پایگاه اطلاع رسانی وااسلاماه

 

باید یقین کامل داشته باشی که با قرآن زنده ای و بدون قرآن مرده

با قرآن بینایی و بدون قرآن نابینا

با قرآن هدایت یافته ای و بدون قرآن گمراه

با قرآن دانشمندی و بدون قرآن نادان

اول الله، آخر الله ، ظاهر الله، باطن الله، فقط الله

بهترین یاد خدا ورد (لااله الا الله) است

آمار کلی سایت
  • کل مطالب 2331
  • کل نظرات 9702
  • کل اعضا 1697
  • جدیدترین عضو majidhami
خبرنامه
حامد مشكوة
| بازدیدها: 574

در باره ی احکام، آداب و رسوم قربانی کامل بدانید

عبارت أضحیه

در زبان عربی به چهارپایانی از قبیل (شتر و گاو و گوسفند و بز)، گفته می شود  که در روز عید قربان و سه روز پس از آن جهت نزدیک گشتن به خداوند  متعال قربانی می شوند  و علت نامگذاری آن به “أضحیه”، این است که این برنامه الهی بیشتر در ساعات ضحی ( چاشت ) روز عید که لحظات  پس از اتمام نماز عید قربان می شود اجرا می گردد.

-قربانی کردن یکی از برنامه  های دین اسلام می باشد که مشروعیت آن از طریق دلایل بیشماری وارده در  فرمایش  خداوند متعال  و گفتار پیامبر علیه الصلاه  والسلام  عنوان شده(۱) و علمای اسلام بر درستی آن اتفاق نظر  دارند.

حکم قربانی:

با اینکه علمای اسلام در مورد درست بودن و پسندیدگی اقدام قربانی اتفاق نظر دارند اما در خصوص واجب یا مستحب بودن آن دیدگاه های متفاوتی ارائه  داده اند بدین ترتیب که بخش عمده علماء اعم از امام مالک و امام شافعی و امام احمد که خداوند همه آنها را مشمول لطف و رحمتش قرار دهد، قائل بر اینند که قربانی نمودن برای افرادی که توانایی قربانی کردن را دارند، سنت موکده ( اقدامی بسیار پسندیده) است ولی واجب نمی باشد ولی امام ابوحنیفه  که خداوند متعال ایشان را مشمول رحمت خویش گرداند قائل بر این است که قربانی  نمودن برای افرادی که توان قربانی کردن دارند واجب می باشد و همچنین دیدگاهی از امام احمد رحمه  الله در خصوص  واجب بودن قربانی عنوان شده است که شیخ الإسلام ابن تیمیه  رحمه  الله دیدگاه امام ابوحنیفه رحمه الله را بعنوان دیدگاه درست معرفی نموده است و شیخ مان محمد العثیمین رحمه الله فرموده  است: دیدگاه مبنی بر واجب بودن قربانی بسیار پذیرفته شده تر از دیدگاه مبنی بر واجب نبودن آن است البته به شرطی که فرد توانایی تهیه قربانی  را داشته  باشد ولی فردی که تنها هزینه زندگی خود و خانواده اش را  در اختیار دارد و یا بدهکار است ملزم به قربانی نمودن نمی باشد زیرا افراد بدهکار، پیش از قربانی کردن بایستی در ابتدا نسبت به پرداخت بدهی شان اقدام بورزند.

أما با بررسی دلایل شرعی نتیجه می گیریم که دیدگاه بخش عمده علماء مبنی بر واجب نبودن قربانی درست تر است زیرا مادرمان ام سلمه که خداوند  از ایشان خشنود  باد فرموده  است که پیامبر علیه الصلاه  والسلام فرمود: (إذا دخلت العشر و أراد أحدکم أن یضحی فلا یمس  من شعره  وبشره شیئا)یعنى: (هرگاه دهه نخست ماه ذی الحجه فرا برسد و یکی از شما قصد قربانی کردن داشته  باشد،از کوتاه کردن مو و جداساختن پوست بدن ( و در روایت صحیح  دیگر، از چیدن ناخن هایش) خودداری بورزد)صحیح  مسلم

بنابراین فرمایش پیامبر علیه الصلاه والسلام مبنى بر( و یکی از شما قصد قربانی کردن داشته  باشد)بیانگر اختیاری بودن قربانی و واجب نبودن آن است.

