پایگاه اطلاع رسانی وااسلاماه

 

باید یقین کامل داشته باشی که با قرآن زنده ای و بدون قرآن مرده

با قرآن بینایی و بدون قرآن نابینا

با قرآن هدایت یافته ای و بدون قرآن گمراه

با قرآن دانشمندی و بدون قرآن نادان

اول الله، آخر الله ، ظاهر الله، باطن الله، فقط الله

بهترین یاد خدا ورد (لااله الا الله) است

کاربران ارجمند؛ به سوالات تکراری پاسخ داده نمی شود لطفا ابتدا سوال خود را در سایت جستجو نمایید ×
آمار کلی سایت
  • کل مطالب 2335
  • کل نظرات 9765
  • کل اعضا 1708
  • جدیدترین عضو شهرام گلی
خبرنامه
وااسلاماه
| بازدیدها: 37743

آن است که انسان کلام خلاف حقیقت و واقعیت را بر زبان براند. یکی از نشانه های نفاق و دورویی است. پیامبر خدا صلی الله علیه و سلم فرمودند: (آیه المنافق ثلاث: إذا حدَّث کذب، وإذا وعد أخلف، وإذا ائتمن خان) [متفق علیه] یعنی: ” نشانه ی منافق سه چیز است: چون سخن بگوید، دروغ گوید.

و چون وعده کند، بدپیمانی نماید و چون امین قرار داده شود، خیانت کند.”

مؤمن واقعی دروغ نمی گوید. از پیامبر صلی الله علیه و سلم سؤال کردند: { أیکون المؤمن جبانًا؟ قال: (نعم) قیل: أیکون المؤمن بخیلا؟ قال: (نعم) قیل: أیکون المؤمن کذابًا؟ قال: (لا) [مالک] یعنی: ” آیا مؤمن می تواند ترسو باشد؟ فرمود: آری. پرسیدند: آیا ممکن است بخیل ذباشد؟ فرمود: بلی. پرسیدند: آیا ممکن است که مؤمن دروغگو باشد؟ فرمود: خیر.”

فرد دروغگو نمی تواند دروغش را پنهان نموده یا انکار کند، بلکه دروغش آشکار و رسوا می شود. حضرت علی رضی الله عنه می فرماید: کسی چیزی را در درون خود پنهان نمی دارد مگر آنکه در لغزش های زبان یا در رنگ رخسارش آشکار گردد.

هر دروغی مطرود است، و دروغ سفید و سیاه و کوچک و بزرگ نداریم. انسان مسلمان بخاطر دروغش محاسبه و مجازات می شود، حتی اگر دروغ کوچکی بوده باشد.

حضرت اسماء بنت یزید رضی الله عنه به پیامبر صلی الله علیه و سلم عرض کرد: {یا رسول الله، إذا قالت إحدانا لشیء تشتهیه: لا أشتهیه، یعدُّ ذلک کذبًا؟ فقال صلى الله علیه وسلم: (إن الکذب یکْتَبُ کذبًا، حتى تُکْتَبَ الکُذَیبَه کذیبه)} [أحمد] یعنی: ” ای رسول خدا، اگر کسی از ما در برابر چیزی که دوست دارد بگوید: دوست ندارم. آیا این دروغ است؟ پیامبر صلی الله علیه سلم فرمودند: دروغ، دروغ نوشته می شود. حتی دروغ کوچک(مصلحت آمیز) هم دروغی حساب می شود.”

از عبدالله بن عامر رضی الله عنه روایت شده که می گفت: { دعتنی أمی یومًا -ورسول الله صلى الله علیه وسلم قاعد فی بیتنا- فقالت: تعالَ أعطِک، فقال لها: (ما أردتِ أن تعطیه؟). قالت: أردتُ أن أعطیه تمرًا. فقال النبی صلى الله علیه وسلم: (أما إنک لو لم تعطِه شیئًا کُتِبَتْ علیک کذبه)} [أبوداود] یعنی: “روزی مادرم مرا صدا زد و پیامبر خدا صلی الله علیه و سلم در منزل ما نشسته بود. مادرم گفت: بیا، چیزی به تو بدهم. ایشان فرمود: (چه می خواهی به او بدهی؟) مادرم پاسخ داد: می خواستم خرمایی به او بدهم. پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمود: (چنانچه چیزی به او نمی دادی دروغی برایت نوشته می شد.)”

