پایگاه اطلاع رسانی وااسلاماه

 

باید یقین کامل داشته باشی که با قرآن زنده ای و بدون قرآن مرده

با قرآن بینایی و بدون قرآن نابینا

با قرآن هدایت یافته ای و بدون قرآن گمراه

با قرآن دانشمندی و بدون قرآن نادان

اول الله، آخر الله ، ظاهر الله، باطن الله، فقط الله

بهترین یاد خدا ورد (لااله الا الله) است

کاربران گرامی؛ سوالات شرعی شما از روز پنجشنبه بررسی خواهند شد ان شاءالله، سوالات بسیار زیادی دریافت شده، تکراری ها حذف خواهند شد ×
آمار کلی سایت
  • کل مطالب 2335
  • کل نظرات 9754
  • کل اعضا 1707
  • جدیدترین عضو MEHDI7
خبرنامه
عبدالخالق احسان
| بازدیدها: 37284

در اواخر قرن دهم هجری گیاهی جدیدی پدیدار می­گردد که به نام تنباکو شناخته می­شود که متاسفانه روز به روز در بین مردم رو به ازدیاد است و انسان های بی­گناهی زیادی به این ماده­ی خطرناک آلوده می­شوند. لذا بر دانشمندان و علمای معاصر است تا در این زمینه حکم شرعی اسلام را بیان دارند.

جدید بودن این ماده و نبود حکمی شرعی قبلی از جانب فقهاء و اهل نظر در این زمینه باعث ایجاد اختلاف رأی در بین شان شده است که برخی  آن را حرام و برخی مکروه و بعضی هم چیزی نگفته و سکوت اختیار نموده اند.

البته این اختلافات نظر در بین مذاهب چهار گانه­ی اهل سنت وجود دارد که نمی توان این حکم  را به یکی از مذاهب نسبت داد.

به نظر من اختلاف علما در مورد حکم استعمال دخانیات مربوط به اختلاف دلایل  قوت و ضعف آن نمی باشد؛ بلکه اختلاف در اصل پژوهش در مورد این ماده است. عده­ی به تصور این که برخی فوایدی در دخانیات وجود دارد و تعدادی یک سان دانستن سود و زیان آن را و دسته هم آن را بی زیان و بی فایده تصور نموده اند‌ ـ‌بدین جهت است که اختلاف نظر در بین شان رونما گردیده‌ است ـ در حالی که اگر حقیقت زیان این ماده­ی خانمان سوز را می دانستند  همه­گی حکم به حرمت آن می­ نمودند.

اثبات سود و زیان بدنی دخانیات در اصل وظیفه­ی فقهاء نیست بلکه وظیفه­ی دکتران و متخصصان علم پزشکی  است تا در این زمینه دستور دهند، زیرا اهل تخصص و دانش این قضایا ایشان هستند نه فقهاء. خداوند می فرماید: {فاسئل به خبیراٌ} از آگاهی پرسان کن، {ولاینبئک مثل خبیر} ترا آگاه نمی سازد مانند دانایی.

دانشمندان علم پزشکی دیدگاه خویش را در مورد زیان های دخانیات بر بدن انسان چنین اظهار نموده اند که اعتیاد به این ماده­ی خطر ناک باعث ایجاد امراضی در شش ها و جهاز تنفسی گردیده که سرانجام به سرطان شش می­انجامد. لذا در سالیان اخیر همه­گی را واداشته تا از این ناحیه احساس خطر نموده و دوری از مبتلا شدن بدان را هشدار دهند.

در عصر حاضر شایسته و بایسته است که دانشمندان با هم به اتفاق نظر برسند؛ فقیه حکمش را بر مبنای پزوهش و تحقیق پزشک صادر نماید، وقتی دکتر می­گوید این آفت (دخانیات) به انسان زیان دارد بایستی که فقیه هم حکم به حرمت آن نماید. زیرا که هر چیزی بر سلامتی و تندرستی انسان آسیب برساند از دید شریعت حرام است.