و از جمله دلایلی که بیانگر واجب نبودن قربانی است، اقدام سروران مان ابوبکر و عمر که خداوند از هر دوی آنان خشنود  باد می باشد زیرا (گاهی اوقات آن دو بزرگوار- با وجود توانایی نسبت به قربانی کردن – از قربانی نمودن خودداری می ورزیدند تا مردم در این مورد( واجب بودن قربانی) از آنها پیروی ننمایند)روایت یادشده را بیهقی نقل نموده و ألبانی رحمه  الله قائل به صحیح  بودن سند آن می باشد.

قربانی کردن در اصل بجای زندگان مشروع  است زیرا پیامبر خداوند که سلام و درود الهی نثارش  باد بجای خود و خانواده اش اقدام به قربانی نموده است زیرا عبدالله بن هشام رضی  الله عنه فرموده  است: (کان النبی صلى الله علیه وسلم یضحی بالشاه الواحده عن جمیع أهله)یعنی: (پیامبر علیه الصلاه  والسلام یک گوسفند را بجای-خود- و کلیه خانواده اش قربانی می نمود)صحیح  بخاری حدیث (۷۲۱۰)

اما قربانی کردن بجای درگذشتگان، چندین حالت دارد:

نخست اینکه بجای خود و کلیه زندگان و درگذشتگان خانواده اش قربانی  نماید زیرا پیامبر علیه الصلاه  والسلام  بجای خود و بجای زندگان و درگذشتگان خانواده اش (مانند مادرمان خدیجه که خداوند از ایشان خشنود باد)  قربانی نموده است.

دوم اینکه در برابر وصیت و سفارش درگذشتگان مبنی بر قربانی کردن بجای آنها اقدام به قربانی کردن نماید که در این صورت قربانی کننده بایستی به سفارش درگذشته  جامه  عمل بپوشاند.

سوم اینکه بجای هر درگذشته ای یک قربانی مستقل انجام دهد مانند فردی که بجای پدر و مادر و پدربزرگ و سایر خویشاوندان خویش اقدام به قربانی نمودن می کند که چنین  قربانی ای حکم یک بخشش از سوی وی به آنها را دارد و به خواست خداوند متعال، پاداش قربانی وی به آنها می رسد.

اما زیبنده ی هر فرد مسلمانی است که در کلیه موارد زندگی خویش و از جمله قربانی کردن راه و روش پیامبر علیه الصلاه  والسلام را بپوید و پیامبر علیه الصلاه  والسلام بجای خود و خانواده  اش قربانی  نموده و با اینکه دوستان  و یاران فراوانی از قبیل سرورمان حمزه و جعفر و سایرین که خداوند از همه آنها خشنود باد وفات نموده بودند اما بجای هیچ یک از آنها  قربانی ننموده است.

ویژگی های قربانی:

نخست اینکه باید از چهارپایان( شتر و گاو و گوسفند) باشد زیرا خداوند متعال می فرماید: ( (وَلِکُلِّ أُمَّهٍ جَعَلْنَا مَنْسَکًا لِیَذْکُرُوا اسْمَ اللَّهِ عَلَىٰ مَا رَزَقَهُمْ مِنْ بَهِیمَهِ الْأَنْعَامِ..َ) یعنى: (و برای هر امتی آداب و رسومی قرار داده ایم – و برای این امت هم آداب و رسومی ترسیم  نموده ایم  تا در راستای پیروی از آن-، نام خداوند را( هنگام قربانی کردن) چهارپایانی که به آنها روزی داده  ایم بر آنها ببرند..)الحج/٣۴

دوم اینکه چهارپای قربانی شده به سن و سال قربانی رسیده باشد که این سن و سال در شتر پنج سال کامل، در گاو دو سال کامل و در گوسفند یک سال کامل است زیرا از جابر رضی  الله عنه روایت است که پیامبر علیه الصلاه  والسلام فرموده است: (لاتذبحوا إلا مسنه إلا  أن یعسر علیکم  فتذبحوا جذعه  من الضأن)یعنى: (تنها چهارپایی  که بن سن و سال مشروع قربانی رسیده  است را قربانی کنید مگر آنکه- یافتن و تهیه آن – برای تان دشوار  باشد که در این  صورت ( شتر و گاو و گوسفندی) که شش ماه خود را تمام نموده و بزی  که یک سالگی  خود را سپری  نموده  است را قربانی  کنید)صحیح مسلم حدیث (١٩۶٣)

سوم اینکه عاری از عیب ها و کمبودهای بازدارنده از قربانی  باشند که این عیب ها چهار مورد هستند:

نخست اینکه چهارپا از ناحیه یک یا دو چشم  نابینا  باشد.

