث گفت.

[۱۲][۱۲]- أحمد در مسند، (۵/۴۳۸).

[۱۳][۱۳]- کتاب «فتاوی المراه»، ص ۱۶۴٫

[۱۴][۱۴]- کتاب «الفتاوی الجامعه للمرأه المسلمه»، (۳/۹۰۱).

[۱۵][۱۵]- الترمذی و دیگران و آلبانی آنرا حسن شمرده است.

[۱۶][۱۶]- أحمد و آلبانی آنرا صحیح شمرده است.

[۱۷][۱۷]- أبو داود و دیگران و آلبانی آنرا صحیح شمرده است.

[۱۸][۱۸]- برای اطلاع بیشتر به کتاب «اقتضاء الصراط المستقیم» مراجعه شود.

[۱۹][۱۹]- کتاب «مجموع الفتاوی»، (۲۵/۳۲۹).

[۲۰][۲۰]- قسمتی از فتوای شیخ : در کتاب «الفتاوی الجامعه للمراه المسلمه»، (۳/۸۶۱).

[۲۱][۲۱]- بُنْصُر: انگشتى که بین انگشت وسطى و انگشت کوچک است، و آنرا انگشت انگشتر می‌نامند.

[۲۲][۲۲]- برای کسب اطلاع بیشتر به کتاب «آداب الزفاف»، ص ۱۲۳، تالیف شیخ آلبانی مراجعه شود.

[۲۳][۲۳]- قسمتی از حدیثی که ترمدی آن را تخریج کرده و آلبانی حسن شمرده است.

[۲۴][۲۴]- قسمتی از فتوای شیخ : در کتاب «فتاوی إسلامیه»، (۴/۲۵۰).

[۲۵][۲۵]- قسمتی از فتوای شیخ : در کتاب «فتاوی اسلامیه»، (۴/۲۵۰).

[۲۶][۲۶]- قمستی از فتوای شیخ فوزان ـ حفظه الله ـ در کتاب «فتاوی المرأه المسلمه»، (۲/۵۱۶).

[۲۷][۲۷]- فتوای شیخ فوزان ـ حفظه الله ـ در کتاب «فتاوی المرأه المسلمه»، (۲/۵۱۷).

[۲۸][۲۸]- «فتاوی الحجاب واللباس والزینه للمراه المسلمه»، ص ۶۸٫

[۲۹][۲۹]- أحمد و آلبانی آنر صحیح شمرده است.

[۳۰][۳۰]- أحمد و آلبانی آنرا صحیح شمرده است.

[۳۱][۳۱]- کتاب «فتاوی المرأه المسلمه»، (۲/۵۲۰) با اندکی تصرف.

[۳۲][۳۲]- «الفتاوی الجامعه للمرأه المسلمه»، (۳/۹۱۱).

[۳۳][۳۳]- «فتاوی المرأه المسلمه»، (۱/۲۴۲).

[۳۴][۳۴]- کتاب «الفتاوی الجامعه للمرأه المسلمه»، (۳/۸۴۸).

[۳۵][۳۵]- «فتاوی المرأه المسلمه»، (۳/۸۵۰).

[۳۶][۳۶]- فتوای شیخ صالح فوزان در کتاب «فتاوی المرأه المسلمه»، (۱/۴۳۸).

[۳۷][۳۷]- به تفصیل فتوی در کتاب «الفتاوی الجامعه للمرأه المسلمه»، (۳/۸۵۲) مراجعه شود.

[۳۸][۳۸]- کتاب «فتاوی المرأه المسلمه»، (۲/۵۱۳).

[۳۹][۳۹]- متفق علیه.

[۴۰][۴۰]- کتاب «الفتاوی الجامعه للمرأه المسلمه»، (۳/۸۵۹)، با اختصار.

[۴۱][۴۱]- مسلم.

[۴۲][۴۲]- قسمتی از فتوای شیخ در کتاب «الفتاوی الجامعه للمرأه المسلمه»، (۳/۸۵۵).

[۴۳][۴۳]- کتاب «فتاوی الحجاب واللباس والزینه للمرأه المسلمه»، ص ۲۲٫

[۴۴][۴۴]- کتاب «الفتاوی الجامعه للمرأه المسلمه»، (۳/۱۰۴۱).

[۴۵][۴۵]- کتاب «الفتاوی الجامعه للمرأه المسلمه»، (۳/۸۵۶)، با کمی تصرف.

[۴۶][۴۶]- کتاب «الفتاوی الجامعه للمرأه المسلمه»، (۳/۸۵۷).

[۴۷][۴۷]- البخاری.

[۴۸][۴۸]- کتاب «الفتاوی منار الاسلام»، (۳/۳۸۲).

[۴۹][۴۹]- به کتاب «ضوابط هامه فی زینه المرأه»، ص ۳۴، مراجعه شود.

[۵۰][۵۰]- کتاب «فتاوی المرأه المسلمه»، (۲/۵۳۶).

[۵۱][۵۱]- به فتوای شیخ ابن عثیمین در کتاب «فتاوی المرأه المسلمه»، (۲/۵۳۶)، مراجعه شود.