دروغ مباح!:

در سه حالت انسان می تواند دروغ گفته و چیزی جز حقیقت بزبان آورد. خداوند برای آن ها فرد را مجازات ننموده، و بلکه شامل اجر و ثواب نیز می گردد. شرایط مذکور موارد زیر هستند:

برقراری آشتی بین دو دشمن:

خبردار می شوید که بین دو نفر از دوستان خصومتی هست و قصد آشتی دادن آن دو را دارید. در این شرایط ایرادی ندارد که به دوست اولی بگویید: فلانی ترا دوست دارد. همه اش از تو تعریف می کند… و به دیگری هم همین قصه را بگویید. به این ترتیب بین دو دشمن دوستی دوباره برقرار شده و جای دشمنی، محبت و دوستی پیدا می شود.

دروغ گفتن به دشمنان در جنگ:

یکی از مسلمانان به دست دشمن می افتد و از او می خواهند تا در مورد کشور خود معلوماتی را به آنان بدهد. در این حالت طبیعی است که نباید به آنان اطلاعات درست داده و برای محافظت از کشور خود از آسیب دشمن باید به آنان اطلاعات نادرست بدهد.

دروغ، در زندگی زناشویی!:

ادب اسلامی اقتضا می کند که فرد مسلمان به همسر خود نگوید که او نازیبا و زشت است، او را دوست ندارد، به او علاقه ندارد و … بلکه بهتر است خاطر همدیگر را شاد ساخته و او را با گفتن مطالب خوشایند و تعریف و تمجید از زیبایی ها و اینکه با وجود او چقدر خوشبخت است، راضی نگه دارد ( ولو آنکه دروغ هم باشد). نباید این را جزو دروغ حساب نمود، بلکه برای گوینده ی آن حتی امید اجر و ثواب از جانب پروردگار متعال نیز هست.

مسلمان در مدح و در شوخی از دروغ استفاده نمی کند:

پیامبر بزرگوار اسلام صلی الله علیه و سلم به شدت کار منافقان و دورویان را زشت می شمارد که جلوی دیگران حتی به دروغ آنان را مدح و ثنا می گویند. آنحضرت صلی الله علیه و سلم می فرماید: (إذا رأیتم المداحین فاحثوا فی وجوههم التراب) [مسلم] یعنی: ” اگر با مداح و تمجیدگری روبرو گشتید بر صورتش خاک بپاشید.”

در این بین افرادی هم هستند که میل دارند دیگران را بخندانند؛ برای این کار دست به دروغ پردازی می زنند. این چیزی است که پیامبر صلی الله علیه و سلم آن را ناپسند دانسته و فرموده اند: (ویل للذی یحدِّث بالحدیث لیضحک به القوم؛ فیکذب، ویل له، ویل له) [ترمذی] یعنی: ” وای بر آنکه سخنی را بر زبان آورد تا کسانی به او بخندند؛ و دروغ بگوید. وای بر او! وای بر او!”
نیز فرموده اند: (أنا زعیم بیت فی رَبَضِ الجنه (أطرافها) لمن ترک المراء وإن کان مُحِقَّا، وبیت فی وسط الجنه لمن ترک الکذب وإن کان مازحًا، وبیت فی أعلى الجنه لمن حَسُن خلقه) [أبوداود] معنی حدیث شریف: ” من ضامنم به خانه ای در دامنه ی بهشت برای کسیکه خصومت و دعوی را ترک کند، هرچند که حق بجانب هم باشد و به خانه ای در وسط بهشت برای کسیکه دروغ را ترک کند، هر چند که برای مزاح هم باشد. و به خانه ای در بالاترین طبقات بهشت برای کسیکه اخلاقش نیکو باشد.”

حضرت ابوبکر صدیق رضی الله عنه با شنیدن سخنانی که در مدح او بودند، می فرمود: « خدایا تو از من به من آگاه تر هستی، و من از آنان بر خود آگاه ترم. بارالها! مرا بهتر از آنچه می پندارند نما، و بر من بیامرز آنچه از آن بی خبرند، و بخاطر آنچه می گویند مرا بازخواست مفرما!»

| ۱۴ آبان ۱۳۹۱

یک دیدگاه بگذارید

جستجو
آخرین مطالب
پیوندهای محبوب
آمار سایت
  • کاربران آنلاین 31نفر
  • بازدید امروز 49766
  • بازدید دیروز 84411
  • بازید کل 107815177

این سایت در ستاد ساماندهی پایگاه های اینترنتی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به ثبت رسیده است.

کلیه حقوق برای پایگاه اطلاع رسانی وااسلاماه محفوظ میباشد.

استفاده از محتوای وااسلاماه با ذکر منبع و آدرس سایت بلامانع است. | تگ ها

Powered By Vaislamah.com - Copyright © 2010-2015 Vaislamah.com