دوم اینکه چهارپا مبتلا به بیماری محرزی باشد.

سوم اینکه چهارپا بطور آشکار لنگ باشد.

چهارم اینکه چهارپا به شدت لاغر باشد.

زیرا براء بن عازب که خداوند  از ایشان خشنود باد می فرماید: (پیامبر علیه  الصلاه  والسلام در میان ما برپاخاست و فرمود: (قربانی نمودن چهار طیف از چهارپایان- واجد شرایط قربانی- روا نیست:چهارپایی که بطور آشکار (از ناحیه یک یا دو چشم)نابینا باشد، چهارپایی که مبتلا به بیماری محرزی است، چهارپایی که بطور آشکار دچار لنگی  باشد و چهارپایی  که به شدت لاغر و نحیف باشد)روایت یادشده را ألبانى رحمه  الله در إرواء الغلیل حدیث (١١۴٨) عنوان نموده و قائل به ” صحیح ” بودن  سند آن می باشد.

چهارمین ویژگی قربانی مشروع این است که چهارپای قربانی بایستی بصورت حلال تهیه شده باشد.

پنجم اینکه چهارپای قربانی کاملا در اختیار فرد قربانی  کننده  باشد و از اینروقربانی کردن چهارپایی که بعنوان گرو(رهن) در اختیار قربانی کننده نهاده شده است روا نمی باشد.

ششم  اینکه پس از پایان یافتن نماز عید قربان نسبت به قربانی کردن چهارپا اقدام بشود و تا غروب آفتاب روز سیزدهم ماه ذی الحجه می توان به قربانی کردن چهارپایان اقدام  ورزید زیرا در صحیح بخاری  از جندب رضی الله عنه روایت است که پیامبر علیه الصلاه  والسلام  فرمود: (من ذبح  قبل أن یصلی  فلیعد مکانها أخری)یعنى: (فردی

که پیش از ادای نماز- عید قربان- اقدام به قربانی کردن نماید بایستی- پس از نماز عید قربان- چهارپای دیگری  را بجای آن قربانی  نماید) و رسول الله صلی  الله علیه وسلم فرموده است: (و کل أیام التشریق ذبح)یعنى: (و قربانی کردن چهارپایان در کلیه روزهای یازدهم و دوازدهم و سیزدهم ماه ذی الحجه روا است)سلسله الأحادیث الصحیحه حدیث (٢۴٧۶)

هرگاه فردی گوسفندی را بجای خود و اعضای خانواده اش قربانی نماید، بسنده می کند و مراد از خانواده افرادی( از قبیل همسران و فرزندان و خویشاوندانی) هستند که هزینه زندگی  شان را تامین می کنید و دارای زندگی مستقلی نیستند.

روش توزیع گوشت قربانی:

اهل علم قائل بر اینند که گوشت قربانی به سه بخش تقسیم  می گردد:

بخشی برای تناول قربانی کننده و خانواده اش نگهداری  می شود؛

بخشی بعنوان هدیه در بین خویشاوندان و دوستان توزیع می گردد؛

و بخشی بعنوان صدقه در بین مستمندان توزیع می شود؛

زیرا خداوند می فرماید: ( فَکُلُوا مِنْهَا وَأَطْعِمُوا الْبَائِسَ الْفَقِیرَ)یعنى: (پس( خود و خانواده تان) از-گوشت چهارپایانی  که  قربانی نموده اید تناول کنید- و-هر- نیازمند مستمندی را از آن بهره مند سازید)الحج/۲۸ و نیز خداوند متعال می فرماید: ( فَکُلُوا مِنْهَا وَأَطْعِمُوا الْقَانِعَ وَالْمُعْتَرَّ)یعنی: (پس (خود و خانواده تان) از گوشت چهارپایانی که قربانی نموده اید بخورید و مستمندانی  که درخواست  نمی کنند و تهیدستانی  که درخواست  می کنند را از آن بهره مند سازید)الحج/٣۶

و در صحیح  بخاری روایت شده است  که پیامبر علیه الصلاه  والسلام فرموده  است: (کلوا وأطعموا وادخروا)یعنى: (- از گوشت چهارپایانی که قربانی می کنید- بخورید و دیگران را از آن بهره مند سازید و -مقداری از آن را هم برای – روزهای آتی تان هم- ذخیره سازید)

و عبارت(أطعموا)یعنى: (دیگران را از آن بهره مند سازید) شامل هدیه و صدقه می گردد.