[۵۲][۵۲]- فتوای هیئت عالی افتاء شماره (۲۱۷۷۸) در تاریخ ۲۹/۱۲/۱۴۲۱ ه‍. ق.

[۵۳][۵۳]- کتاب «ضوابط هامه فی زینه المرأه»، ص ۳۶٫

[۵۴][۵۴]- منبع سابق ص ۳۶٫

[۵۵][۵۵]- کتاب «فتاوی منار الإسلام»، (۳/۸۳۰).

[۵۶][۵۶]- کتاب «الفتاوی الجامعه للمرأه المسلمه»، (۳/۸۶۸).

[۵۷][۵۷]- منبع سابق (۳/۸۶۹).

[۵۸][۵۸]- کتاب «فتاوی إسلامیه»، (۲/۳۶۰).

[۵۹][۵۹]- کتاب «فتاوی المرأه المسلمه»، (۱/۴۵۸).

[۶۰][۶۰]- أحمد و آلبانی آنرا صحیح شمرده است.

[۶۱][۶۱]- قسمتی از فتوای هیئت عالی افتاء در کتاب «فتاوی اسلامیه»، (۱/۳۱)، با کمی تصرف.

[۶۲][۶۲]- البخاری.

[۶۳][۶۳]- کتاب «فتاوی المرأه المسلمه»، (۲/۵۱۸).

[۶۴][۶۴]- کتاب «فتاوی المرأه المسلمه»، (۲/۵۳۰).

[۶۵][۶۵]- کتاب «فتاوی المرأه المسلمه»، (۲/۵۲۷).

[۶۶][۶۶]- کتاب «فتاوی المرأه المسلمه»، (۲/۵۲۸).

[۶۷][۶۷]- کتاب «الفتاوی الجامعه للمرأه المسلمه»، (۳/۹۱۶).

[۶۸][۶۸]- منبع سابق (۳/۹۱۶).

[۶۹][۶۹]- کتاب «الفتاوی الجامعه للمرأه المسلمه»، (۳/۹۱۲) با اختصار.

[۷۰][۷۰]- کتاب «الفتاوی الجامعه للمرأه المسلمه»، (۳/۹۰۴).

[۷۱][۷۱]- أحمد و آلبانی آن را حسن شمرده است.

 

_________________________________

به نقل از:

ahlesonnat@ahlesonnat.com

| ۱۶ اردیبهشت ۱۳۹۱
۵ پاسخ به “راهنمایی‌های ارزشمند درباره لباس و آرایش زنان(۳)”

  1. احمد says:

    م.زارع دوست,
    محدودیت نیست این فریبی است که انسانهای نا لایق خودشان را داده اند خدا برای زن شخصیتی عالی قدر تعریف کرده است زن در اسلام یک مروارید است و اسلام است که از زن در مقابل افراد پست صفت حمایت می کند، زن ابزار سرگرمی و کالا نیست .
    مطمئنا افراد صالح و نیک از زن انتظار خفت وسبکی ندارند. فقط افراد پست هستند که سخصیت زن را زیر سوال می برند .
    اگر زن انگشتر و النگو را استفاده می کند تا نا محرم ببینند این زن عمل حرامی را مرتکب شده است ، وباید توبه کند و دیگر تکرار نکند .
    سوالات را در قسمت پاسخ به سوالات شرعی مطرح بفرمائید .
    در سایت عضو بشوید .


  2. م.زارع دوست says:

    سلام و خدا قوت
    از نکات گرانبهایی که یادآوری کردین متشکرم.امیدوارم خدا نیروی مضاعف بده تا بتونیم بیشتر از راهنماییهاتون استفاده کنیم.
    یک سوال:
    اگر نامحرم انگشتر و یا النگوی خانومی رو دید گناهه ولی حکمش چیه؟حرام یا ناجایزه؟
    با مدد خداوند من تقریبا رو مذهبم محکمم اما در جواب افرادی که بهم میگن خدا اینقدر سخت نگرفته و برای زن محدودیته باید چه پاسخی بدم؟


  3. ناهید says:

    سلام.وبلاگتون عالی بود.خوشحال میشم بازم سر بزنی….


  4. hekmat says:

    اسلام علیکم…

    آپلود جدید
    موضوع : لذت اعمال صالحه

    چشم براه شما

    مرا با نظر دهی تان یاری و مدد نماید

    برادرتان
    حکمت


  5. م says:

    این همون مطلب قبلیه لطفا جدید بزارید

یک دیدگاه بگذارید

جستجو
آخرین مطالب
پیوندهای محبوب
آمار سایت
  • کاربران آنلاین 31نفر
  • بازدید امروز 134944
  • بازدید دیروز 110002
  • بازید کل 100844538

این سایت در ستاد ساماندهی پایگاه های اینترنتی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به ثبت رسیده است.

کلیه حقوق برای پایگاه اطلاع رسانی وااسلاماه محفوظ میباشد.

استفاده از محتوای وااسلاماه با ذکر منبع و آدرس سایت بلامانع است. | تگ ها

Powered By Vaislamah.com - Copyright © 2010-2015 Vaislamah.com