علت تحریم:

برخی می­گویند که چگونه در اثر نبود نصی صریحی این ماده را حرام می دانید؟

در پاسخ بایستی گفت: نیاز نیست که شارع برای هر یک از محرمات نصی داشته باشد، چون شارع حکیم ضوابط و قواعد کلی را وضع می کند تا جزئیات در ضمن آن داخل گردد. اگر چه قضایایی رخ دادنی و جزیی غیر محدود و قواعد شرعی محدود اند، ولی بسنده است که شارع در روشنی تحریم یک خبیث و مضر قاعده­ی را طرح کند که خوردنی ها و نوشیدنی های زیانمند فراوانی را در بر گیرد. بدین جهت است که علما به حرمت تریاک و چیزهای شبیه به آن اتفاق نظر دارند در حالی که متنی معینی در این زمینه نیامده است.

امام محمد بن حزم ظاهری با وجودی که به ظاهر نصوص تمسک می جوید، در پرتو روشنی نصوص دیگر قایل به حرمت خوردنی های مضر می باشد و می گوید: هر آنچه ضرر داشت، حرام است به دلیل قول رسول خدا که می فرماید:(خداوند نیکی برهمه امور را فرض گردانیده، کسی که به خود یا به دیگران ضرر برساند او محسن و نیکوکار نیست و کسی که نیکوکار نبود خلاف دستور خداوند عمل کرده است).

دلیل دیگر حرمت آن این آیه­ی کریمه و حدیث گهربار پیامبر اکرم ص می­باشد: {ولاتقتلوا انفسکم إن الله کان بکم رحیماً} خود را به کشتن ندهید؛ چون خداوند به شما مهربان است. {لاضرر و لاضرار فی الاسلام} در اسلام ضرر رساندن و قبول ضرر از دیگران روا نیست.

از بهترین عبارات فقهی که در مورد تحریم خوردنی های زیان آور درج گردیده عبارت امام نووی (رح) است که می فرماید: (هر آنچه که خوردن آن مضر باشد مثل: شیشه، سنگ و زهر، خوردن آن نیز حرام است و هر پاکیزه­ی که زیان نداشته باشد خوردن آن حلال می­باشد…)

زیان مالی دخانیات:

برای انسان مجاز نیست که مال و دارایی خویش را به جای مصرف کند که به دین و دنیای او نفعی نرساند؛ چراکه انسان نسبت به دارایی خود امین است. تندرستی و ثروت دو امانت الهی نزد انسان می باشد؛ لذا انسان را مجال آن نیست که به صحت خود ضرر برساند و مالش را ضایع کند؛ لهذا رسول خدا صلی الله علیه وسلم از ضایع کردن مال نهی کرده اند.

شخص سیگاری و معتاد به مواد مخدر پولش را می دهد تا به صحتش ضرر برساند که شریعت الهی چنین اجازه ی برایش نمی دهد. خداوند (ج) می فرماید: {ولاتسرفوا إنه لا یحب المسرفین} اسراف نکنید، چون خداوند اسراف کننده ها را دوست ندارد.

بر هیچ عاقلی پوشیده نیست که مصرف کردن پول برای دخانیات ضایع ساختن مال است، پس چگونه است اگر در تلف ساختن مال ضرر هم در پی داشته باشد؛ یعنی ضرر مالی و جسمی هر دو با هم وجود دارند.

ضرر برده­گی:

پیامد دیگری که این پدیده در پی دارد، ضرر نفسانی است که معمولاً اکثر اهل قلم از آن غافل مانده­اند. مراد این است که اعتیاد به دخانیات اراده­ی انسان را سلب نموده و وی را به برده گی می­کشاند، قسمی معتاد می­شود که اگر ضرر آن را دانسته و خواسته باشد ترک نماید، قادر به ترک آن نیست.