دیدگاه یادشده مبنی بر تقسیم گوشت قربانی به سه بخش، رایج ترین دیدگاه در بین اهل علم می باشد که برگرفته  شده از دلایل صحیح  است اما در دوره ما که برخی از سرزمین  ها آکنده  از نعمت و موهبت های مادی  هستند به نظر بنده اختصاص دادن توزیع  گوشت در بین مستمندان بسیار بهتر و شایسته تر باشد زیرا افراد ثروتمند در سایر روزهای سال از گوشت بهره مند می شود ولی مستمندان تنها در روز عیدقربان از صدقه  هایی  که مسلمانان  در بین شان  توزیع  می کنند بهره مند می گردند.

خودداری ورزیدن قربانی کننده از کوتاه نمودن مو و ناخن هایش؛

در صحیح مسلم از مادرمان أم سلمه که خداوند از ایشان  خشنود  باد روایت است که پیامبر علیه الصلاه والسلام فرمود: (إذا دخلت العشر و أراد أحد منکم ان یضحی فلیمسک عن شعره وأظفاره)یعنى: (هرگاه دهه نخست ماه ذی الحجه  فرا برسد و یکی از شما  قصد قربانی نمودن( در روز عید قربان را داشته  باشد) بایستی( تا لحظه قربانی کردن) از کوتاه نمودن مو و ناخن هایش خودداری  بورزد) و در روایت صحیح  دیگری  وارد شده است: (فلایمس من شعره ولابشره  شیئا)یعنى: (-تا لحظه قربانی  کردن- از کوتاه نمودن مو و جدا ساختن  پوست بدنش خودداری ورزد)

و چه بسا حکمت بازداری نبوی یادشده مبنی بر خودداری ورزیدن از کوتاه کردن مو و ناخن های قربانی کننده این است که فرد قربانی  کننده در فاصله گزینی از برخی آسودگی  ها با حج گزارانی که لباس احرام بر تن نموده  اند مشارکت داشته  باشد.

و مراد از قربانی  کننده، شخص   است که هزینه  تهیه چهارپای  قربانی  را پرداخت است و از اینرو همسر و فرزندان قربانی کننده که هزینه  تهیه چهارپای قربانی  را نپرداخته  اند ملزم به خودداری  نمودن از کوتاه کردن مو و ناخن های شان  نیستند.

و اگر قربانی  کننده پیش از قربانی  کردن نسبت به کوتاه  نمودن مو و ناخن  هایش  اقدام  بورزد بایستی در ازای مخالفت ورزی از فرمان پیامبر  علیه الصلاه  والسلام توبه کند و خواستار آمرزش الهی از ذات یگانه  خداوند باشد ولی  ملزم به پرداخت  کفاره نبوده و قربانی  اش درست است.

ویژگی های فردی که قربانی را انجام  می دهد:

نخست اینکه از موهبت عقل و خرد برخوردار  باشد

دوم اینکه مسلمان ( یکتاپرست) و یا از اهل کتاب (یهودی و نصرانی) باشد زیرا  خداوند متعال می فرماید: (وَطَعَامُ الَّذِینَ أُوتُوا الْکِتَابَ حِلٌّ لَّکُمْ وَطَعَامُکُمْ حِلٌّ لَّهُمْ)یعنی: (و تناول از خوراک کسانی که- پیش از شما-به آنها کتاب ارزانی  نموده ایم و – همچنین- خوراک شما برای آنها حلال است)عبدالله بن عباس رضی  الله عنهما در تفسیر آیه یاد شده فرموده  است که (مراد از خوراک در آیه، گوشت هایی  است که قربانی  می کنند) اما به شرطی  که از طریق بریدن سر جاندار نسبت به قربانی آن اقدام نمایند( یعنی کشتن جاندار از طریق خفه کردن و برق گرفتگی و وارد ساختن ضربه بر جاندار نباشد) و  قربانی کردن به نام الله انجام  پذیرد.