نظر به این بردگی روحی است که می بینیم عده­ی از این معتادین به خاطر ارضاء خود، بر قوت یومیه اولاد و نفقه فامیلش ستم می نماید؛ چراکه نمی تواند از چنگال این مرض رهایی یابد، اگر روزی نتواند این ماده مضر را استفاده کند، حال و زندگی­اش به هم ریخته، عصابش خراب شده و کاملا دگرگون می گردد.

 

دخانیات از دیدگاه شریعت حرام اند:

در عصر کنونی، بعد از تثبیت اضرار و آثار سوء دخانیات توسط هیئت های علمی- طبی، هیچ کس را مجال آن نیست که به حلال بودن آن سخن راند. آنگاه که دیدگاه اباحت مطلق ساقط شود، دیدگاه کراهیت و حرمت باقی می ماند. و از آنچه قبلاً بیان گردید واضح شد که قول به حرمت دخانیات قویتر است. این نظر ما هست به دلیل متحقق بودن ضرر بدنی، مالی و روحی اعتیاد به آن ؛ چراکه هر چه به صحت انسان ضرر برساند، واجب است که حرام قلمداد شود.

خداوند می فرماید: { ولا تلقوا بایدیکم الی التهلکه} خود را به هلاکت نیندازید. { ولا تقتلوا انفسکم إن الله کان بکم رحیماً} خود تان را به کشتن ندهید، خداوند نسبت به شما مهربان است. { ولا تسرفوا إنه لایحب المسرفین} اسراف کاری نکنید، چون خداوند اسراف کاران را دوست ندارد. { ولا تبذر تبذیراً إن المبذرین کانوا إخوان الشیاطین} اسراف نکنید در حقیقت اسراف کننده ها برادران شیطان اند.

برای انسان مسلمان لازم است که خود را ازین آفت زیان­بار باز دارد، درین هیچ تردیدی وجود ندارد که تنباکو از جمله خبائث بوده و از پاکیزه ها نمی باشد؛ چراکه هیچ نفع دینی و دنیوی ندارد.

نصیحت من به طور ویژه  برای جوانان این است که خود را از سقوط در دام این آفت نجات دهند، آفتی که صحت شان را فاسد ساخته و قوت و شادابی شان را متزلزل می کند، جوانان نباید قربانی این توهم شوند که استعمال دخانیات نشانه مردانگی و استقلال شخصیتی است.

از رسانه ها می خواهم با استفاده از تمام روش ها علیه دخانیات حمله ور شوند، بر نویسنده ها و کار گردان های فلم ها، نمایشنامه ها و سریال ها لازم است که از دخانیات حمایت نکنند.

بر دولت ها لازم است که برای مقابله با این آفت، همدست شوند تا جامعه انسانی را از شر این آفت نجات دهند؛ اگر چه خزانه دولت تاوان کند؛ چراکه صحت امت  و فرزندان آن از میلیون ها پول با ارزشتر می باشد.

از خداوند تبارک و تعالی می خواهیم برای ما بصیرت داده و در دین ما آگاه بگرداند و آنچه به نفع ما هست بدانیم و سپس در زندگی عملی خود به کار اندازیم.

نوشته: دکتر یوسف قرضاوی

ترجمه: عبدالخالق احسان

| ۱۶ آبان ۱۳۹۱

یک دیدگاه بگذارید

جستجو
آخرین مطالب
پیوندهای محبوب
آمار سایت
  • کاربران آنلاین 36نفر
  • بازدید امروز 48059
  • بازدید دیروز 112414
  • بازید کل 107646682

این سایت در ستاد ساماندهی پایگاه های اینترنتی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به ثبت رسیده است.

کلیه حقوق برای پایگاه اطلاع رسانی وااسلاماه محفوظ میباشد.

استفاده از محتوای وااسلاماه با ذکر منبع و آدرس سایت بلامانع است. | تگ ها

Powered By Vaislamah.com - Copyright © 2010-2015 Vaislamah.com