سوم اینکه چهارپا  را با نیت قربانی(روز عید قربان) قربانی کند.

چهارم اینکه چهارپا را برای غیر از خداوند  متعال قربانی  نکند.

پنجم اینکه هنگام قربانی نمودن چهارپا، نام احدی  غیر از الله را بر او زمزمه نکند.

ششم  اینکه هنگام قربانی نمودن چهارپا، عبارت بسم الله را بر او زمزمه  نماید.

پرسش: اگر هنگام قربانی کردن چهارپا، زمزمه عبارت (بسم الله) فراموش  گردد تکلیف چیست؟

پاسخ: برخی از علماء قائل براینند که اگر هنگام قربانی نمودن چهارپا، عبارت (بسم الله) ناخواسته فراموش گردد گوشت آن قربانی قابل خوردن  نیست زیرا خداوند می فرماید: (وَلاَتَأکُلُوا مِمَّا لَم یُذکَرِ اسمُ اللهِ عَلَیهِ وَ إِنَّهُ لَفِسقٌ وَإنَّ الشَّیَاطِینَ لَیُوحُونَ إلَی أولِیَائِهِم لِیُجَادِلُوکُم وَإن أطَعُتُموهُم إنَّکُم لَمُشرِکُونَ)یعنی: (از گوشت جانداری که (هنگام قربانی شدن) نام الله بر آن برده  نشده  است تناول ننمایید)(الأنعام/۱۲۱)ولی تعدادی از علماء قائل براینند که گوشت چنین  قربانی  ای قابل خوردن  است زیرا زمزمه ننمودن عبارت (بسم الله) از روی فراموشی  بوده و عمدی  نبوده است.

و بنده از شیخ مان  که خداوند ایشان را مشمول رحمت خودش  قرار دهد بارها شنیدم  که می فرمود : فردی که هنگامی قربانی کردن، زمزمه (بسم الله) را ناخواسته بر چهارپا جاری نسازد قربانی  اش درست است( و می توان از گوشت آن تناول نمود) ولی فردی که عبارت(بسم  الله) را بصورت عمدی بر چهارپای قربانی  زمزمه  نکند قربانی اش مشروع  نیست ( و نمی توان از گوشت آن تناول نمود)

هفتم اینکه ابزار قربانی باید تیز و برنده  باشد ولی نباید از جنس دندان و ناخن باشد زیرا عبایه فرزند رفاعه از پدربزرگش روایت نموده است که ایشان از پیامبر علیه الصلاه  والسلام  پرسید: در مواقعی که  برای قربانی کردن کارد نمی یابیم تکلیف مان چیست؟ پیامبر علیه  الصلاه  والسلام فرمود: (اعجل ما أنهر  الدم وذکر اسم  الله فکل لیس السن والظفر و ساحدثک أما السن فعظم واما  الظفر فمدی الحبشه)یعنى: (شتاب  بورز؛اگر-جاندار- با هر ابزاری که خون  را جاری بسازد( قربانی گردد) و نام خداوند بر آن برده  شود آنگاه  از آن تناول نما مگر آنکه با دندان و ناخن قربانی  شود که علت -بازداری از آن دو وسیله- را بیان خواهم نمود: زیرا دندان استخوان  است( و بدلیل آنکه استخوان، غذای جن هاست و قربانی نمودن با استخوان موجب آلوده گشتن آن با خون پلشت چهارپا  می گردد لذا از قربانی کردن با دندان بازداشته  است) و ناخن چاقوی اهل حبشه است ( و بدلیل آنکه آنها کافر هستند نباید در این مورد با آنها مشابهت ورزیده شود)صحیح  سنن ابن ماجه حدیث (٢١٨۵)

و قربانی کردن با قطع دوشاهرگ و حلقوم( مجرای تنفس) و مری( مجرای ورود خوراک) تکمیل می گردد زیرا تنها بدینوسیله کلیه خون های (آلوده) از بدن جاندار خارج می گردد.

روی آوری بسوی قبله موقع قربانی کردن یکی از موارد بسیار پسندیده  ای است که پیشگامان شایسته امت ( سلف صالح ) نسبت به آن اهتمام می ورزیدند بطوریکه در کتاب المؤطا، اثر امام مالک رحمه  الله عنوان شده  است که عبدالله بن عمر رضی  الله  عنهما روی به سمت قبله قربانی می نمود و عبدالرزاق با سند صحیح روایت نموده است که عبدالله  بن عمر رضی  الله  عنهما، تناول گوشت چهارپایی  که در جهتی  غیر از قبله  قربانی  شده بود  را ناپسند می دانست.

برخورد نیکو و مهرآمیز با چهارپای قربانی:

از یعلی شداد بن اوس رضی الله عنه روایت است که پیامبر علیه الصلاه  والسلام فرمود: (إِنَّ اللهَ کَتَبَ الإِحْسَانَ عَلَى کُلِّ شَیْءٍ: فَإِذَا قَتَلْتُمْ فَأَحْسِنُوا الْقِتْلَهَ، وَإِذَا ذَبَحْتُمْ فَأَحْسِنُوا الذِّبْحَهَ، وَلْیُحِدْ أَحَدُکُمْ شَفْرَتَهُ، وَلْیُرِحْ ذَبِیحَتَهُ)یعنی: (خداوند برخورد پسندیده با هر چیز را واجب نموده است از اینرو هرگاه نسبت به کشتن فردی که -شریعت  اسلام به کشتنش فرمان داده- اقدام  ورزیدید با نیکوترین روش ممکن( سریع ترین و کم آزارترین حالت) او را بکشید و هرگاه نسبت به قربانی کردن جانداری اقدام  ورزیدید با نیکوترین شیوه ممکن، قربانی  اش کنید بدین معنی که یکی از شما – که قصد قربانی کردن را دارد- کارد خود را تیز نماید تا بدینوسیله جاندارقربانی را زودتر راحت کند)صحیح بخاری ومسلم

و عبدالله  بن عباس رضی  الله عنهما می فرماید: (مرَّ رسول الله صلى الله علیه وسلم على رجل واضع رجله على صفحه شاه وهو یحد شفرته، فقال النبی صلى الله علیه وسلم: “أفلا قبل هذا؟! أترید أن تمیتها موتتین؟!)یعنی: (پیامبر علیه الصلاه  والسلام از کنار شخصی که پایش را بر گردن گوسفند قربانی نهاده بود و چاقویش  را تیز می نمود گذر کرد و خطاب به او فرمود: (آیا نمی بایست چاقو را پیش از این تیز می کردی؟، می خواهی مزه مرگ را دومرتبه به او بچشانی؟)روایت یادشده را طبرانی نقل نموده و ألبانی رحمه  الله قائل به ” صحیح ” بودن سند آن  مى باشد.

مستحب بودن تلفظ عبارت(الله اکبر) پس از گفتن (بسم الله):

در صحیح  بخاری از انس بن مالک رضی  الله عنه روایت شده است که پیامبر علیه الصلاه  والسلام دو قوچ سفید و شاخدار را با دستان خود قربانی نمود -و  موقع قربانی کردن- عبارت( بسم الله، الله اکبر) را تلفظ  فرمود.

پیامبر علیه  الصلاه  والسلام تنها به قربانی کردن بسنده  نمی نمود بلکه  پذیرفته  شدن آن را از خداوند  متعال مسئلت می نمود زیرا در صحیح مسلم از مادرمان عائشه که خداوند از ایشان  خشنود  باد روایت شده  است که پیامبر علیه  الصلاه والسلام فرمان داد تا قوچ نر شاخداری که دست و پا و زیر شکم و دورچشمانش سیاه( و سایر بدنش  سفید) باشد را جهت قربانی  برای ایشان بیاورند و سپس خطاب به مادرمان  عائشه که خداوند از ایشان  خشنود  باد فرمود:زود کاردی  برایم مهیا  نما  و آن را توسط  سنگی  تیز  بگردان. سپس قوچ را بر پهلو خوابانید و  با گفتن (بسم الله) و تلفظ دعای پروردگارا- این قربانی را- از محمد و خانواده او و امتش بپذیر، نسبت به قربانی کردن آن اقدام ورزید)

دستمزد قصابی  که نسبت به قربانی کردن چهارپا اقدام می ورزد نیاید از گوشت و پوست و سایر اعضای  چهارپای قربانی شده پرداخت  گردد زیرا در صحیح  بخاری  ومسلم عنوان شده  است که پیامبر  علیه  الصلاه  والسلام  از چنین  اقدامی  بازداشته  است.

و در صحیح مسلم عنوان شده  است که پیامبر علیه  الصلاه  والسلام  فرموده  است: (نحن نعطی  الجزار من عندنا)یعنى: (ما دستمزد قصابی که اقدام  به قربانی نموده است را از – دارایی -خودمان ( که پول نقد یا هر چیزی که قصاب درخواست نماید) می پردازیم) و نه از گوشت و پوست و اعضای  بدن چهارپای  قربانی.

و درود بی کران  الهی نثار پیامبرمان محمد و خانواده و یاران بزرگوارش  باد.

شیخ/محمد بن سلیمان المهنا 

ترجمه:حامد مشکوه 

٧/ذی الحجه/١۴٣٨

…………………………

١ )خداوند می فرماید: ( (وَلِکُلِّ أُمَّهٍ جَعَلْنَا مَنْسَکًا لِیَذْکُرُوا اسْمَ اللَّهِ عَلَىٰ مَا رَزَقَهُمْ مِنْ بَهِیمَهِ الْأَنْعَامِ ۗ فَإِلَٰهُکُمْ إِلَٰهٌ وَاحِدٌ فَلَهُ أَسْلِمُوا ۗ وَبَشِّرِ الْمُخْبِتِینَ)یعنى: (و برای هر امتی آداب و رسومی قرار داده ایم – و برای این امت هم آداب و رسومی ترسیم  نموده ایم  تا در راستای پیروی از آن-، نام خداوند را( هنگام قربانی کردن) چهارپایانی که به آنها روزی داده  ایم بر آنها ببرند..)الحج/٣۴

و نیز خداوند والامقام می فرماید: (وَالْبُدْنَ جَعَلْنَاهَا لَکُمْ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ لَکُمْ فِیهَا خَیْرٌ ۖ فَاذْکُرُوا اسْمَ اللَّهِ عَلَیْهَا صَوَافَّ ۖ فَإِذَا وَجَبَتْ جُنُوبُهَا فَکُلُوا مِنْهَا وَأَطْعِمُوا الْقَانِعَ وَالْمُعْتَرَّ ۚ کَذَٰلِکَ سَخَّرْنَاهَا لَکُمْ لَعَلَّکُمْ تَشْکُرُونَ)یعنی: (وَالْبُدْنَ جَعَلْنَاهَا لَکُمْ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ لَکُمْ فِیهَا خَیْرٌ ۖ فَاذْکُرُوا اسْمَ اللَّهِ عَلَیْهَا صَوَافَّ ۖ فَإِذَا وَجَبَتْ جُنُوبُهَا فَکُلُوا مِنْهَا وَأَطْعِمُوا الْقَانِعَ وَالْمُعْتَرَّ ۚ کَذَٰلِکَ سَخَّرْنَاهَا لَکُمْ لَعَلَّکُمْ تَشْکُرُونَ(٣۶)یعنی: (و – قربانی کردن- شتران (پرگوشت و تنومند) را بعنوان یکی از برنامه های الهی برای تان قرار دادیم و -در روی آوری به این برنامه  الهی- برکت فراوانی – برای دنیا و آخرت شما نهفته  است- لذا موقعی که -شتران- بر پا ایستاده  اند نام خداوند را بر آنها زمزمه  کنید( و قربانی  شان  نمایید) و موقعی که پهلوهای شان با زمین برخورد کرد( و جان دادند، خودتان) از گوشت آنها تناول نمایید و مستمندانی که درخواست نمی کنند و تهیدستانی که درخواست  می کنند را از- گوشت- آنها بهره مند سازید؛ما بدین ترتیب شتران ( و سایر چهارپایان را) برای شما رام نمودیم تا بدینوسیله سپاسگزاری نمایید(٣۶))

images

موضوع:, فقه و احکام
| ۸ مرداد ۱۳۹۶

یک دیدگاه بگذارید

جستجو
آخرین مطالب
پیوندهای محبوب
آمار سایت
  • کاربران آنلاین 39نفر
  • بازدید امروز 105529
  • بازدید دیروز 141237
  • بازید کل 104760882

این سایت در ستاد ساماندهی پایگاه های اینترنتی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به ثبت رسیده است.

کلیه حقوق برای پایگاه اطلاع رسانی وااسلاماه محفوظ میباشد.

استفاده از محتوای وااسلاماه با ذکر منبع و آدرس سایت بلامانع است. | تگ ها

Powered By Vaislamah.com - Copyright © 2010-2015 Vaislamah.com